خريد وي پي ان اختصاصي پر سرعت

خريد وي پي ان اختصاصي پر سرعت بیت آخر آدرس IPv6 منحصربفرد قابل مسیریابی سوشیال نت ورک جهانی برای “شناسه راب ” رزرو شده است. این شناسیه در اصیطسحات IPv4 بیه
عنوان شناسه میزبان )Host( شناخته می شد. این ۶۴ بیت تعیین خواهند شد تا روی یک بخش معین از شبکه بتوان یک میزبان یا سیستم را از دیگیری
تمیز و تشخیص داد. هر شناسه رابه روی یک بخش معین از شبکه باید منحصر بفرد باشد. بعدا خواهیم دید که IPv6 یک رو هوشمند برای اطمینان
رای شناسایی موثر آدرس دهی IPv6 الزم است که بفهمیم چگونه فضای آدرس اختصاص داده می شود. سیاستهای حاکم بر اختصاصی فضای آدرس

تعریف می کند. هدف این است که مطمون شویم فضای آدرس IPv6 درست مدیریت شده است. این مدیریت برای برطرف کردن ناسازگاریها و جانبداری
از اختصاص آدرس مشاهده شده در فضای آدرس IPv4 الزم است. با این کارفضای آدرس هرز شده به حداقل می رسد و تجمیع نیز حداقل می شود.

IPv6 در استاندارد منتشر شده ای به نام ripe-196 مطرح شده است. این یک سیستم ثبت اینترنتی را برای توزیع آدرسهای منحصربفرد IPv6از این موضوع ایجاد می کند.
۱ اعتبار همه فضای آدرس IPv6 عبارت است از اعتبار اعداد واگکار شده اینترنت
یا IANA .IANA فضای آدرس IPv6 را بیه دفیاتر ثبیت منطقیه ای ) IRs(
واگذار می کند.سه نوع IR وجود دارد: ARIN مرکز هماهنگی شبکه RIPE و ARIN .APNIC بیرای شیمال و جنیوب آمریکیا و منطقیه کارائییم و خیرده
صحراهای داخل صحرای آفریقا به خدمت گرفته می شود.RIPE NCC اروپا و خاور میانه و بخشی از آفریقا را بدسیت میی گییرد. APNIC نیواحی منطقیه
آسیای آرام را در بر می گیرد. IR ها در صورت نیاز می توانند نواحی خارج از کنترل اداری را نیز عهده دار شوند. IR های اضافی می توانند همانطور که بر
مبنای رشد آدرسهای IPv6 توسعه یافته اند ایجاد شوند. سیاستهای حاکم برای  آدرس منحصربفرد IPv6 باید طوری پیاده شوید که خاطر
شویم تمام آدرسهای منحصربفرد : به طور موثر واگکار شده اند به صورت کلی قابل مسیریابی هسیتند منحصیر بیه فیرد هسیتند و از تجمییع حمایت
می کنند. RFC 2374 )نسخه جدید تر RFC 2373( فضای آدرس IPv6 را به درون یک سلسله مراتم مکانی سازماندهی می کند. این توپولوژیها عبارتند
از توپولوژی عمومی توپولوژی سایت و رابه . شکل ۳-۴ نحوه تطبیق این توپولوژیها با فضای آدرس IPv6 را ترسیم می کند.

خرید vpn پرسرعت

خرید vpn ، خرید vpn اندروید ،خرید vpn کامپیوتر،خرید vpn ارزان،دانلود vpn،فروش vpn ،vpn اندروید

رای پیشوندهای خرید vpn پرسرعت منحصربفردی که به صورت جهانی قابل مسیریابی هستند همیشه سه بیت یکسان دارند. این سه بیت اولیه بیه
صورت ۱۱۱ تنظیم می شوند و برای این مورد نیاز هستند که نعیین کند این آدرس یک آدرس منحصربفرد قابل مسیریابی جهانی است. در هریک از انواع
آدرس IPv6 شرح داده شده FP برای آن نوع آدرس منحصر بفرد است. بنابراین خیلی راحت تر می توان مسیریابی را برای تشخیص نوع پکت انجام
داد و پرداز آنها بر طبق قوانینی که به نوع پکت مربوطه اعمال شده نیز آسانتر است مثل پکت های گروهی و منحصربفرد به روشهای کامس متفاوتی
مسیریابی می شوند. مسیریابی پکت های منحصربفرد یک به یک است )یک پکت منحصربفرد قابل مسیریابی جهانی IPv6 که داخل مقصد است از یک
میزبان گرفته شده و به یک میزان دیگرتحویل داده می شود(. پکت های گروهی  یک – بیت– N هستند
) یک پکت گروهی به N میزبان مقصد ذینفع تحویل داده می شود( یا N – بیه – N هسیتند ) N عیدد منبع پکیت هارا به N عیدد مقصد تحویل
می دهند( بنابراین این پکت ها به روشهای زیادی روی backbone اینترنت نگهداری می شوند. FP به صورت یک جدا کننده به خدمت گرفته می شود
به این ترتیب یک دستگاه مسیریاب می تواند در مورد چگونگی نگهداری پکت ورودی و اطمینان یافتن از اینکه درست نگهداری می شود بسرعت
تصمیم بگیرد. توجه داشته باشید که استفاده از چند بیت اولیه یک آدرس برای تعیین نوع آدرس بسیار موثرتر از قرار دادن آن در داخل پکیت است
زیرا به این صورت می توانیم قسمت بیشتر پکت را برای ویژگیهای ارزشمندتری که بعدا توضیح می دهیم بکار ببریم.
TLA ID : فیلد “TLA ID” سیزده بیت را بکار می برد که برای ۱۱۹۲ عدد TLA تهیه شده است این یعنی ۱۱۹۲ عدد تهیه کننده یا ۱۱۹۲ عیدد تبادل
در این سطح می تواند وجود داشته باشد. این مساله با تهیه کننده های یک الیه ای امروز قابل قیاس است TLA ها در بالاترین نقطه سلسله مراتبی
مسیریابی قرار دارند. TLA ها به یکی از ۱۱۹۲ شناسه TLA اختصاص داده خواهند شد و مسوولیت واگذاری آدرس به مشتریان پایینی را عهده دار
خواهند بود.
نکته : جامعه اینترنت توضیح می دهد که چه چیزی یک تهیه کننده یک الیه ای را تعریف می کند. ساده ترین تعریف این است که اینها تهیه کنندگانی
هستند که برای مبادله اطلاعات مسیرهای بین همدیگر هزینه ای برای هم ردیف کردن نمی پردازند. البته هیچ تعریف استانداردی وجود ندارد.این فقدان
استانداردها و قوانین منجر به طرح این سوال می شود که چه کسی تهیه کننده TLA خواهد بود و چه کسی در این مورد تصمیم می گییرد. این موضوع
که کدام تهیه کننده به عنوان TLA طبقه بندی شده و یکی از ۱۱۹۲ بلوک آدرس سطح TLA را مالک می شود واینکه چگونه برای واگذاری کاری آدرسهایشان
برنامه ریزی می کنند امر مهمی است.
RES : این بیتها رزرو شده اند. با IETF نمی توان تعریف کرد که چه دوره عملی برای این بیتها باید استفاده شود.در این مرحله برای TLA ها مناسب
است که با استفاده از این ۱ بیت انتسابهایشان را به شبکه های فرعی تبدیل کنند تا تعداد فضای آدرس منحصربفرد جهانی قابیل مسییریابی را افیزایش
دهند.

فروش vpn ، فروش vpn اندروید ،فروش vpn کامپیوتر،فروش vpn ارزان،دانلود vpn،خرید vpn ،وی پی ان اندروید

NLA ID : این ۲۴ بیت “شناسه تراکم ساز سطح بعدی” را ترسیم می کنند. یک تجمیع سطح بعدی را می توان به شکل یک ISP یا تهیه کننده سرویس
شبکه دو الیه تصور کرد. یک NLA می تواند از یک سازمان کوچک با یک اتصال TLA تا یک تهیه کننده بزرگ منطقه ای با اتصالهای TLA باالیی متعدد
و backbone های پیچیده متغیر باشد. یک NLA یک شناسه NLA را از TLA دریافت می کند و به نوبه خود شناسه خود را به تکه های بزرگی
خرد می کند که این تکه ها را به مشتریانش تحویل خواهد داد.
SLA ID: : شناسه تراکم ساز سطح سایت” موجودیتی را تشریح می کند که هیچ مشتری سطح پائینی ندارد. یک SLA می تواند از یک شرکت تجاری
کوچک گرفته تا شرکتهای تجاری بزرگ یا تهیه کننده سرویس کوچک را شامل شود که فضای آدرس را به تهیه کننده هایش محیول نمیکنید بیرای
مثال تهیه کنندگان مودم کابلی امروز می توانند مناسب با یک ترتیم SLA باشند

خرید vpn ارزان

جایگزینیخرید vpn ارزان گروه های چند تایی صفر ها در داخل آدرس در یک آدرس می توان عسمت ) :: ( را برای بازنمایی صفرهای ابتدایی یا انتهیایی مورد استفاده
قرار داد.
RFC 2373 طرح کلی یک ساختار را برای نمایش دادن آدرس های IPv4 ترسیم کرده است. ۶ بیت اول فضای آدرس IPv6 به صورت صیفرهای ابتیدایی
نمایش داده شده اند و دو فضای ۱۶ بیتی باقیمانده به چهار فضای ۱ بیتی شکسته شده اند. این رو آدرس های استاندارد IPv4 را نمایش می دهد. این
رو یک آدرس به شکل ۰:۰:۰:۰:۰:۰:A.B.C.D فراهم می کند که ABCD با گرامر استاندارد IPv4 نمایش داده شده است. مثس آدرس IPv4 بیه صیورت
۱۹۲٫۱۶۸٫۱۰۰٫۱۰ می تواند به این صورت بازنمایی شود ۰:۰:۰:۰:۰:۰:۱۹۲٫۱۶۸٫۱۰۰٫۱۰ دقت کنید که آدرس IPv4 در داخل IPv6 به جای عسمت دو
نقطه ) : ( با نقطه ).( جدا شده است. سپس می توان با حکف صفرهای مقدم این آدرس را کوتاهتر کرد.
آدرس IPv6 حاصله به این صورت خواهد بود : ۱۹۲٫۱۶۸٫۱۰۰٫۱۰:: .
جامعه اینترنت نماد CIDR را برای ادامه حیات فضای آدرس IPv4 پکیرفته اسیت. IPv6 هیم نمیاد CIDR را بیه کیار گرفتیه اسیت. CIDR مسیوله ورودی
داده های مضاعف در جدول مسیریابی را حل نمی کند. CIDR روشی برای تجمع فضای آدرس ارائه می دهد. مثس فرض کنید که یک مشیتری بیه تهییه
کننده A متصل است که بلوک آدرس ۱۰۰٫۱۰۰٫۰٫۰/۱۶) ۱۰۰٫۱۰۰٫۰٫۰-۱۰۰٫۱۰۰٫۲۵۵٫۲۵۵) به این تهیه کننده واگیکار شیده اسیت. تهییه کننیده A
می تواند آدرس های خارج از این بسک را برای یک مشتری اختصاص دهد تا آن را به عنوان فضای آدرس عمومی استفاده کند. مثس تهییه کننیده بلیوک
آدرس ۱۰۰٫۱۰۰٫۱۰۰٫۰-۱۰۰٫۱۰۰٫۱۰۰٫۲۵۵ را به مشتری واگکار میکند. تهیه کننده A یک آدرس تجمیع شده از ۱۰۰٫۱۰۰٫۰٫۰/۱۶ را بیه همیه افیراد
در اینترنت اعسم می کند. این یعنی هر کس بخواهد به آدرسی در فضای آدرس ۱۰۰٫۱۰۰٫۰٫۰/۱۶ برسد می تواند ترافیک را بیه تهییه کننیده A ارسیال
۱ کند. بنابراین تمام ترافیک هایی که برای ۱۰۰٫۱۰۰٫۱۰۰٫۰/۲۴ )مشتری( مقرر شده از طریق
backbone مربوط به تهیه کننده A عبور می کند. همیه
اینها درست کار می کند تا اینکه مشتری تصمیم می گیرد یک اتصال دو خانه ای به اینترنت را پیاده سازی کند. تهیه کننیده B بیه عنیوان تهییه کننیده
ثانویه اتصال اینترنت وارد صحنه می شود. از آنجا که مشتری در حال حاضر فضای آدرس ۱۰۰٫۱۰۰٫۱۰۰٫۰/۲۴ را دارد تهیه کننده B باید ایین مسییر را
در جدول مسیر یابی خود وارد کند. این یعنی االن دو مسیر برای دسترسی به ۱۰۰٫۱۰۰٫۱۰۰٫۰/۲۴ وجود دارد یکی از طریق مسیر متراکم شده تهیه
کننده A که ۱۰۰٫۱۰۰٫۰٫۰/۱۶ است و یکی از طریق مسیر ۱۰۰٫۱۰۰٫۱۰۰٫۰/۲۴ تهیه کننده B. باید درک کنیم که CIDR و پیشوندهای کوچکتری کیه
به واسطه تجمع CIDR به وجود آمده اند با اشتراک هم مسیرهای متعددی را در جدول مسیریابی اینترنت ایجیاد میی کن نی د. درک ایین مطلیم خیلیی
مهمتر از این است که بفهمیم چگونه مسیریابی انجام می شود. به ازای هر مشتری که بخواهد دو تا تهیه کننده داشته باشد داده های مضاعف مربوط به
شبکه های مشتری به درون جدول مسیریابی اینترنت تزریق می شوند. اگر داده های مسیریابی مضاعفی که در جدول مسیریابی IPv4 دیده شیده انید
در فضای آدرس IPv6 هم نمایش داده شود اثر آن بسیار عظیم خواهد بود. RFC 2373 مکانیزم هایی را برای ساختن شبکه هیای فرعیی فضیای آدرس
IPv6 فراهم می کند طوری که جدول های مسیریابی اینترنت را به صورت وارونه فشرده نکند. بعدا در همین فصل در بخش “آدرس های منحصر بفیر د
۲ جهانی قابل تجمیع
” در مورد مکانیزم های استفاده شده برای ساختن شبکه های فرعی توضیحاتی خواهیم داد. بخش بعدی در بیاره انیواع آدرس هیای
تعریف شده در IPv6 و استفاده آنها توضیح می دهد. مانند آدرسهای IPv4 در IPv6 هم انواع معینی از تقسیم آدرس های رزرو شده قرار دارد. بیت هیای
ابتدایی درون آدرس آدرس های رزرو شده را تعریف می کنند. جدول ۲-۴ آدرس های رزرو شده را نشان می دهد.

