آدرس سایت سپید نت

شباهت آدرس های IPv6 IPv4 در اینجاست که آدرس سایت سپید نت هر دو آنها جداسازی بخش سیستم و شبکه و یادداشت های CIDR را به کار می گیرند تا بتوانند آدرس
را نشان دهند. اما IPv6 فضای آدرس خیلی بزرگتری را به کار می گیرد و برای اینکه بتواند از تراکم پشیتیبانی کنید سیاسیت کیامس متفیاوتی را بیرای
اختصاص آدرس مهیا می کند . در این بخش ما این تفاوت ها را توضیح خواهیم داد و نحوه آدرس دهی IPv6 را نشان می دهیم.
همانطور که در مقدمه توضیح داده شد رشد و ماندگاری فضای آدرس IPv4 شدیدا اجباری شده بود. سیستم آدرس درهی IPv4 یک مقدار ۳۲ بیتیی را
به کار می گیرد که به صورت چهار بخش که با نقطه از هم جدا می شوند مشخص می شود. هر بخش شامل ۱ بیت است که مقیادیر بیاینری بیین ۱ تیا
۲۵۵ را در خود جای می دهند. با این کار به صورت تووری تعداد آدرس های واقعی به میزان ۴ میلیارد را می توان ارائه داد. البته برخی از این آدرس هیا
رزرو شده اند. بنابراین تعداد آدرس های واقعی از ۴ میلیارد خیلی کمتر است. اینطور به نظر می رسد که مقداری که برای فضای آدرس وجود دارد بیش
از اندازه زیاد است در حالیکه قسمت عمده این فضا به تهیه کنندگان سرویس اختصاص داده شده است. تقریبا غیر ممکن است که فضیای آدرس IPv4
را بصورت مستقل و بدون نیاز به تامین کنندگان سرویس بدست آورد. بسیاری از تامین کنندگان سرویس فضیای آدرس IPv4 خیود را از آژانیس هیای
۱ اختصاص آدرس مانند سازمان؛ ثبت شماره های اینترنت آمریکا (ARIN)
Reseaux IP Europeens یا مرکز اطسعات شبکه آسییای آرام (APNIC)
۲
به دست می آورند. آژانس های فوق الککر باید از سیاست های دقیقی برای تخصیص فضای آدرس پیروی کنند. اکثر تهیه کننیدگان وقتیی کیه در حیال
اختصاص فضای آدرس به مشتریان خود هستند این سیاست ها را اتخاذ می کنند. APNIC,PIPE,ARIN زیر مجموعه هایی از فضیای آدرس IPv4 را بیه
کاربران نهایی اختصاص می دهند. سیاست های تخصیص در RFC 2050 تعریف شده اند. این سیاست دقیقا به صورت زیر است :
۱٫ کاربران نهایی باید فضای آدرسشان را از تهیه کننده ای که مستقیما به آن متصل هستند )تهیه کننده باالدست( درخواست کنند.
۲٫ اگر از طریق تهیه کنندگان مستقیم هیچ آدرسی موجود نبود از تهیه کننده باالدستِ تهیه کننده خود درخواست کنند.
۳٫ در مواردی که قابل توجیه است از خود RIPE,ARIN یا APNIC درخواست کنند.
APNIC,RIPE,ARIN مسوولیت دارند که تعداد آدرس های اختصاص داده شده به تهیه کننده ها را تعیین کنند. تخصیص دادن آدرس منحصرا بر مبنای
نیاز است نه بر مبنای سهم مشتریان برنامه ریزی شده یک تهیه کننده. عسوه بر این آنها طبق محدودیت های بیتی CIDR تعریف شده اند. معموال ییک
۱۸ /۱۹ /۲۰/ و غیره کوچکترین پیشوند اختصاص داده شده به تهیه کنندگان است. اگر پیشوند ۲۰/ یا طوالنی تر مورد نیاز باشد قوانین فوق الککر
به کار می روند. APNIC,RIPE,ARIN رو “آغاز تدریجی” را برای تخصیص فضیای آدرس IPv4 اسیتفاده میی کننید. یعنیی آدرس هیای خیارج از زییر
مجموعه آدرس های یک بلوک CIDR را اختصاص می دهند. بلوک CIDR رزرو شده و اگر فرسودگی آدرس های تخصیص داده شیده توجییه پیکیر باشید
آنگاه تهیه کنندگان می توانند آدرس های دیگری که خارج از فضای ذخیره شده باشند را نیز درخواست کنند.
فضای آدرسی که توس APNIC,RIPE,ARIN تخصیص داده شده و سطح جهانی قابل مسیریابی است اما اگر که مشتریان نهایی دو تا تهیه کننده داشیته
باشند یا اگر پیشوندهای کوچکتری داشته باشند که توس تهیه کننده های مستقیم خودشان اعسن نشده باشد آنگاه شاید پیشوند هایی که به مشتریان
نهایی منسوب می شود را نتوان مسیریابی کرد. بلوک های تصویم شده CIDR برای کاهش اندازه جدول مسیریابی اینترنت استفاده شده اند. بیشتر تهییه
کننده ها با توجه به اعسن پیشوند های کوچک )مثل یک پیشوند ۲۴/( سیساست هایی اخک می کنند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.