خرید vpn برای آیفون

 

خرید vpn برای آیفون  از یک قالب۱۲۱ بیتی استفاده میکند که نسل بعدی پروتکل اینترنت را نمایش می دهد که هیم میی توانید نیا زمنیدیهای آدرس
دهی فعلی را برآورده کند و هم نیازمندیهایی را که توس بازارهای به وجود آمده تولید شده اند.
IPv6 o منحصرا به عنوان مکانیزمی برای نشان دادن تهی سازی آدرس ایجاد نشده بود. IPv6 افزایشهایی را برای تجمییع QoS امنییت و
مسیریابی ارائه می دهد.
o تبدیل کردن به IPv6 یک وظیفه کم اهمیت نیست بلکه یک ساختار آدرس دهی کامس جدید است که پیچییدگیهایی را در گسیتر و
مدیریت فضای آدرس معرفی میکند.
مشخصه های شمایل آدرس دهی IPv6
o قالبی برای گستر آدرس دهی سلسله مراتبی با ساختار قوی در فضای آدرس منحصربفرد سراسری معرفی شده است.
o به دلیل تنوع انواع آدرسهای استفاده شده در معماری آدرس IPv6 اکنون مسیریابها به ازای هر راب فیزیکی آدرسهای متعددی دارند.
این آدرسها می تواند بر اساس حالت “به ازای هر راب ” شامل این آدرسها باشد : آدرس منحصربفرد سراسری آدرس ارتبیاط – محلی ی
آدرس سایت – محلی و آدرسهای گروهی.
IPv6 o برای نمایش شناسه راب در بخش آدرس میزبان مربوط به یک آدرس IPv6 سه مکانیزم مختلف فراهم می کنید. ایین مکانیزمهیا
عبارتند از آدرس MAC آدرس تبدیل شده EUI-64 و آدرس IPv4.
نیاز به توسعه
o چند خانگی به سمت چندین ارائه کننده سرویس می تواند سیاستهای متیراکم سیازی سیاختار یافتیه ای کیه در معمیاری آدر س IPv6
تعریف شده اند را با شکست مواجه کند. میزان زیادی از تمرکزهای موجود در ناحیه چند خانگی برای کم کردن اینگونه موارد است.
o اصلاحات انجام شده در معماری پشته TCP و DNS برای تحقق کامل فواید آدرس دهی IPv6 الزم است.
۶Bone o بستری برای آزمایش توسعه زیر ساختهای IPv6 فراهم می کند و برای مهیا کردن نیازمندیهایی که توسی گسترشیهای میداوم
IPv6 به وجود آمده اند دائما در حال رشد است.

خرید vpn برای اندروید

فضای آدرس خرید vpn برای اندروید  قابل انتقال به این معنی است که تامین کنندگان باالدست پیشوندها را برای مشتریان SLA که جزئی از پیشوند تجمیع شده خودشان
نیستند اعسم کرده و اطسع دهند. دوباره استفاده از فضای آدرس قابل انتقال پیشوندهای کوچکتری را معرفی می کند که احتیاج دارند تا بصورت
جهانی بر روی اینترنت انتشار یابند. این مورد همانند فضای آدرس IPv4 ایجاد شده است که دارای جدولهای مسیریابی عظیمی است که در زیرساخت
اینترنت امروزی ایجاد شده و وجود دارند. برای مثال یک تامین کننده سطح باال مثل NLA1 یک پیشوند آدرس را به مشتری SLA خود اختصاص
می دهد. مشتری SLA یک ارتباط همزمان بعنوان ارتباط پشتیبان با NLA2 دارد. هنگامی که ارتباط با NLA1 خراب شود NLA2 احتیاج دارد تا پیشوند
اختصاص داده شده توس NLA1 را اطسع رسانی کند. این مسوله در تجمیع آدرسهای انتشار داده شده به سوی TLA فرعی باالدست توس NLA2
وقفه ایجاد کرده و آن را غیر فعال می کند.
پیشوند آدرس IPv6 اختصاص داده شده بصورت دوگانه
راه حل اختصاص پیشوند آدرس IPv6 دوگانه به آدرسهای IPv6 در داخل محی می گوید که از طریق SLA داخلی خود توزیع شوند. میزبانهایی که با
NLA1 ارتباط دارند پیشوندهای آدرس NLA1 را استفاده می کنند و میزبانهایی که با NLA2 در ارتباط هستند پیشوندهای آدرس NLA2 را مورد
استفاده قرار می دهند. این راه حل نیاز به آدرس دهی اضافی برای شبکه مشتری را ندارد. حتی هنگامی که مشتری دارای دو ارتباط اینترنت است
سیستم میزبان فق یک ارتباط را در هر لحظه استفاده می کند. فضای آدرس قابل انتقال تنها را برای غلبه بر این مسوله است. برای مثال اگر یک
مشتری ارتباط خود را با NLA2 از دست بدهد NLA1 باید پیشوندی را که متعلق به NLA2 است توزیع کند. این مورد باعث ایجاد شدن دو ورودی و
داده در جدول مسیریابی NLA1 می گردد. یکی مسیر تجمیع جهانی مربوط به TLA2 فرعی که مسیر دسترسی به سمت NLA2 را فراهم می کند و
دیگری پیشوند SLA که توس مشتری تزریق شده است.
اختصاص فضای آدرس مستقل
راهکار دیگر اختصاص فضای آدرس مستقل به SLA ها است. آدرسهای مستقل اختصاص داده شده بخشی از پیشوندهای تجمیع اختصاص داده شده به
TLA های فرعی نیستند. این به این معنی است که هر TLA فرعی تمایل دارد تا یک آدرس منحصربفرد جهانی در اختیار داشته باشد که برای تامین
کنندگان باالدست بصورت خسصه شده توزیع شده و انتشار داده شده باشد. آدرسهای اختصاص داده شده مستقل بوده و بعنوان پیشوندهای
حاال که شما درک اساسی از آدرس دهی IPv6 و مسیریابی آن پیدا کردید اجازه دهید که نگاهی به توسعه جاری IPv6 و موفقیت ها و نقایص آن
۱ بیاندازیم. مثال اصلی از توسعه IPv6 گروه کاری گکار نسل بعدی )
NGTRANSWG( یا بعبارتی ۶Bone است. ۶Bone شبکه ای است از نهادهای
کارکننده با IPv6 که بر روی بستر کسسیک IPv4 و از طریق اینترنت به یکدیگر متصل هستند و ارتباط دارند و شامل شبکه های بومی جایی که IPv6
به تنهایی و بدون برقراری تونل از میان یک پروتکل الیه ۳ دیگر استفاده شده باشد

خرید vpn کریو

هر آدرسی خرید vpn کریو  که به بیش از یک راب واگکار شود به عنوان آدرس نزدیکتر )Anycast( در IPv6 در نظر گرفته می شود. پکت هایی که به آدرسهای نزدیکتر
ارسال شده اند بصورت پویا به نزدیکترین رابطی که با آدرس نوع نزدیکتر پیکر بندی شده مسیریابی می شود. پروتکلهای مسییریابی پکیت را بیه سیوی
نزدیکترین )بر حسم فاصله مسیریابی( راب نیوع Anycast مسییریابی میکننید. آدرسیهای anycast )نزدیکتیر( از آدرس unicast )منحصیربفرد( قابیل
تشخیص نیستند. مسیریابها باید طوری پیکربندی شده باشند که پکت های anycast را نگهداری کنند. آدرسیهای anycast پرفاییده هسیتند زییرا در
هنگام انتخاب کوتاهترین مسیر به یک مقصد میتوانند پروتکلهای مسیریابی پویا را هم تکمیل کنند. مثس آدرسهای anycast میتوانند روی مجموعه ای
از رابطهای مسیریاب اینترنت پیکربندی شوند و یک آدرس را برای مسیریابی به اینترنت ارائه دهند. فاییده دیگیر آدرس دهیی anycast ایین اسیت کیه
توانایی بارگکاری مشترک برای میزبانهای متعدد را دارد. یک مثال از این مسوله زمانی است که یک کاربر بخواهد از سرویسهای ارائه شده بر روی چندین
سرویس دهنده استفاده کند. کاربر یک ارتباط را به سمت یک آدرس anycast آغاز می کند و سپس پکت براساس مسیریابی اتوماتیک و اطسعات داخل
جدولهای مسیریابها به سمت نزدیکترین سرویس دهنده مسیردهی می شود. کاربر مشخص نمی کند که به کدام سرویس دهنده متصل شود. برای انجام
اینکار نیاز خواهد بود که هرکدام از سرویس دهنده ها با یک آدرس anycast پیکربندی شوند. آدرس anycast که بر روی مسیریاب پیکربندی می شود

خرید فیلتر شکن برای گوشی اندروید

خرید فیلتر شکن برای گوشی اندروید

آدرس نامعین یک قسمت دیگر از فضای آدرس منحصربفرد IPv6 است.آدرس نامعین هرگز به هیچ سیستم یا گره ای واگکار نمی شود. عیسوه
بر این آدرس نامعین احتماال هیچ وقت هم به عنوان آدرس مقصد در یک پکت IP استفاده نمی شود و نمی تواند در سرایندهای مسیریاب مورد استفاده
قرار بگیرد. آدرسهای نامعین در طول روند “پیکربندی خودکار” مورد استفاده قرار می گیرند. پیکربندی خودکار در فصل ۲ توضیح داده شده است.
شناسه های رابط
شناسه های راب برای شناسایی منحصربفرد رابطهای )کارت شبکه ها( موجود بر روی یک ارتباط اسیتفاده میی شیوند. IPv6 بیرای سیاختن
شناسه های راب یک ساختار اصسح شیده EUI-64 را بکیار میی گییرد. آدرسیهای EUI-64 بیا اصیسح آدرس “کنتیرل دسترسیی رسیانه ” ۴۱ بیتیی
)آدرس MAC( که به راب سخت افزار اختصاص داده شده کامل می شود. رابطهای دیگری همچون تونل Frame-Relay و loopback باعث می شوند
که شناسه EUI-64 از آدرس MAC ی که مطابق مسیریاب است مشتق شود. مسییریابهای سیسیکو دارای مخیازن آدرسیهای MAC هسیتند کیه بیرای
شناسه های داخلی تعیین شده اند. استثناهای این قوانین تونلهایی هستند که با تونلهای پوششی IPv6 مورد استفاده قرار گرفته اند. بیرای ایین نیوع از
رابطها شناسه راب آدرس IPv4 است که ۳۲ بیت آخر آن صفر هستند.
برای اینکه آدرسهای EUI-64 را از فروشنده آدرسهای MAC ایجاد کنید مراحل زیر را اجرا نمایید:
۱٫ بین بایتهای سوم و چهارم آدرس MAC مقدار FF-EE را وارد کنید.
۲٫ بیییییییت “جهییییییانی/محلی” یییییییا Universal/Local( U/L( را تکمیییییییل کنییییییید. )بیییییییت U/L در اصییییییطسح شناسییییییی
IEEE EUI-64 به نام بیت “U” شناخته می شود. تکمیل کردن این بیت به معنی وارونه کردن مقدار اولیه این بیت از ارز اصلی و تنظیم آن
به ۱ یا ۱ است. دادن مقدار ۱ معنی اینست که شناسه راب به صورت محلی اداره می شود و دادن مقدار ۱ داخل بیت مککور یعنی شناسیه
راب به صورت جهانی منحصر به فرد است(.
آدرسهای منحصربفرد با استفاده محلی
دو نوع آدرس در داخل فضای آدرس IPv6 وجود دارد که به طور محلی استفاده می شوند:
 آدرسهای ارتباط – محلی )در یک ارتباط جداگانه استفاده شده اند(
 آدرسهای سایت – محلی ) داخل یک سایت استفاده شده اند(
آدرسهای ارتباط – محلی فق بر روی یک واس فیزیکی که بیه مسییریاب متصیل شیده میوثر هسیتند )یعنیی Token Ring Ethernet ییا WAN(.
تنها میزبان ها و راب مسیریاب متصل شده به همان بخش از آدرسیهای ارتبیاط – محلیی متعلیق بیه آن بخیش اطیسع دارنید. مسییریاب آدرسیهای
ارتباط – محلی را اعسم نکرده و بنابراین شماره گکاری مجدد را نسبتا ساده می کند. بعد از اینکه آدرس واگکار شد )چه به صورت دستی و چه از طرییق
پیکربندی خودکار( فضای آدرس منحصربفرد جهانی می تواند تغییر کند

خرید فیلتر شکن برای کامپپیوتر

خرید فیلتر شکن برای کامپیوتر 

بیت آخر آدرس IPv6 منحصربفرد قابل مسیریابی جهانی برای “شناسه راب ” رزرو شده است. این شناسیه در اصیطسحات IPv4 بیه
عنوان شناسه میزبان )Host( شناخته می شد. این ۶۴ بیت تعیین خواهند شد تا روی یک بخش معین از شبکه بتوان یک میزبان یا سیستم را از دیگیری
تمیز و تشخیص داد. هر شناسه راب روی یک بخش معین از شبکه باید منحصر بفرد باشد. بعدا خواهیم دید که IPv6 یک رو هوشمند برای اطمینیان
از این موضوع ایجاد می کند.
برای شناسایی موثر آدرس دهی IPv6 الزم است که بفهمیم چگونه فضای آدرس اختصاص داده می شود. سیاستهای حیاکم بیر اختصی اص فضیای آدرس
IPv6 در استاندارد منتشر شده ای به نام ripe-196 مطرح شده است. این مسوله یک سیستم ثبت اینترنتی را برای توزیع آدرسیهای منحصیربفرد IPv6
تعریف می کند. هدف این است که مطمون شویم فضای آدرس IPv6 درست مدیریت شده است. این مدیریت برای برطرف کردن ناسازگاریها و جانبداری
از اختصاص آدرس مشاهده شده در فضای آدرس IPv4 الزم است. با این کارفضای آدرس هرز شده به حداقل می رسد و تجمیع نییز حیداقل میی شیود.
۱ اعتبار همه فضای آدرس IPv6 عبارت است از اعتبار اعداد واگکار شده اینترنت
یا IANA .IANA فضای آدرس IPv6 را بیه دفیاتر ثبیت منطقیه ای ) IRs(
واگکار می کند.سه نوع IR وجود دارد: ARIN مرکز هماهنگی شبکه RIPE و ARIN .APNIC بیرای شیمال و جنیوب آمریکیا و منطقیه کارائییم و خیرده
صحراهای داخل صحرای آفریقا به خدمت گرفته می شود.RIPE NCC اروپا و خاور میانه و بخشی از آفریقا را بدسیت میی گییرد. APNIC نیواحی منطقیه
آسیای آرام را در بر می گیرد. IR ها در صورت نیاز می توانند نواحی خارج از کنترل اداری را نیز عهده دار شوند. IR های اضافی می توانند همانطور که بر
مبنای رشد آدرسهای IPv6 توسعه یافته اند ایجاد شوند. سیاستهای حاکم برای واگکاری آدرس منحصربفرد IPv6 باید طوری پییاده شیود کیه مطمیون
شویم تمام آدرسهای منحصربفرد : به طور موثر واگکار شده اند به صورت کلی قابل مسیریابی هسیتند منحصیر بیه فیرد هسیتند و از تجمییع ح ماییت
می کنند. RFC 2374 )نسخه جدید تر RFC 2373( فضای آدرس IPv6 را به درون یک سلسله مراتم مکانی سازماندهی می کند. این توپولوژیها عبارتنید
از توپولوژی عمومی توپولوژی سایت و راب . شکل ۳-۴ نحوه تطبیق این توپولوژیها با فضای آدرس IPv6 را ترسیم می کند.

دانلود فیلتر شکن برای آیفون

دانلود فیلتر شکن برای آیفون 

برای پیشوندهای منحصربفردی که به صورت جهانی قابل مسیریابی هستند همیشه سه بیت یکسان دارند. این سه بیت اولیه بیه
صورت ۱۱۱ تنظیم می شوند و برای این مورد نیاز هستند که نعیین کند این آدرس یک آدرس منحصربفرد قابل مسیریابی جهانی است. در هریک از انواع
آدرس IPv6 شرح داده شده FP برای آن نوع آدرس منحصر بفرد است. بنابراین خیلی راحت تر می توان مسیریابی را برای تشخیص نیوع پکیت انجیام
داد و پرداز آنها بر طبق قوانینی که به نوع پکت مربوطه اعمال شده نیز آسانتر است مثس پکت های گروهی و منحصربفرد به روشهای کامس متفیاوتی
مسیریابی می شوند. مسیریابی پکت های منحصربفرد یک به یک است )یک پکت منحصربفرد قابل مسیریابی جهانی IPv6 که داخل مقصد است از ییک
میزبیییان گرفتیییه شیییده و بیییه ییییک میزبیییان دیگیییر تحوییییل داده میییی شیییود(. پکیییت هیییای گروهییی ی ییییک – بیییه – N هسیییتند
) یک پکت گروهی به N میزبان مقصد ذینفع تحویل داده می شود( یا N – بیه – N هسیتند ) N عیدد منبیع پکیت هیا را بیه N عیدد مقصید تحوییل
می دهند( بنابراین این پکت ها به روشهای زیادی روی backbone اینترنت نگهداری می شوند. FP به صورت یک جدا کننده به خدمت گرفته می شود
به این ترتیم یک دستگاه مسیریاب می تواند در مورد چگونگی نگهداری پکت ورودی و اطمینان یافتن از اینکیه درسیت نگهیداری میی شیود بسیرعت
تصمیم بگیرد. توجه داشته باشید که استفاده از چند بیت اولیه یک آدرس برای تعیین نوع آدرس بسیار موثرتر از قرار دادن آن در داخیل پکیت اسیت
زیرا به این صورت می توانیم قسمت بیشتر پکت را برای ویژگیهای ارزشمندتری که بعدا توضیح می دهیم بکار ببریم.
TLA ID : فیلد “TLA ID” سیزده بیت را بکار می برد که برای ۱۱۹۲ عدد TLA تهیه شده است این یعنی ۱۱۹۲ عدد تهیه کننده یا ۱۱۹۲ عیدد تبیادل
در این سطح می تواند وجود داشته باشد. این مساله با تهیه کننده های یک الیه ای امروز قابل قیاس اسیت. TLA هیا در بیاالترین نقطیه سلسیله مراتبیی
مسیریابی قرار دارند. TLA ها به یکی از ۱۱۹۲ شناسه TLA اختصاص داده خواهند شد و مسوولیت واگیکاری آدرسیها بیه مشیتریان پیائینی را عهیده دار
خواهند بود.
نکته : جامعه اینترنت توضیح می دهد که چه چیزی یک تهیه کننده یک الیه ای را تعریف می کند. ساده ترین تعریف این است که اینها تهیه کنندگانی
هستند که برای مبادله اطسعات مسیرهای بین همدیگر هزینه ای برای هم ردیف کردن نمی پردازند. البته هیچ تعریف استانداردی وجود ندارد.این فقدان
استانداردها و قوانین منجر به طرح این سوال می شود که چه کسی تهیه کننده TLA خواهد بود و چه کسی در این مورد تصمیم می گییرد. ایین موضیوع
که کدام تهیه کننده به عنوان TLA طبقه بندی شده و یکی از ۱۱۹۲ بلوک آدرس سطح TLA را مالک می شود واینکه چگونه برای واگکاری آدرسهایشان
برنامه ریزی می کنند امر مهمی است.
RES : این بیتها فعس رزرو شده اند. با IETF نمی توان تعریف کرد که چه دوره عملی برای این بیتها باید استفاده شود.در این مرحله برای TLA ها مناسیم
است که با استفاده از این ۱ بیت انتسابهایشان را به شبکه های فرعی تبدیل کنند تا تعداد فضای آدرس منحصربفرد جهانی قابیل مسییریابی را افیزایش
دهند.
NLA ID : این ۲۴ بیت “شناسه تراکم ساز سطح بعدی” را ترسیم می کنند. یک تجمیع سطح بعدی را می توان به شکل یک ISP یا تهیه کننده سرویس
شبکه دو الیه تصور کرد. یک NLA می تواند از یک سازمان کوچک با یک اتصال TLA تا یک تهیه کننده بزرگ منطقه ای با اتصالهای TLA باالیی متعیدد
و backbone های پیچیده متغیر باشد. یک NLA یک شناسه NLA را از TLA باالیی دریافت می کند و به نوبه خود شناسه خود را به تکه هیای بزرگیی
خرد می کند که این تکه ها را به مشتریانش تحویل خواهد داد.
SLA ID: : شناسه تراکم ساز سطح سایت” موجودیتی را تشریح می کند که هیچ مشتری سطح پائینی ندارد. یک SLA می تواند از ییک شیرکت تجیاری
کوچک گرفته تا شرکتهای تجاری بزرگ یا تهیه کننده سرویس کوچک را شامل شود که فضای آدرس را به تهیه کننده هایش محیول نمیی کنید )بیرای
مثال تهیه کنندگان مودم کابلی امروز می توانند مناسم با یک ترتیم SLA باشند

خرید فیلتر شکن برای اندروید

 

خرید فیلتر شکن برای اندروید

طرح کلی یک ساختار را برای نمایش دادن آدرس های IPv4 ترسیم کرده است. ۶ بیت اول فضای آدرس IPv6 به صورت صیفرهای ابتیدایی
نمایش داده شده اند و دو فضای ۱۶ بیتی باقیمانده به چهار فضای ۱ بیتی شکسته شده اند. این رو آدرس های استاندارد IPv4 را نمایش می دهد. این
رو یک آدرس به شکل ۰:۰:۰:۰:۰:۰:A.B.C.D فراهم می کند که ABCD با گرامر استاندارد IPv4 نمایش داده شده است. مثس آدرس IPv4 بیه صیورت
۱۹۲٫۱۶۸٫۱۰۰٫۱۰ می تواند به این صورت بازنمایی شود ۰:۰:۰:۰:۰:۰:۱۹۲٫۱۶۸٫۱۰۰٫۱۰ دقت کنید که آدرس IPv4 در داخل IPv6 به جای عسمت دو
نقطه ) : ( با نقطه ).( جدا شده است. سپس می توان با حکف صفرهای مقدم این آدرس را کوتاهتر کرد.
آدرس IPv6 حاصله به این صورت خواهد بود : ۱۹۲٫۱۶۸٫۱۰۰٫۱۰:: .
جامعه اینترنت نماد CIDR را برای ادامه حیات فضای آدرس IPv4 پکیرفته اسیت. IPv6 هیم نمیاد CIDR را بیه کیار گرفتیه اسیت. CIDR مسیوله ورودی
داده های مضاعف در جدول مسیریابی را حل نمی کند. CIDR روشی برای تجمع فضای آدرس ارائه می دهد. مثس فرض کنید که یک مشیتری بیه تهییه
کننده A متصل است که بلوک آدرس ۱۰۰٫۱۰۰٫۰٫۰/۱۶) ۱۰۰٫۱۰۰٫۰٫۰-۱۰۰٫۱۰۰٫۲۵۵٫۲۵۵) به این تهیه کننده واگیکار شیده اسیت. تهییه کننیده A
می تواند آدرس های خارج از این بسک را برای یک مشتری اختصاص دهد تا آن را به عنوان فضای آدرس عمومی استفاده کند. مثس تهییه کننیده بلیوک
آدرس ۱۰۰٫۱۰۰٫۱۰۰٫۰-۱۰۰٫۱۰۰٫۱۰۰٫۲۵۵ را به مشتری واگکار میکند. تهیه کننده A یک آدرس تجمیع شده از ۱۰۰٫۱۰۰٫۰٫۰/۱۶ را بیه همیه افیراد
در اینترنت اعسم می کند. این یعنی هر کس بخواهد به آدرسی در فضای آدرس ۱۰۰٫۱۰۰٫۰٫۰/۱۶ برسد می تواند ترافیک را بیه تهییه کننیده A ارسیال
۱ کند. بنابراین تمام ترافیک هایی که برای ۱۰۰٫۱۰۰٫۱۰۰٫۰/۲۴ )مشتری( مقرر شده از طریق
backbone مربوط به تهیه کننده A عبور می کند. همیه
اینها درست کار می کند تا اینکه مشتری تصمیم می گیرد یک اتصال دو خانه ای به اینترنت را پیاده سازی کند. تهیه کننیده B بیه عنیوان تهییه کننیده
ثانویه اتصال اینترنت وارد صحنه می شود. از آنجا که مشتری در حال حاضر فضای آدرس ۱۰۰٫۱۰۰٫۱۰۰٫۰/۲۴ را دارد تهیه کننده B باید ایین مسییر را
در جدول مسیر یابی خود وارد کند. این یعنی االن دو مسیر برای دسترسی به ۱۰۰٫۱۰۰٫۱۰۰٫۰/۲۴ وجود دارد یکی از طریق مسیر متراکم شده تهیه
کننده A که ۱۰۰٫۱۰۰٫۰٫۰/۱۶ است و یکی از طریق مسیر ۱۰۰٫۱۰۰٫۱۰۰٫۰/۲۴ تهیه کننده B. باید درک کنیم که CIDR و پیشوندهای کوچکتری کیه
به واسطه تجمع CIDR به وجود آمده اند با اشتراک هم مسیرهای متعددی را در جدول مسیریابی اینترنت ایجیاد میی کن نی د. درک ایین مطلیم خیلیی
مهمتر از این است که بفهمیم چگونه مسیریابی انجام می شود. به ازای هر مشتری که بخواهد دو تا تهیه کننده داشته باشد داده های مضاعف مربوط به
شبکه های مشتری به درون جدول مسیریابی اینترنت تزریق می شوند. اگر داده های مسیریابی مضاعفی که در جدول مسیریابی IPv4 دیده شیده انید
در فضای آدرس IPv6 هم نمایش داده شود اثر آن بسیار عظیم خواهد بود. RFC 2373 مکانیزم هایی را برای ساختن شبکه هیای فرعیی فضیای آدرس
IPv6 فراهم می کند طوری که جدول های مسیریابی اینترنت را به صورت وارونه فشرده نکند. بعدا در همین فصل در بخش “آدرس های منحصر بفیر د
۲ جهانی قابل تجمیع
” در مورد مکانیزم های استفاده شده برای ساختن شبکه های فرعی توضیحاتی خواهیم داد. بخش بعدی در بیاره انیواع آدرس هیای
تعریف شده در IPv6 و استفاده آنها توضیح می دهد. مانند آدرسهای IPv4 در IPv6 هم انواع معینی از تقسیم آدرس های رزرو شده قرار دارد. بیت هیای
ابتدایی درون آدرس آدرس های رزرو شده را تعریف می کنند. جدول ۲-۴ آدرس های رزرو شده را نشان می دهد.

آدرس دهی فیلتر شکن

ممکن است بپرسید که در معماری آدرس دهی فیلتر شکن  چگونه از این اعداد هگزادسیمال استفاده می شود؟ RFC شماره ۲۳۷۳ یک ساختار آدرس دهی
برای معماری های آدرس دهی IPv6 فراهم می کند. سیسکو الزم دانسته که تمام آدرس ها با RFC 2373 توافق داشته باشند. به عسوه نماد هگزادسیمال
هم تعداد اعداد مورد نیاز برای نمایش یک مقدار دهدهی را کوتاه می کند به دلیل اینکه فضای ساختار آدرس از IPv4 طولانی تر است.
همانطور که قبل توضیح دادیم آدرس های IPv6 یک ساختار ۱۲۱ بیتی را به کار می برند که یک آدرس هگزادسیمال هشت قسمتی است که بین عسمیت
دو نقطه ) : ( از هم جدا شده اند. بنابراین یک آدرس IPv6 به صورت زیر نمایش داده می شود :
ADBF:0:FEEA:0:0:00EA:00AC:DEED
IPv6 دو رو را برای فشرده سازی گرامر فضای آدرس فراهم می کند. رو اول حکف صفرهای ابتدایی و رو دوم جایگزینی گروه های چند تایی
صفر با عسمت ) :: ( است. با استفاده از این رو آدرس فوق به شکل قابل ملاحظه ای کوتاه می شود.
مثل با استفاده از رو اول یعنی حکف صرف های مقدم آدرس فوق به این شکل در می آید : AADBF:0:FEEA:0:0:EA:AC:DEED اگر رو دوم اعمال
شود آدرس به این صورت بازنمایی می شود :ADBF:0:FEEA::EA:AC:DEED البته عسمت ) :: ( فقط یکبار میی توانید در آدرس ظاهر شود.

آدرس دهی در vpn

ضمن آدرس دهی در vpn یک ساختار ۱۲۱ بیتی استفاده می کند که شامل یک آدرس هگزادسیمال ۱ قسمتی است که توس عسمت دو نقطه ): ( از هم جیدا
شییده انییید. هیییر قسیییمت از فضیییای آدرس ۱۶ IPv6 بییییت را نمیییایش میییی دهییید کیییه از لحیییای تویییوری فضیییای آدرسیییی مشیییتمل بیییر
۴۵۶و۲۱۱و۷۶۷و۴۳۱و۶۱۷و۳۷۴و۴۶۳و۹۳۱و۹۲۱و۳۶۶ و۲۱۲و۳۴۱ آدرس را فراهم می کند. به دلیل اینکه IPv6 آدرس های رزرو شیده دارد مجمیوع
فضاهای آدرس قابل اختصاص کوچکتر از این است. اندازه و محدوده فضای آدرس IPv6 باعث می شود که نحوه اختصاص آدرس هیا در IPv6 نسیبت بیه
IPv4 بیشتر فرم سلسله مراتبی داشته باشد که این هم به نوبه خود باعث می شود مشتری های مستقل تهیه کنندگان سیرویس بتواننید داخیل محیی
های خودشان آدرس هایی را که به صورت جهانی قابل مسیریابی است به دست بیاورند. این قابلیت مخصوصا در محی هایی مفیید اسیت کیه بیه خیاطر
۱ ناتوانی مشتری در تهیه فضای آدرس IPv4 عمومی مجبور به استفاده از ترجمه آدرس شبکه
(NAT) شده اند. فرضیه اساسی در مورد NAT ایین اسیت
که NAT فضای آدرس قابل مسیریابی )خصوصی( غیر جهانی را از مشتری تهیه کننده سرویس می گیرد و قبل از ارسیال آن بیه اینترنیت آن را بیه ییک
آدرس قابل مسیر یابی )عمومی( جهانی تبدیل می کند. راه حل های NAT معموال به نرم افزار و سخت افزارهای اضافی ییا پیرداز متمرکیز منبیع روی
مسیریاب مشتری نیاز دارند. به عسوه NAT پیچیدگی های غیر ضروری زیادی را ارایه می دهد که در سیستم IPv6 می شیود کیامس از آنهیا دوری کیرد.
فضای آدرس IPv6 فضای آدرسی بیش از حد نیاز فراهم می کند تا آدرس های IPv6 سراسری مجددا به همیه موجودییت هیایی کیه بیه مسییر ییابی
سراسری روی اینترنت نیاز دارند واگکار شوند.

منبع:خرید vpn
ساختار آدرس IPv6
همانطور که قبس شرح داده شد IPv6 رو دو دویی هگزادسیمال را به کار می برد. این تغییر یک تغییر بنیادی از نماد دهدهی )مبنای ۲۱( نقطیه داری
است که در آدرس دهی IPv4 استفاده می شد. بهره برداری از نماد دهدهی نقطه دار برای بیان کردن و هم ارزی فضای آدرس بیه انیدازه محیدوده IPv6
می تواند پیچیده و طاقت فرسا باشد. برای اینکه همان فضای آدرس را به صورت نماد دهدهی در IPv6 بیان کنیم رشته IPv4 فعلی باید ۴ برابر شود. اگر
که شد خواهند ظاهر ۱۵٫۲۵٫۳۵٫۴۵٫۵۵٫۶۵٫۷۵٫۸۵٫۹۵٫۱۰۵٫۱۱۵٫۱۲۵٫۱۳۵٫۱۴۵٫۱۵۵٫۱۶۵ صورت به آدرس باشد شده استفاده دار نقطه دهدهی نماد
باعث می شود به خاطر سپردن آدرس IP خیلی مشکل شود. با استفاده از نماد هگزادسیمال می توان این اعداد را با استفاده از دو عدد هگزادسیمال بیان
کرد. مثس هر آدرس IPv4 در نماد هگزادسیمال می توانید بیه ایین صیورت نمیایش داده شیود کیه بیه ازا هیر هشیت تیایی دو عیدد بییان شیود. آدرس
۱۰۰٫۶۴٫۱۷۲٫۲۵۵ در هگزادسیمال به ۶۴٫۴۰٫AC.FF تبدیل می شود. فهمیدن اینکه چگونه دهدهی به هگزا دسیمال تبدیل می شود خیلی مهیم اسیت.
به این صورت می توانیم آدرس های IPv4 را به صورت آدرس های IPv6 نمایش دهیم. تبدیل دهدهی به هگزادسییمال بیه راحتیی توسی ییک ماشیین
حساب مبدل انجام می شود. البته شما که همیشه به یک ماشین حساب مبدل دسترسی ندارید. تبدیل دهدهی به هگزادسیمال و برعکس ییک ضیرورت
مضر برای همه افرادی است که به IPv6 نظر دارند مخصوصا اگر آدرس های IPv4 درون آدرس IPv6 داخل شیده باشیند. جیدول ۱-۴ معیادل سیازی
دهدهی به هگزادسیمال را نشان می دهد. این جدول وقتی مفید است که اعداد کوچکتر را تبدیل می کنیم.

آدرس سایت سپید نت

شباهت آدرس های IPv6 IPv4 در اینجاست که آدرس سایت سپید نت هر دو آنها جداسازی بخش سیستم و شبکه و یادداشت های CIDR را به کار می گیرند تا بتوانند آدرس
را نشان دهند. اما IPv6 فضای آدرس خیلی بزرگتری را به کار می گیرد و برای اینکه بتواند از تراکم پشیتیبانی کنید سیاسیت کیامس متفیاوتی را بیرای
اختصاص آدرس مهیا می کند . در این بخش ما این تفاوت ها را توضیح خواهیم داد و نحوه آدرس دهی IPv6 را نشان می دهیم.
همانطور که در مقدمه توضیح داده شد رشد و ماندگاری فضای آدرس IPv4 شدیدا اجباری شده بود. سیستم آدرس درهی IPv4 یک مقدار ۳۲ بیتیی را
به کار می گیرد که به صورت چهار بخش که با نقطه از هم جدا می شوند مشخص می شود. هر بخش شامل ۱ بیت است که مقیادیر بیاینری بیین ۱ تیا
۲۵۵ را در خود جای می دهند. با این کار به صورت تووری تعداد آدرس های واقعی به میزان ۴ میلیارد را می توان ارائه داد. البته برخی از این آدرس هیا
رزرو شده اند. بنابراین تعداد آدرس های واقعی از ۴ میلیارد خیلی کمتر است. اینطور به نظر می رسد که مقداری که برای فضای آدرس وجود دارد بیش
از اندازه زیاد است در حالیکه قسمت عمده این فضا به تهیه کنندگان سرویس اختصاص داده شده است. تقریبا غیر ممکن است که فضیای آدرس IPv4
را بصورت مستقل و بدون نیاز به تامین کنندگان سرویس بدست آورد. بسیاری از تامین کنندگان سرویس فضیای آدرس IPv4 خیود را از آژانیس هیای
۱ اختصاص آدرس مانند سازمان؛ ثبت شماره های اینترنت آمریکا (ARIN)
Reseaux IP Europeens یا مرکز اطسعات شبکه آسییای آرام (APNIC)
۲
به دست می آورند. آژانس های فوق الککر باید از سیاست های دقیقی برای تخصیص فضای آدرس پیروی کنند. اکثر تهیه کننیدگان وقتیی کیه در حیال
اختصاص فضای آدرس به مشتریان خود هستند این سیاست ها را اتخاذ می کنند. APNIC,PIPE,ARIN زیر مجموعه هایی از فضیای آدرس IPv4 را بیه
کاربران نهایی اختصاص می دهند. سیاست های تخصیص در RFC 2050 تعریف شده اند. این سیاست دقیقا به صورت زیر است :
۱٫ کاربران نهایی باید فضای آدرسشان را از تهیه کننده ای که مستقیما به آن متصل هستند )تهیه کننده باالدست( درخواست کنند.
۲٫ اگر از طریق تهیه کنندگان مستقیم هیچ آدرسی موجود نبود از تهیه کننده باالدستِ تهیه کننده خود درخواست کنند.
۳٫ در مواردی که قابل توجیه است از خود RIPE,ARIN یا APNIC درخواست کنند.
APNIC,RIPE,ARIN مسوولیت دارند که تعداد آدرس های اختصاص داده شده به تهیه کننده ها را تعیین کنند. تخصیص دادن آدرس منحصرا بر مبنای
نیاز است نه بر مبنای سهم مشتریان برنامه ریزی شده یک تهیه کننده. عسوه بر این آنها طبق محدودیت های بیتی CIDR تعریف شده اند. معموال ییک
۱۸ /۱۹ /۲۰/ و غیره کوچکترین پیشوند اختصاص داده شده به تهیه کنندگان است. اگر پیشوند ۲۰/ یا طوالنی تر مورد نیاز باشد قوانین فوق الککر
به کار می روند. APNIC,RIPE,ARIN رو “آغاز تدریجی” را برای تخصیص فضیای آدرس IPv4 اسیتفاده میی کننید. یعنیی آدرس هیای خیارج از زییر
مجموعه آدرس های یک بلوک CIDR را اختصاص می دهند. بلوک CIDR رزرو شده و اگر فرسودگی آدرس های تخصیص داده شیده توجییه پیکیر باشید
آنگاه تهیه کنندگان می توانند آدرس های دیگری که خارج از فضای ذخیره شده باشند را نیز درخواست کنند.
فضای آدرسی که توس APNIC,RIPE,ARIN تخصیص داده شده و سطح جهانی قابل مسیریابی است اما اگر که مشتریان نهایی دو تا تهیه کننده داشیته
باشند یا اگر پیشوندهای کوچکتری داشته باشند که توس تهیه کننده های مستقیم خودشان اعسن نشده باشد آنگاه شاید پیشوند هایی که به مشتریان
نهایی منسوب می شود را نتوان مسیریابی کرد. بلوک های تصویم شده CIDR برای کاهش اندازه جدول مسیریابی اینترنت استفاده شده اند. بیشتر تهییه
کننده ها با توجه به اعسن پیشوند های کوچک )مثل یک پیشوند ۲۴/( سیساست هایی اخک می کنند.

نقطه tcp

نقطه به نقطه چه یک جریان TCP از یک ایستگاه پایانی بر روی یک درگاه
معین به سمت یک ایستگاه پایانی مقصد روی یک درگاه معین. در صورتی
که واگکاری جریان ها امکان پکیر باشد گزینه های جالم بسیاری برای گستر نمایان می شود. شاید QoS بتواند از این طریق و به صورت مقیاس پکیر
توسعه پیدا کند. بسیاری از تهیه کنندگان اینترنت به دقت مراقم توسعه های این گروه کاری هستند. چون سرویس های پیشیرفته ای کیه گیروه کیاری
MPLS آنها امکان پکیر فرض کرده می تواند منجر به پیشگام شدن توسعه های جدید در سراسر صنعت اینترنت شود.
۲ فیلد طول بار مفید
این فیلد یک عدد صحیح ۱۶ بیتی است که با استفاده از آن طول بار مفید )داده ها( در پکت IPv6 را در قسمت های هشت تایی قیرار میی دهید. توجیه
داشته باشید که طول این فیلد ۱۶ بیت است )۲ به توان ۱۶( که بیش از ۶۴۱۱۱ امکان مختلف را به ما می دهد. در نتیجه داشتن پکت های خیلی بزرگ
برای IPv6 میسر می شود )بیش از ۶۴۱۱۱ بایت(. داشتن گنجایش برای پکت های بزرگ بازده کل اینترنت را باال می برد. وقتی پکت های شما بزرگتیر
باشد آنگاه در یک جریان فرضی تعداد پکت هایی که برای میزان معینی از داده ها باید ارسال شوند کمتر می شود. وقتیی ییک مسییر ییاب پکیت هیای
کمتری را برای مسیریابی در اختیار داشته باشد زمان بیشتری برای مسیریابی سیایر پکیت هیا ییا انجیام وظیایف دیگیر )نگهیداری جیدول مسییریابی
cache againg 3
و غیره( خواهد داشت. می توانید ببینید که چگونه همه این موارد با هم باعث باال رفتن بهره وری اینترنت میی شیوند. توجیه داشیته
باشید که در این مورد همه سرایندهای اضافی خارج از این سرایند به مجموع طول پکت اضافه می شوند. موقعی که فیلد طول مجموع شامل سیرایند
اصلی IPv4 است آنگاه این مورد را با مورد RFC 791)IPv4) مقایسه کنید.
۴ فیلد سرایند بعدی
فیلد سرایند بعدی برای این تعیین شده که به مسیریاب ها بگوید که براساس دستورات رسیده آیا برای مسیریابی این پکت سرایند دیگیری هسیت کیه
باید بررسی شود یا نه. این ویژگی در جاهایی که فق یک سرایند طول ثابت دارد )با مورد مشابه خود در IPv4( تفیاوت دارد. سیرایند اصیلی IPv6 هیم
طول ثابتی دارد )مسیر یاب ها می توانند پیشاپیش بفهمند که چه مقدار از پکت را باید بخوانند.( اما عملکرد توکار و داخلی دارد کیه بیا اسیتفاده از آنهیا
سرایندهای دیگری که سایر سرویس های ارز افزوده را به ابتدای سرایند اصلی اضافه می کنند در یک پشته قرار می دهد. این فیلد ۱ بیت طیول دارد
۵ و تا تعداد ۲۵۵ نوع “سرایند بعدی”
را میسر می سازد. معموال فق تعداد محدودی “سرایند بعدی” پیاده سازی می شود. در اینجا فهرسیتی از آنهیایی
که در حال حاضر موجود هستند را مشاهده می کنید :
 سرایند گزینه های قدم به قدم
 سرایند گزینه های مقصد ۱
 سرایند مسیریابی
 سرایند قطعه
 سرایند تصدیق هویت
 سرایند پوشش گکاری بار مفید امنیتی
 سرایند گزینه های مقصد

وی پی انی

ویژگی های وی پی انی  ساختار آدرس دهی IPv6
۱ این بخش یک نمای کلی از سرایند
IPv6 و ویژگی های ساختار آدرس دهی IPv6 را به ما می دهد و برایمان شرح می دهد که این ویژگیی
ها چطور می توانند کارآیی و قابلیت تثبیت مسیریابی را اصسح کنند. سر فصل های بحث شامل این موارد است :
IPv6 سرایند 
 فضای آدرس IPv4وIPv6
 ساختار آدرس دهی IPv6
نظر اجمالی به سرایند IPv6
سرایند ۴۱ IPv6 بایت طول دارد و شامل فیلد هایی برای شماره نسخه کسس ترافیک برچسم جریان اطسعات طول بارمفید سرایند
بعدی محدوده پر آدرس فیلترشکن منبع و آدرس مقصد است. شکل ۱-۴ سرایند IPv6 را به همان صورتی که در RFC شماره ۲۴۶۱ بیان شده
ترسیم می کند.
۲ فیلد شماره نسخه )Version(
فیلد شماره نسخه در سرایند IPv6 به این صورت است که مکانیزم های اینترنت که با چگونگی مسیریابی یا حتی پروتکل های گویش مسیر آشنا هستند
می فهمند که با چه نوع پروتکل مسیریابی درگیر می باشند. به شباهتی که IPv4 و IPv6 در این مورد دارند توجه کنید فیلید شیماره نسیخه ییک عیدد
صحیح ۴ بیتی است که مقدار ۶ )باینری ۱۱۱۱( در آن قرار دارد تا این پکت IP را بعنوان IP نسخه ۶ معرفی کند.

شبکه آزمایشی ipv6

برخی از موارد  vpn مربوط به IPv6 را که هنوز حل نشده اند بررسی می کنیم و سپس نگاهی می اندازیم به برخی از راه حل هیایی کیه
برای غلبه بر آنها پیشنهاد شده اند. در این بخش معرفی مختصری نیز برای شبکه آزمایشی IPv6 یعنی ۶Bone داریم.
مبانی آدرس دهی IPv6
در اوایل دهه ۱۹۹۱ به وضوح می شد دید که اینترنت دارد همه گیر میی شیود. میردم عیادی داشیتند از وجیود آن مطلیع میی شیدند و بیا
مرورگرهای وب آشنا می شدند. نمایندگی های اختصاص فضای آدرس به صورت هشدار دهنده ای افزایش یافت و روشین بیود کیه نسخه ۴
پروتکل اینترنت بر حسم تعداد موجودیت هایی که می توانست به اینترنت جهانی وصل کند محدوده قابل پیش بینی باالتری دارد. یکیی از
گروه های مربوط به استاندارد که از یک بخش بزرگ از تکنولوژی هیای اینترنیت نشیات گرفتیه بیا نیام Internet Engineering Task
(Force (IEFT شروع به بررسی این موضوع کرد با این تفکر که این موضوع موضوعی است که هر چه زودتیر بیه آن رسییدگی شیود بهتیر
است. در یک فاصله زمانی سه ساله بین ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۹ آژانس های مرجعی که مسیوول اختصیاص آدرس بودنید ۱۵۱ میلییون آدرس IP را
۱ اختصاص دادند. با وجود اینکه نرخ رشد اینترنت خیلی باال است اما مشخص است که ۱۵۱ میلیون سیستم )میزبان(
اضافه نشده اند. حتی
با وجود تس های پیاده سازی CIDR باز هم تخصیص آدرس یک مشکل بزرگ دارد. آن مشکل این است که فضیای آدرس هیرز میی رود و
عاقبت ته می کشد.
عسوه بر این طبق گزینه های بهبود یافته ارائه شده در الیه سوم OSI یعنی الیه شبکه مانند رمزنگاری دوسیره ) End-to-End( تصیدیق
هویت پکت ها مسیریابی مبدا و کیفیت سرویس )QoS( باید عملکردهای بیشتری انجام گیرد. مردم کم کم دارند این فاکتورهیا را در عمیل
می بینند و به همان صورت هم طرح های پیشنهادی زیادی برای یک پروتکل اینترنت جدید ارائه شده است.
۲ اولین طرح پیش نویسی که توجه های زیادی را به خود جلم کرد بر مبنای پروتکل اینترنت بدون اتصال
(CLNP) بود که بر مبنیای ییک
پروتکل دیگر به نام “توده OSI” بنا شده بود. این توده در ابتدا روی اینترنت اولیه اجرا شد اما وقتی سرعت رشد اینترنیت افیزایش یافیت و
مردمی تر شد آن هم به سرعت با IPv4 جایگزین شد. طیرح پیشینهادی میککور مکیانیزم TUBA را ایجیاد کیرده بیود ) TCP/UDP روی
آدرس های بزرگتر(. CLNP برای طیف آدرس های وسیع تری نسبت به IPv4 تهیه شد. آدرس نقطیه دسترسیی سیرویس شیبکه (NSAP)
شامل ۲۱ قسمت هشت تایی است و طیف آدرس دهی مناسبی برای آینده قابل پیش بینی اینترنت فراهم خواهد کرد. این طرح البته رد شد
زیرا ویژگی هایی وجود دارند که دارای ارز افزوده هستند و در حال حاضر روی IP فعلی نصم شده است و در ضمن تشخیص داده شیده
که برای رشد اینترنت هم مهم هستند اما CLNP فاقد آنها است.
طرحی وجود داشت که قصد داشت ساختاری برای پکت درست کند که با تبادل پکت های درون شبکه ای (CLNP,IP,(IPX فعلی مطابقیت
داشته باشد. یک طرح دیگر که به نام Simple IP Plus یا (SIPP) معروف است از افزایش ساختار آدرس دهی IP فعلی به ۶۴ بیت حمایت
می کند و هماهنگ سازی برخی از ویژگی های مجموعه IPv4 را انجام می دهد. مواردی نظیر برقرار کردن استراتژی های مسییریابی بهی نیه.
SIPP بعد از اصسحات برگشت خورد تا به نزدیکترین تطابق برای آنچه اینترنت نیاز دارد تبدیل شود

آدرس ipv4

رشد انفجاری اینترنت باعث ایجاد یک کاهش و کمبود بحرانی در فضای جاری آدرس IPv4 شده است. فضای آدرس IPv4 فعلی عمدتا برای
برآورده کردن نیاز های آدرس دهی در بازار کامپیوتر های شخصی و شرکت های تجاری بزرگ به کار گرفته می شود. در عیین حیال بیرای
توسعه بازارهای جدید به شبکه هایی نیاز داریم که از تنوع فزاینده موارد ضمیمه شده به شبکه حمایت کنند. این ضمایم شامل مواردی نظیر
۱ عناصر IP متحرک مانند دستگاه های بیسیم
۲ و مادون قرمز
و IP تلفن است. گسیتر بیازار موجیم میی شیود کیه بیه فضیای آدرس IP
بزرگتری نیاز پیدا کنیم. به این ترتیم شیوه مسیریابی و آدرس دهی که با استفاده از فضای آدرس IPv4 انجام می شود بیش از بیش حالیت
اجباری به خود می گیرد و همانطور که اینترنت رشد می کند نواقصی هم در قابلیت گستر یک زیر ساخت سلسله مراتبی کیه میی توانید
۳ عمل تراکم آدرس را بهبود ببخشد پدیدار می شود. استفاده از مسیر یابی در داخل دامنه کیسس هیا
(CIDR) موجیم میی شیود کیه دوره
حیات فضای آدرس IPv4 به طور قابل مسحظه ای تمدید شود. اما کامس مشهود است که در آینده نزدیک فضای آدرس IPv4 فعلیی تخلییه
خواهد شد. IPv6 نسل بعدی پروتکل های اینترنت است که هم می تواند نیاز های جاری آدرس دهی و هم نیاز هایی را که بیا پدییدار شیدن
بازارهای جدید تولید می شود را برآورده کند.
آدرس های IPv6 هم از نظر ساختار آدرس دهی و تراکم و هم از نظر کاربرد های مسیریابی با IPv4 تفاوت دارد. وجود این تفاوت هیا باعیث
می شود که طراحان عملکرد پروتکل ها را مجددا طراحی کنند. نحوه نگاشت آدرس ها به نام میزبان )نام سیستم یا همان Hostname( از
۴ طریق سیستم نام دامنه
(DNS) به روز رسانی شده است و همینکه IPv6 به صورت وسیع مورد استفاده قرار بگیرد اهمییت آن بیشیتر میی
۵ شود. پروتکل های مدیریتی مثل پروتکل مدیریت شبکه ساده
(SNMP) تغییر خواهند کرد به نحوی که با IPv6 منطبق و همسو شیوند.
۶ پروتکل پیغام کنترل اینترنت
(ICMP) به روز رسانی شده و به ICMPv6 تبدیل شده تا وظیفه حمایت از بازبینی و رفع عیم شیبکه هیای
IPv6 را به عهده بگیرد. اصسح کردن و به روز رسانی تجهیزات شبکه و پشتیبانی از پروتکل جدید کمی ترسناک به نظر میی رسید. محیدوده
اصسحات مورد نیاز و زمان الزم برای پیاده سازی کامل تغییرات ضروری به طراحی های خیلی زیادی نیازمند خواهد بود به عسوه باید واقعیا
درک کنیم که IPv6 چگونه کار می کند و چگونه با عمل آدرس دهی سر و کار داشته باشیم.
این فصل مفاهیم اصلی مربوط به آدرس دهی IPv6 را توضیح می دهد. این موارد شامل نحوه آدرس دهی IPv6 فضای آدرس انواع آدرس
ها شامل : آدرس منحصر بفرد )Unicast( آدرس گروهیی ) Multicast( و آدرس نزدییک ) Anycast( پیشیوند هیا و ایجیاد زیرشیبکه
اختصاص آدرس )آدرس را از کجیا بگییریم : TLA/NLA/SLA و غیره( آدرس دهی ارتبی اط محلی ی / آدرس دهیی سیایت محلی ی آدرس
نامشخص آدرس loopback و هر مبحث آدرس دهی مناسم دیگری می باشد. این فصل مقدمه مختصری نیز درباره تاریخچه و گسیتر
پروتکل IPv6 به ما ارائه می دهد.
ما برخی از تاثیرات مهم IPv6 را که باعث شده این پروتکل از IPv4 متمایز شود مورد بررسی قرار می دهیم. سپس نگاهی میی انیدازیم بیه
فوایدی که از به کار گرفتن IPv6 و ساختار آدرس دهی آن به دست می آوریم تا بتوانیم شبکه هایی بسازیم که بیشتر قابل توسعه باشد.

سیستم مقصد فیلتر شکن

یک سیستم مقصد فیلتر شکن ممکن اس اطالعات خاصی را که احتیاج به پردازش توسط سیستم مقصد دارد ، حمل کند. برای مثال ، هنگامی که یک سیستم
چه ۱۱ متحرک از شبکه خانگی خود دور باشد ، ممکن اس دستگاه مامور در خانه )مانند یک مسیریاب در شبکه خانگی( بعنوان یک واسطه و نماینده
عبوردادن پک ها به سوی آن دستگاه )متحرک( نماید. در این حال ، سیستم متحرک مورد نظر که دور از شبکه خانگی خود واقع شده ، احتیاج دارد تا
پیغامهای کنترلی را به دستگاه مامور خود در خانه بفرستد تا او بتواند سرویس واسط را راه اندازی نموده و پک هایی را که عازم مقصد هستند ، به آدرس
درس و صحیح ارسال کند. در یک شبکه IPv4 ، یک پک که شامل گزینه هایی در سرایند IPv4 باشد ، در هر پرش در طی مسیر مورد بررسی و محک
قرار خواهد گرف .
در یک شبکه IPv6 ، این نوع پیغامها و گزینه ها می توانند بخوبی با استفاده از سرایند اضافی مدیری پیغامها و یا با استفاده از سرایند گزینه های مقصد ،
مدیری شوند. خرد شدن پک یا اطالعات تصدیق هوی ، همانطور که قبال نشان داده شد ، بعنوان سرایند اضافی مدیری می شوند. تحرک و پویائی IPv6
، اهداف اینترن را برای پشتیبانی از دستگاههای متحرک در شبکه بصورت کامل تامین می کند.
گزینه های انتخابی ممکن اس در یک سرایند اضافی جداگانه و یا در سرایند گزینه های مقصد ، براساس عملکرد مطلوب اخذ شده در سیستم مقصد
نگاشته شود. گزینه های انتخابی فقط هنگامی که سیستم مقصد یک آدرس گروهی )Multicast( نبوده و امکان نگاشته شدن آنها در یک سرایند اضافی
جداگانه وجود داشته باشد ، ممکن اس به چند Octet برای ارسال پیغام ICMP نوع Unrecognized )عدم شناسایی( نیاز داشته باشند.
سرایند گزینه های مقصد ، بوسیله ارزش فیلد Next Header به مقدار ۱۴ که در سرایند قبلی ذکر شده ، شناسایی می شود و گزینه های انتخابی را که
احتیاج به بررسی و پردازش ، فقط توسط پک سیستم مقصد )یا سیستمهای دارای آدرس گروهی( دارد ، حمل می کند. شکل و قالب سرایند گزینه های
مقصد در تصویر ۲-۱۸ نمایش داده شده اس

فیلتر شکن قوی

فیلد Next Header : با طول ۸ بی .فیلتر شکن قوی نوع سرایند آغازین و ابتدایی متعلق به بخش قابل خرد شدن پک اصلی را مشخ می کند)RFC-1700 اطالعات بیشتری در اختیار شما قرار
خواهد داد(.
فیلد Reserved : با طول ۸ بی و دارای مقداردهی صفر برای تبادل ، که در هنگام پذیرش و دریاف نادیده گرفته می شود.
فیلد Fragment Offset : عدد اختصاص داده نشده )البته قابل اختصاص( با طول ۱۲ بی . اطالعات پش سر این سرایند ، مربوط به شروع بخش قابل خرد شدن پک اصلی می شود.
فیلد Res : رزرو شده و با طول ۲ بی و دارای مقداردهی صفر برای تبادل ، که در هنگام پذیرش و دریاف نادیده گرفته می شود.
فیلد M : ارزش صفر )۰(: آخرین قطعه ارزش یک )۱( : قطعه های بیشتر
فیلد Identification : شناسه با طول ۲۲ بی .
سیستم مبدا یک شناسه ۲۲ بیتی منحصر بفرد را برای هر پک خرد شده که به مقصد یکسانی فرستاده می شود ، تولید می کند ، بجز برای آخرین پک
خرد شده. فیلد Fragment Offset طول اطالعاتی را که در پی این سرایند خرد کردن می آید و مربوط به شروع بخش قابل خرد شدن پک اصلی می شود
، نشان می دهد. حال بیایید پک نشان داده شده در تصویر a( 2-11( را بررسی کنیم.
این پک احتیاج دارد تا توسط سیستم مبدا بیشتر خرد شود ، بدلیل اینکه MTU مسیر آن ۱۹۱۰ بای اس . بخش غیر قابل خرد شدن پک اصلی در این
مثال شامل سرایند IPv6 و سرایند مسیریابی می شود. پک اصلی به سه بخش شکسته شده اس . بنابراین سرایند اترن )۱۰ )Ethernet بای اس و پک
IPv6 که شامل سرایند IPv6 اس نمی تواند دارای طول بیش از ۱۹۴۴ بای باشد. بنابراین هنگامی که سرایند ۰۴ ، IPv6 بای اس ، سرایندها و
داده هایی که پس از سرایند IPv6 قرار دارند ، نمی توانند بیش از ۱۰۱۴ بای باشند. سرایند مسیریابی دو مقصد را در خود جای داده اس )مسیریاب ۲ و
مقصد نهایی( ، بنابراین طول آن ۰۴ بای خواهد بود. سرایند مسیریابی قسمتی از بخش غیر قابل خرد شدن پک اس و بدلیل اینکه هر بخش شامل
سرایند مسیریابی می شود ، پس سرایندها و داده هایی که پس از سرایند مسیریابی قرار دارند ، نمی توانند بیش از ۱۰۱۴ بای باشند. بعالوه ، سرایند
خرد کردن )به مقدار Octet 8( اضافه شده اس ، حاال ۱۰۱۲ بای برای داده و اطالعات کاربر باقی می ماند. در عین حال ، فیلد Fragmentation Offset
در سرایند خرد کردن ، تعداد واحدهای Octet 8ای را برای اطالعات و داده های کاربر مشخ می کند ، بدلیل اینکه اطالعات کاربر باید از چند بخش ۸
Octetای تشکیل شود. از آنجائیکه ۱۰۱۲ بای باقیمانده شامل چند واحد ۸ تایی Octet نمی شود

پک ipv4

فیلد ۱۱ بیتی total length در سرایند IPv4 حداکثر اندازه یک پک را به میزان ۶۴k bytes محدود می کند. در عین حال ، براساس تکنولوژی ارتباطی
استفاده شده ، اندازه واقعی پک ممکن اس بیشتر محدود شده باشد. در ارسال پک IPv4 ، هر الیه IP وظیفه دارد در صورت لزوم پک را خرد و قطعه
MTU7 قطعه کند تا مطمئن شود که اندازه پک از حداکثر اندازه واحد تبادل )
( بیشتر نمی شود. بنابراین اطالعات فرستاده شده یک کاربر از سیستم مبدا در
یک پک ، ممکن اس توسط سیستم مقصد در چندین پک دریاف شود )اگر MTU ارتباط سیستم مقصد دارای ارزش یا قدرت دریاف کمتری نسب به
MTU سیستم مبدا باشد(. در عین حال ، ممکن اس این راه حل ، راه حل بهینه برای مسیر نباشد.
در IPv6 ، فقط سیستمهای مبدا اقدام به خرد کردن اطالعات می کنند. یک سیستم مبدا ، ابتدا مسیر MTU را پیدا کرده و سپس آن بخش قابل خرد
شدن پک اصلی را به شکلی قطعه قطعه می کند که از حداکثر مجاز MTU مسیر ، بیشتر نشود. پک اصلی قبل از خرد شدن ، شامل دو بخش اس : بخش
غیر قابل خرد شدن و بخش قابل خرد شدن. سرایند IPv6 و هر سرایند اضافی که احتیاج دارند تا در هر پرش )Hop( در طول مسیر رسیدن به مقصد
پردازش شوند ، غیر قابل خرد شدن هستند. در مقابل ، سرایندهای اضافی که فقط توسط سیستم نهایی )یا سیستمهای در حال گروهی یعنی Multicast(
پردازش خواهند شد ، قابل خرد شدن می باشند.
سرایند گزینه های قدم به قدم همیشه غیر قابل خرد شدن هستند ، بنابراین آنها می بایس در هر پرش موجود در مسیر پردازش شوند. پس هنگامی که
سرایند گزینه های قدم به قدم وجود دارد ، قسم غیر قابل خرد شدن پک شامل سرایند IPv6 و سرایند گزینه های قدم به قدم می شود. اینکه سرایند
گزینه های مقصد ، قابل خرد شدن باشند یا نه ، بستگی به وجود سرایند گزینه های مسیریابی دارد. اگر هیچ سرایند گزینه های مسیریابی در پک وجود
نداشته باشد ، سرایند گزینه های مقصد قابل خرد شدن اس ، بنابراین پک فقط احتیاج دارد تا توسط سیستم نهایی پردازش شود. اما اگر سرایند گزینه
های مسیریابی وجود داشته باشد ، سرایند گزینه های مقصد غیرقابل خرد شدن خواهد بود و بنابراین پک احتیاج دارد تا توسط هر سیستم مشخ شده
در سرایند مسیریابی ، پردازش شود.
سرایند خرد کردن بوسیله یک فیلد Next Header با ارزش ۰۰ شناخته می شود

فیلد

سرایند IPv6 از فیلد ۱۱ بیتی Payload length استفاده می کند که حداکثر طول و اندازه یک پک را به مقدار ۱۹۹۲۱ بایل محلدود ملی کنلد. در
عین حال ، با قدرتمندتر کردن سخ افزار ، می توان تبادل اطالعات را با اندازه بیش از ۱۹۹۲۱ بای انجام داد. این عملکرد با عنوان Jumbogram خوانده
می شود و می تواند اندازه پک را تا میزان ۴,۲۹۴,۹۶۷,۲۹۶ بای افزایش دهد. هنگامی که MTU پک ، اندازه ای بیش از ۱۹۹۲۱ بای را پشتیبانی کند ،
این گزینه )Payload length( ممکن اس برای تبادل Jumbogram استفاده شود.
نوع گزینه در داخل Jumbo Payload ، حاوی داده ۱۵۲ اس که تعیین می کند سیستمهایی که نمی توانند این نوع گزینه را شناسایی کنند ، باید
این پک را دور انداخته و یک پیغام ICMP از نوع Parameter Problem با کد ۲ به فرستنده پک ارسال کنند )البته فقط در صورتی که مقصد
multicast نباشد( و نیز مشخ می کند که داده و اطالعات داخل آن گزینه نباید در طول مسیر تغییر نماید. فیلد Option Length مربوط به این گزینه
چهار Octet اس و فیلد Option Data که به طول Jumbogram می باشد ، شامل سرایند IPv6 نمی شود. هنگامی که این فیلد استفاده می شود ، فیلد
Payload length در IPv6 با مقدار صفر )۰( تنظیم می شود. تصویر b( 2-1( پکتی را نشان می دهد که شامل گزینه Jumbo Payload از نوع قدم به قدم
می باشد. فیلد Next header در سرایند IPv6 نشان می دهد که از سرایند گزینه های قدم به قدم پیروی می کند. توجه کنید که فیلد Payload Lenght
در سرایند IPv6 با مقدار صفر )۰( تنظیم شده اس . فیلد Next header در این سرایند گزینه های قدم به قدم تعیین می کند که سرایند بعدی یک
سرایند TCP اس . ارزش گزینه Option Data مربوط به این پک مشخ می کند که بازده یا همان Payload آن به میزان ۲/۸۱۸/۴۰۸ عدد octet
)۰x002A FFFF( خواهد بود.
فرایند پردازش گزینه Jumbo Payload باید خطاهای احتمالی و دارای قالب های مختل را تشخی داده و در صورت وقوع یکی از آنها پیغام ICMP
مناسب از نوع Parameter Problem ارسال کند. این قالب های خطا شامل عدم وجود گزینه Jumbo Payload هنگامی که بار مفید IPv6 و فیلد
Next header هر دو صفر باشند ، استفاده از گزینه Jumbo Payload هنگامی که بار مفید IPv6 صفر نباشد ، استفاده از گزینه Jumbo Payload
هنگامی که بار مفید واقعی کمتر از ۱۹۹۲۹ باشد و در نهای استفاده از گزینه Jumbo Payload هنگامی که سرایند Fragment )خرد کردن داده( وجود
داشته باشد ، می شود.

tcp

هنگامی که یک سرایند TCP پش سر یک سرایند IPv6 بدون سرایند اضافی می آید ، مقدار فیلد Next Header در سرایند IPv6 نشان می دهد
که سرایند ذیل ، یک سرایند TCP می باشد. زمانی که یک پک با استفاده از TCP بعنوان پروتکل الیه باالتر ، یک سرایند اضافی را حمل می کنلد ، بعنلوان
مثال سرایند Routing )مسیریابی( ، این سرایند اضافی بین سرایند IPv6 و سرایند TCP قرار می گیرد. فیلد Next Header در IPv6 نشلان ملی دهلد کله
سرایند مسیریابی از سرایند IPv6 پیروی کرده و فیلد Next Header در سرایند Routing نشان می دهد که سرایند TCP بالفاصله پس از سرایند Routing
می آید و از آن پیروی می کند. مقدار ۹۵ در فیلد Next Header نشان می دهد که آنجا هیچ سرایند اضافی و یا سرایند پروتکل الیه بلاالتر کله از سلرایند
جاری پیروی نماید ، وجود ندارد.
یک ساختار اجرایی کامل از IPv6 شامل سرایندهای اضافی ذیل می گردد:
گزینه های قدم به قدم ، مسیریابی )نوع ۰( ، گزینه های مقصد ، تصدیق هوی و پوشش گذاری بارمفید امنیتی )ESP(. هنگام وجلود چنلدین سلرایند
اضافی در پک ، ترتیب بندی آنها به شکل زیر توصیه شده اس :
IPv6 سرایند 
 سرایند گزینه های قدم به قدم
 سرایند گزینه های مقصد )برای پردازش بوسیله تمام سیستمهایی که در سرایند مسیریابی مشخ شده اند(
 سرایند مسیریابی
 سرایند خرد کردن داده )Fragment(
 سرایند تصدیق هوی
 سرایند پوشش گذاری بار مفید امنیتی )ESP(
 سرایند گزینه های مقصد )برای پردازش فقط بوسیله مقصد نهایی پک (
 سرایند الیه باالتر
بجز سرایند گزینه های مقصد ، هر سرایند اضافی نباید بیش از یک بار در یک پک نمایش داده شود. سرایند گزینه های مقصد ، شامل اطالعاتی ملی
شود که باید توسط سیستم مقصد نهایی پردازش شوند. هنگامی که سرایند مسیریابی موجود باشد ، ممکن یک سرایند اضافی از نوع گزینه های مقصلد
، برای گزینه هایی که باید توسط تمام سیستمهای لیس شده در سرایند مسیریابی پردازش شود ، استفاده گردد.
هنگامی که یک پک IPv4 گزینه ای را که فقط برای سیستم مقصد قابل اجرا و عمل باشد حمل کند ، تمام سیستمهای میلانی بایلد پکل را قبلل از
عبور دادن از خود ، بررسی و پردازش کنند. بنابراین کارایی سیستمهای عبور دهنده ، زیر فشار قرار خواهد گرف .
بجز سرایند گزینه های قدم به قدم ، سرایندهای اضافی دیگر فقط توسط سیستم مقصد )یا در حال Multicast توسط مجموعه سیستمها( بررسی یا
پردازش می شوند. بنابراین ، پک IPv6 می تواند اطالعات انتخابی را به سم مقصد بدون زیر فشار قراردادن سیستمهای میانی ، حمل کند. سرایند گزینله
های قدم به قدم می تواند برای حمل اطالعات انتخابی که احتیاج به بررسی یا پردازش توسط تمام سیستمهای میانی دارند ، استفاده شود.
مقدار فیلد Next Header در سرایند جاری ، اقدام بعدی را که باید انجام شود معین می کند ، همچنین سرایند اضافی جاری ، تعیین می کند که آیلا
باید پردازش سرایند بعدی ادامه پیدا کند یا خیر؟. هنگامی که یک سیستم ، یک مقدار Next Header تصدیق نشده را در یک پک دریاف می کند ، پک
را از بین برده و یک پیغام ICMP از نوع Parameter Problem با ارزش کد Unrecognized Next Header type encountered– ۱- به مبدا پک می
فرستد.

ipاختصاصی

فیلد Total Lenght : این فیلد طول داخلی بخش IP در پک را نشان می دهد. این فیلد فقط شامل بخش IP شده و بنابراین شامل بخشهایی از پک
که به IP مربوط نیس ، نمی باشد ، مانند سرایند Ethernet و یا مکانیزم تشخی خطای FCS. در IPv6 این عملکرد توسط فیلد Payload Lenght انجام
می شود.
ipاختصاصی فیلدهای Fragment Offset ، Flags ، Identification : این سه فیلد بعدی در سرایند IPv4 ، کال به مکانیزم خرد کلردن اطالعلات و ایجلاد دوبلاره
پک مربوط می شوند. در IPv4 یک واسط پرش میانی )مسیریاب( ممکن اس پک را هنگامی که حداکثر واحد تبلادل ) MTU( بلر روی ارتبلاط خروجلی
کوچکتر از اندازه پک فرستاده شده بر روی آن ارتباط باشد ، خرد کرده و به قطعات کوچکتر تقسیم کند. بر خالف IPv4 ، فرایند خرد کلردن اطالعلات در
IPv6 تنها توسط سیستم مبدا با استفاده از مسیر MTU انجام می گردد. بنابراین اطالعات مربوط به خرد کردن پک ، در داخلل سلرایند Fragmentation
بعنوان یک سرایند اضافی ، رمزنگاری می شود و عمال در IPv6 نیازی به وجود این فیلدها نیس .
فیلد (TTL (Time to Live : در طراحی اصلی IPv4 ، این فیلد برای نمایش تعداد ثانیه های زندگی در شبکه برای یک پک می باشد. این فیللد باعلث
می شود تا از مسیریابی دایره وار و بی انتهای پک در شبکه جلوگیری گردد. در عین حال ، در زمان اجرا ، این فیلد برای محدود کردن تعداد پرش های یک
پک استفاده می شود. در هر پرش ، یک مسیریاب ارزش این فیلد را کم می کند و هنگامی که مقدار آن به صفر رسید ، پک از شبکه بیرون انداختله ملی
شود. در IPv6 این فیلد بنام Hop Limit تغییر نام یافته اس .
فیلد Protocol : از این فیلد برای نمایش پروتکل یا سرایند بعدی در داخل سرایند IPv4 استفاده می شود و معادل فیلد سرایند بعدی در IPv6 اس .
فیلد Header Checksum : این فیلد برای حفظ درستی و بی نقصی سرایند IPv4 استفاده می گردد. در عین حال ، الیه بلاالتر کله دوبلاره تشلخی
خطا را بر روی اطالعات داخلی پک بررسی می کند ، بعنوان نسخه پشتیبان این فیلد عمل می نماید. بهمین دلیل این فیلد در IPv6 استفاده نملی شلود و
این عمل توسط سرایندهای اضافی Authentication و Encapsulating Security Payload انجام می شود.
فیلدهای Source Address و Destination Address : این فیلدها در سرایند IPv4 مانند IPv6 یکسان اس ، بجز اینکله آدرس سیسلتمهای IPv4 ،
۲۲ بیتی بوده و آدرس سیستمهای ۱۲۸ ، IPv6 بیتی می باشد.
فیلد Options : وجود این فیلد در IPv4 باعث می شود که هر سیستم میانی در مسیر ، فیلد Options را در سرایند IPv4 بررسی کند ، هرچند ممکن
اس Options فقط به سیستم مقصد مربوط باشد. در IPv6 اطالعات انتخابی )Optional( در داخل سرایندهای اضافی ، بصورت رمز نگاشته شده اند.
سرایندهای اضافی IPv6
سرایندهای اضافی ، بین سرایند IPv6 و سرایند پروتکل الیه باالتر قرار گرفته و برای حمل اطالعات انتخابی الیه اینترن در یک پکل ، اسلتفاده ملی
شوند. در پک IPv6 ، ممکن اس صفر ، یک یا تعداد بیشتری از سرایندهای اضافی حمل گردد. فیلد Next Header در سرایند IPv6 و سرایندهای اضافی
برای نشان دادن اینکه چه سرایند اضافی یا سرایند پروتکل الیه باالتر از سرایند جاری تبعی می کند ، استفاده می شود.
جدول ۲-۱ ارزش فیلد Next Header و سرایندهای مربوطه را نشان می دهد.

ترافیک

یعنی Traffic Class و Flow Label برای تامین سرویسهای متمایز و پشتیبانی از برنامه های کاربردی که نیاز به یک مدیری ویژه بله ازای
جریان ارتباطی دارند ، استفاده می گردد. فیلد ۸ بیتی Traffic Class می تواند برای تامین سرویسهای متمایز براساس طبیع داده ای که ارسال می شلوند
، استفاده شود. این فیلد معادل استفاده از فیلد Type of Service در سرایند IPv4 اس . برای مثال یک سلازمان ممکلن اسل شلبکه خلود را بلر اسلاس
سیستم های مبدا ، مقصد و یا برنامه های کاربردی و با هدف اولوی بندی ترافیک شبکه ، برپا کرده باشد ، بصورتی که سیستم ها یا مسیریاب ها بتواننلد از
فیلد Traffic Class برای جدا کردن اولوی )یا همان عمل اولوی بندی( استفاده نمایند. فیلد Flow Label در ترکیب با آدرس مبدا و مقصلد ، ملی توانلد
بصورت خاص و منحصربفرد جریانی را که به مدیری توسط مسیریابهای میانی نیازمند اس ، شناسایی نماید. هنگامی که یلک مسلیریاب جریلانی را بلرای
اولین بار شناسایی می کند ، آن جریان را بهمراه مدیری های ویژه مورد نیاز برای آن ، بخاطر می سپارد. یک بار که مدیری به ازای جریان ، تنظیم گردید
، پردازش پک های بعدی که به این جریان تعلق دارند ، بسیار کو تاه تر از پردازش پک های دیگر خواهد بود.
فیلد ۱۱ بیتی Payload Lenght که معادل فیلد Total Lenght در سرایند IPv4 می باشد ، طول پک را نشان می دهد )البته طول سلرایند IPv6 را
شامل نمی شود(. فیلد ۸ بیتی Next Header برای نشان دادن سرایند بعدی IPv6 استفاده می گردد.
فیلد Hop Limit می تواند برای محدود کردن تعداد پرشهای یک پک در میان راه استفاده شود تا از مسیریابی دایره وار )ایجاد حلقه( جلوگیری گردد
)اینکار در IPv4 توسط فیلد TTL انجام می شد(. سرایند IPv6 نیز مانند سرایند IPv4 شامل آدرسهای IP مبدا و مقصد می شود ، با این تفلاوت کله در
IPv6 سیستمها از آدرس ۱۲۸ بیتی استفاده می نمایند.
مقایسه سرایندهای IPv4 با IPv6
سرایند IPv6 برخی از موارد مشابه خود با نسخه قبلی )IPv4( را به اشتراک می گذارد. در اینجا ما به مرور سرایند IPv4 پرداخته و در مورد تفاوت ها و
اشتراک های آن با سرایند IPv6 بحث خواهیم کرد. تصویر ۲-۲ قالب یک سرایند IPv4 را نشان می دهد.

آموزش خرید vpn

این فصل اهداف آموزش خرید vpn  و استفاده از سرایند IPv6 را در داخل پروتکل IPv6 بررسی می کند. سرایند IPv6 به دو بخش سرایند اصللی کله در هلر پکل IPv6
مشاهده می شود و چند سرایند اضافی تقسیم می گردد. هر سرایند اضافی دارای عملکرد خاص خود بوده و به وجود آن در داخل پک IPv6 نیازی نیسل .
و سرایند تصدیق هوی ۱ بعنوان یک مثال از این سرایندها می توان به سرایند خرد کردن داده
۲
اشاره نمود.
سرایند اصلی IPv6 فقط ۰۴ بای طول دارد. ۲۲ بای از آن برای آدرس مبدا و مقصد IPv6 استفاده می شود ، بنابراین فقط ۸ بای اضلافه در سلرایند
باقی می ماند. این مسئله باعث می شود که این سرایند دارای اندازه کوچک و البته ثاب بوده و بار کاری موجود بر روی شبکه را کاهش دهد. همچنین IPv6
می تواند یک یا چند سرایند انتخابی را نیز در خود جای دهد. هر کدام از این سرایندها دارای یک هدف عمومی و گاهی دارای چندین هدف ویل ژه نیلز ملی
باشد. بعنوان مثال ICMP در IPv4 با هدف کنترل عمومی ارتباطات استفاده می شود ، اما بصورت ویژه از کدهایی برای کنتلرل توابلع خاصلی اسلتفاده ملی
نماید.
سرایند اصلی IPv6 دارای قالب استانداردی اس که در پک IPv6 )مانند سرایند اترن الیه ۲( نمایان اس . سپس فیلد -سرایند بعدی- که مشلخ
کننده سرایند اضافی اس ارائه می شود )مانند TCP یا پروتکلهای دیگر(. عالوه بر این ، مسیریاب یا سیستمی که کار خود را با استفاده از IPv6 آغاز کرده و
پکتی دریاف می نماید ، در مرحله اول سرایند IPv6 را بررسی می کند ، سپس به بررسی سرایندهای اضافی می پردازد )در صورت وجود( و پس از آن بله
سراغ پروتکل الیه باالتر می رود. پس از ایجاد IPv6 برخی فیلدها مانند Version )شماره نسخه( و Payload Lenght )طول و میزان بارمفید( باقی ماندند ،
اما برخی دیگر مانند TTL به Hop Limit تغییر نام یافته اند.
تحلیل سرایند IPv6
سرایند IPv6 از جه طول ثاب بوده و در یک ردیل Octet هشل تلایی قلرار دارد. در مقابلل ، سلرایند IPv4 دارای طلول متغیلر و چهلار Octet
می باشد. با یک سرایند IPv6 ثاب ، یک مسیریاب می تواند بخوبی یک پک را پردازش کند. برای مثال ، یک مسیریاب باید توسط خواندن اطالعات داخلل
فیلد –طول سرایند- متوجه گردد که آیا گزینه های اضافه تری نیز در پک IPv4 وجود دارد یا خیر. ایلن مسلئله باعلث افلزایش بارکلاری موجلود بلر روی
مسیریاب خواهد شد. تغییرات از سرایند IPv4 به سرایند IPv6 در بخش بعدی مورد بحث و بررسی قرار خواهد گرف . در این بخش ما در مورد هر فیللد در
داخل سرایند IPv6 و وظیفه مربوط به آن بحث خواهیم نمود. تصویر ۲-۱ قالب و ساختار سرایند IPv6 را نمایش می دهد

مسیریاب

در طی فرایند پیکربندی خودکار م پس از اینکه ایستگاه کاری یک آدرس ارتباط محلی منحصربفرد را ایجاد کرد م اقدام به فرستادن تقاضا به
یک مسیریاب می کند. ایستگاه کاری م یک پیغام تقاضای همسایه ارسال نموده و منتظر شنیدن و دریافت پیغام انتشار مسیریاب می گردد.
وجود یک مسیریاب نشان می دهد که احتماال زیرشبکه های دیگری نیز به مسیریاب متصل هستند. هر زیرشبکه باید دارای شناسه منحصربفرد
زیرشبکه خودج باشد م زیرا مکانیزم مسیریابی برمبنای شماره های منحصربفرد vpn زیرشبکه ها عمل می کند. شناسه های سیستم برای تصمیمات
مسیریابی استفاده نمی شوند. آدرس ایستگاه کاری هم اکنون باید دارای یک شناسه زیرشبکه منحصر بفرد باشد. آدرس ارتباط محلی با شناسه
زیرشبکه –صفر- م برای برقراری ارتباط بین زیرشبکه ها کارایی ندارد.
پیغام انتشار مسیریاب م شامل یک شماره شبکه یا پیشوند می شود. پیشوند ممکن است شامل یک پیشوند آدرس منحصربفرد جهانی یا یک
شناسه زیرشبکه باشد. پیغام مرکور م برای هر رابط و کارت شبکه مسیریاب م دارای پیشوندهای متفاوتی خواهد بود. این پیشوند به شناسه
کارت شبکه الحاق خواهد شد تا آدرس IPv6 ایستگاه کاری را م تشکیل دهد.
ایستگاه کاری از اطالعات انتشار مسیریاب برای بهنگام سازی حافظه Cache خود استفاده می کند. در عین حال م شناسه زیرشبکه نیز به
حافظه Cache مربوط به لیست پیشوندهای ایستگاه کاری اضافه شده است. این Cache برای تعیین اینکه آیا یک آدرس در داخل زیرشبکه
ایستگاه کاری قرار دارد )On-Link( و یا در خار از آن )Off-Link( استفاده می شود. اطالعات مسیریاب به حافظه Cache همسایه و حلفظه
Cache مقصد اضافه خواهد شد. اگر یک مسیریاب بتواند بعنوان مسیریاب پیش فرض استفاده شود م یک داده به حافظه Cache لیست
مسیریاب پیش فرض اضافه خواهد شد.
تصویر ۲-۸۱ یک ایستگاه کاری را در طی فرایند پیکربندی خودکار نمایش می دهد. ایستگاه کاری مسیریاب محلی را تقاضا می کند و در
مقابل شناسه زیرشبکه ای را که برای کامل کردن آدرس IPv6 سیستم نیاز دارد م دریافت می نماید

خرید vpn وی پی ان

برای تضمین خرید vpn وی پی ان  منحصربفرد بودن آدرس م ایستگاه کاری یک پیغام ویژه تقاضای همسایه را به آدرس جدید پیکربندی شده می فرستد و به مدت
یک ثانیه منتظر جواب می ماند. اگر در جواب م هیچ پیغام انتشار همسایه برگردانده نشده و دریافت نشود م این آدرسِ ارتباط محلی م
منحصربفرد فرض می شود )در ادامه م خواهیم دید که پیغامهای تقاضای همسایه و انتشار همسایه برای عملکردهای دیگری که بخشی از
پروتکل اکتشاف همسایه IPv6 هستند م نیز استفاده می شود(.
پس از شناسایی و بررسی آدرس ارتباط محلی م انجام پرس و جو برای مسیریاب های همسایه موجود بر روی شبکه است. در مثال ما )زیرشبکه
موجود در اداره( م هیچ مسیریابی وجود ندارد. بنابراین سیستم ایستگاه کاری ما م برای برقراری ارتباط با همسایه های خود آماده است.
برای برقراری ارتباط با یک سیستم مقصد بر روی زیرشبکه یکسان م ایستگاه کاری باید شناسه کارت شبکه مقصد را کشف کند. برای انجام
اینکار م ایستگاه کاری از قابلیت پروتکل کشف همسایه IPv6 استفاده می کند. در این هنگام م ایستگاه کاری یک پیغام تقاضای همسایه به
مقصد ارسال کرده و در جواب م شناسه کارت شبکه را در داخل یک پیغام انتشار همسایه م دریافت می کند. این شناسه کارت شبکه در داخل
یک سرایند قبل از سرایند IPv6 قرار داده شده و بر روی زیرشبکه انتقال داده می شود. سپس ایستگاه کاری یک داده را در بخش حافظه
Cache همسایه خود م ذخیره می کند. این داده شامل آدرس IPv6 مقصد م شناسه کارت شبکه آن م یک اشاره گر به پکت هایی که منتظر
انتقال هستند م و یک نشانه که مشخص می کند آیا مقصد یک مسیریاب است یا خیر. اطالعات این حافظه Cache برای تبادل اطالعات در
آینده بجای ارسال پیغام تقاضای )همسایه( مجدد استفاده می شود.
آدرسهای ارتباط محلی نمی توانند برای برقراری ارتباط با بیرون از زیرشبکه مورد استفاده قرار گیرند. برای ایجاد ارتباط بین زیرشبکه ها م باید
از آدرسهای سایت محلی یا آدرسهای جهانی و با اتصال مسیریاب ها استفاده شود.
ارتباط های بین زیرشبکه
فرض کنید در مثال قبلی م ایستگاه کاری ما متوجه شود که یک مسیریاب بر روی زیرشبکه وجود دارد. فرایند پیکربندی خودکار چه تفاوتی
خواهد کرد و ایستگاه کاری ما چطور با سیستمهای موجود در زیرشبکه های دیگر م ارتباط برقرار خواهد کرد؟ برای بحث در مورد ارتباطهای
بین زیرشبکه م ما به تفصیل در مورد فرایند پیکربندی خودکار از نوع stateless و مفاهیم مربوط به آن که در ذیل معرفی می شوند م بحث
خواهیم نمود؛
 کشف همسایه
 آدرس سایت محلی
 شناسه زیرشبکه
 پیغام تقاضای مسیریاب
 پیغام انتشار همسایه
 ذخیره گاه )Cache( لیست مسیریاب پیش فرض
 ذخیره گاه مقصد
 ذخیره گاه لیست پیش فرض
 پیغام راهنمایی مجدد
 کشف مسیر MTU
در طی مرحله پیکربندی خودکار و پس از آن م ایستگاه کاری بر قابلیت پروتکل کشف همسایه IPv6 تکیه می کند. این پروتکل اجازه می دهد
که سیستم های موجود بر روی یک زیرشبکه همدیگر را کشف کرده و همچنین مسیریاب ها را برای استفاده بعنوان واسط پرج بعدی خود به
سمت یک مقصد در زیرشبکه دیگر م پیدا کنند. پروتکل کشف همسایه م جای پروتکل تحلیل آدرس IPv4 م فرایند دروازه پیش فرض IPv4 و
فرایند راهنمایی IPv4 را می گیرد و بجای آنها عمل می کند.
در طی فرایند پیکربندی خودکار م پس از اینکه ایستگاه کاری یک آدرس ارتباط محلی منحصربفرد ایجاد کرد م یک تقاضا به سمت مسیریاب
ارسال می کند. ایستگاه کاری م یک پیغام تقاضای مسیریاب ارسال کرده و در مقابل م مسیریاب توسط پیغام انتشار مسیریاب به تقاضای ارسال
شده جواب می دهد. وجود مسیریاب نشان می دهد احتماال زیرشبکه های دیگری نیز وجود دارند که به مسیریاب متصل هستند.

خرید فیلتر شکن آیفون

اولین فیلد م فیلد FP یا فیلد خرید فیلتر شکن آیفون  قالب پیشوند است م که یک آدرس منحصربفرد )GRU( را با ارزج مبنای دو ۰۰۱ شناسایی می کند. سومین فیلد
برای استفاده در آینده ذخیره شده است. دو فیلد دیگر بنامهای TLA ID و NLA ID وجود دارند که کلید درک پشتیبانی IPv6 از سلسله
مراتب آدرس دهی قابل تراکم هستند. TLA ID شناسه متراکم سازی سطح باال است. آدرسهای جهانی IPv6 به ارائه دهندگان سرویس یا
همان سازمان های TLA اختصاص داده خواهد شد. سازمانهای TLA فضای آدرس دهی را به سازمانهای زیر مجموعه خود بنام NLA اختصاص
خواهند داد. این نوع ساختار سلسله مراتبی برای اختصاص فضای آدرس م باعث متراکم سازی آدرسها شده و حجم جدول های مسیریابی اصلی
را کاهش خواهد داد.
CIDR اختصاص داده می شوند. هر مجموعه CIDR شامل چندین آدرس ۲۱ در طرف مقابل م آدرسهای IPv4 معموال با استفاده از مجموعه های
کالس C می شود. هر مجموعه کالس C می تواند تقریبا ۲۱۶ سیستم را آدرس دهی نماید. متاسفانه م مجموعه های CIDR اختصاص داده
شده به سازمانهای مختلف م نمی توانند بسادگی متراکم شوند. عالوه بر این هر مجموعه CIDR ممکن است به یک جدول مسیریابی جداگانه
ای در داخل مسیریاب اصلی نیاز داشته باشد. بهمین دلیل م انتشار مجموعه های CIDR باعث رشد انفجاری حجم جدولهای مسیریابی اصلی
می شود.
SLA( وجود دارد. برخالف TLA و NLA م شناسه ۲۸ برای مدیران شبکه محلی م یک فیلد بسیار مهم بنام شناسه متراکم سازی سطح سایت )
SLA معموال به سازمانهای زیرمجموعه با یک ارزج از پیش تعریف شده م محول نمی شود. با توجه به اطالعات ثبت شده در RFC شماره
۲۳۷۶ م شناسه SLA اجازه می دهد یک سازمان بتواند با استفاده از آن ساختار آدرس دهی و زیرشبکه های داخلی خود را تعیین کند. ۸۶
بیت متعلن به SLA که برای شناسه زیرشبکه استفاده می شود م می تواند تا ۶۱۱۳۱ زیرشبکه را پشتیبانی کند که برای بزرگترین سازمانها نیز
کافی است. برای سازمانهای بزرگتر که محدوده آدرس بیشتری نیاز باشد م می توان یک بخش کوچکتری از NLA را نیز درخواست نمود.
یک مدیر شبکه نیازی ندارد تا در مورد اختصاص شناسه های زیرشبکه و سیستم در IPv6 نگرانی داشته باشد م در صورتی که در IPv4 این
نگرانی وجود دارد. در IPv4 هر دو شناسه سیستم و زیرشبکه م معموال از یک مجموعه محدود شده از آدرسهای قابل دسترس بدست می آیند.
یک مدیر شبکه IPv4 برای تامین تعداد زیرشبکه مورد نیاز م معموال بیتهای سیستم )Host( را به زیرشبکه ها قرض می دهد. در IPv6 م نیمه
باالیی )نیمه اول( ساختار آدرس دهی IPv6 م فضای آدرس دهی کافی را برای شناسه های زیرشبکه تامین می کند. در یک فیلد مجازی پایدار
و البته جداگانه م شناسه Host )سیستم( IPv6 بصورت کامال منحصربفرد برای هر سیستم و بوسیله یک فرایند جداگانه پیکربندی خودکار م
ایجاد می شود.
IPv6 از یک طرین دیگر هم به سبک شدن مسئولیت مدیر شبکه کمک می کند؛ آدرسهای قابل تراکم منحصربفرد )GRU( یا همان آدرسهای
Unicast م هنگامی که برای دسترسی به شبکه های بیرونی مانند اینترنت استفاده می شوند م نیازی به ترجمه ندارند. در IPv4 هنگامی که
آدرسهای عمومی )آدرسهای Valid( در دسترس نباشد م از فضای آدرس خصوصی استفاده خواهد شد. این آدرسهای خصوصی باید به یک
مجموعه از آدرسهای جهانی ترجمه شوند تا بتوان با شبکه های بیرونی مانند اینترنت ارتباط برقرار نمود. ساختار ترجمه آدرس IPv4 م شامل دو
NAT22 تکنولوژی بنامهای
و
PAT می باشد. IPv6 بصورت مجازی نیاز به ترجمه آدرس را جهت دسترسی به شبکه های بیرونی م محدود ۲۳
می کند. جدول ۲-۳ کاهش بار و مسئولیت مدیریتی آدرس را برای مدیران شبکه IPv6 نشان می دهد.

ipv4

در IPv4 هنگامی که یک سیستم میانی یا یک مسیریاب م پکت هایی را دریافت
می کرد که برای ارسال و عبور دادن از خود دارای حجم خیلی بزرگی بود م ممکن بود آنها را خرد کرده و به قطعات کوچکتر تقسیم
کند. این عملکرد پرهزینه در IPv6 انجام نمی پریرد. بجای آن م فقط سیستم مبدا عمل خرد کردن پکت ها را انجام خواهد داد. برای
کمک به سیستم مبدا م IPv6 عملکردی را بنام اکتشاف مسیر MTU را اجرا می کند تا از طرین آن بتواند اندازه MTU برای مسیر
مبدا تا مقصد را تعیین نماید.
 عدم آزمایش خطای سرایند: سرایند IPv4 شامل فیلدی بنام Checksum )تشخیص خطا( می شود که اجازه تشخیص خطا در هر
پرج در شبکه را می دهد. برای محدود کردن بارِ کاری مربوط به پردازج تشخیص خطا در هر پرج م IPv6 فیلد Checksum را
محدود کرده است. رسیدگی و بررسی Checksum در مبدا و مقصد بوسیله پردازج الیه باالتر مانند TCP یا UDP اجرا می شود. در
حقیقت در IPv6 م وییفه Checksum فقط در مبدا و مقصد انجام می پریرد و باعث کاهش ترافیک شبکه می شود.
مقایسه IPv6 با IPv4
IPv6 در بسیاری جهات با IPv4 متفاوت است. اجازه دهید در اینجا بیشترین تفاوت های مهم بین دو نسخه این پروتکل را بررسی نماییم. این
کار اجازه خواهد داد تا کسانیکه با IPv4 کار می کنند بتوانند بسادگی تفاوت های اصلی نسخه جدید پروتکل اینترنت را تشخیص دهند.
مهمترین تفاوت ها اینها هستند:
 ساختار سرایند بهینه شده
 برچسب جریان
 آدرس شبکه ۸۲۱ بیتی
 محدودیت تشخیص خطای سرایند
 خرد شدن داده فقط توسط سیستم مبدا
 سرایندهای اضافی
 امنیت داخلی
ساختار آدرس دهی
آدرس منحصر بفرد ۸۲۱ IPv6 بیت طول دارد و شامل پیشوند زیرشبکه )Subnet( و یک شناسه کارت شبکه می شود. به جهت متراکم سازی
آدرسهای منحصربفرد جهانی )GRU( م هر دو پیشوند زیرشبکه و شناسه کارت شبکه م بصورت مجموع م ۶۶ بیت طول دارند که در تصویر ۲-۶
نمایش داده شده است. پیشوند زیرشبکه شماره شبکه ای است که به ارتباط اختصاص داده شده است. شناسه کارت شبکه از آدرس MAC
سیستم مشتن می شود. در جریان پیکربندی خودکار آدرس IPv6 م سیستم م شناسه کارت شبکه خودج را از حافظه ROM خود و همچنین
ارسال تقاضا به مسیریاب محلی یا سرویس دهنده DHCPv6 برای یک پیشوند زیرشبکه م تامین می کند.

فیلتر شکن ipv6

قالب ساده شده: سرایندفیلتر شکن  IPv6 دارای یک قالب ثابت و با تعداد فیلدهای کمتر است. فیلد گزینه های طول متغیر محدود شده است.
فیلدهای دیگر IPv4 محدود شده و یا به سرایندهای اضافی انتخابی تغییر پیدا کرده اند. نیازی نیست تا تمام سرایندهای اضافی
انتخابی بوسیله هر سیستم پردازج شوند. این قالب ساده شده بار کاری پروتکل IPv6 را کاهش داده و اجازه انعطاف پریری بهتری را
می دهد.
 عدم آزمایش خطای سرایند: فیلد تشخیص خطای IPv4 محدود شده است. این فیلد بدلیل اینکه شبکه های اولیه دارای سرعت
کم و ارتباطات نامطمئن بودند و جهت تضمین درستی اطالعات نیاز بود که در هر پرج از یک مسیریاب م مکانیزم تشخیص خطا
محاسبه می گردید م در IPv4 وجود داشت. ارتباطات شبکه های امروزی سریع و بصورت فزاینده ای قابل اطمینان هستند و فقط
سیستم ها احتیا به چک کردن و تشخیص خطای اطالعات را دارند م نه مسیریابها.
 عدم وجود فرایند قطعه قطعه کردن اطالعات از یک پرش به پرش دیگر: در IPv4 م مسیریابها پکت هایی را که برای تبادل از
رابطهای خروجی خود بزرگ هستند م تکه تکه می کردند تا به قطعات کوچکتر تقسیم شوند. این مسئله بصورت قابل توجهی باعث
افزایش بارِ کاری جهت پردازج IPv4 می شد. در IPv6 فقط ممکن است یک سیستم یک پکت را خرد کند. برای کمک کردن به
سیستم م IPv6 شامل عملکردی می شود که باعث می گردد حداکثر اندازه واحد انتقال اطالعات )MTU( از مبدا به مقصد م تشخیص
داده شود. تصویر ۲-۱ یک فریم انتقالی نوع TCP را که از IPv6 استفاده می کند م نشان می دهد.