شبکه آزمایشی ipv6

برخی از موارد  vpn مربوط به IPv6 را که هنوز حل نشده اند بررسی می کنیم و سپس نگاهی می اندازیم به برخی از راه حل هیایی کیه
برای غلبه بر آنها پیشنهاد شده اند. در این بخش معرفی مختصری نیز برای شبکه آزمایشی IPv6 یعنی ۶Bone داریم.
مبانی آدرس دهی IPv6
در اوایل دهه ۱۹۹۱ به وضوح می شد دید که اینترنت دارد همه گیر میی شیود. میردم عیادی داشیتند از وجیود آن مطلیع میی شیدند و بیا
مرورگرهای وب آشنا می شدند. نمایندگی های اختصاص فضای آدرس به صورت هشدار دهنده ای افزایش یافت و روشین بیود کیه نسخه ۴
پروتکل اینترنت بر حسم تعداد موجودیت هایی که می توانست به اینترنت جهانی وصل کند محدوده قابل پیش بینی باالتری دارد. یکیی از
گروه های مربوط به استاندارد که از یک بخش بزرگ از تکنولوژی هیای اینترنیت نشیات گرفتیه بیا نیام Internet Engineering Task
(Force (IEFT شروع به بررسی این موضوع کرد با این تفکر که این موضوع موضوعی است که هر چه زودتیر بیه آن رسییدگی شیود بهتیر
است. در یک فاصله زمانی سه ساله بین ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۹ آژانس های مرجعی که مسیوول اختصیاص آدرس بودنید ۱۵۱ میلییون آدرس IP را
۱ اختصاص دادند. با وجود اینکه نرخ رشد اینترنت خیلی باال است اما مشخص است که ۱۵۱ میلیون سیستم )میزبان(
اضافه نشده اند. حتی
با وجود تس های پیاده سازی CIDR باز هم تخصیص آدرس یک مشکل بزرگ دارد. آن مشکل این است که فضیای آدرس هیرز میی رود و
عاقبت ته می کشد.
عسوه بر این طبق گزینه های بهبود یافته ارائه شده در الیه سوم OSI یعنی الیه شبکه مانند رمزنگاری دوسیره ) End-to-End( تصیدیق
هویت پکت ها مسیریابی مبدا و کیفیت سرویس )QoS( باید عملکردهای بیشتری انجام گیرد. مردم کم کم دارند این فاکتورهیا را در عمیل
می بینند و به همان صورت هم طرح های پیشنهادی زیادی برای یک پروتکل اینترنت جدید ارائه شده است.
۲ اولین طرح پیش نویسی که توجه های زیادی را به خود جلم کرد بر مبنای پروتکل اینترنت بدون اتصال
(CLNP) بود که بر مبنیای ییک
پروتکل دیگر به نام “توده OSI” بنا شده بود. این توده در ابتدا روی اینترنت اولیه اجرا شد اما وقتی سرعت رشد اینترنیت افیزایش یافیت و
مردمی تر شد آن هم به سرعت با IPv4 جایگزین شد. طیرح پیشینهادی میککور مکیانیزم TUBA را ایجیاد کیرده بیود ) TCP/UDP روی
آدرس های بزرگتر(. CLNP برای طیف آدرس های وسیع تری نسبت به IPv4 تهیه شد. آدرس نقطیه دسترسیی سیرویس شیبکه (NSAP)
شامل ۲۱ قسمت هشت تایی است و طیف آدرس دهی مناسبی برای آینده قابل پیش بینی اینترنت فراهم خواهد کرد. این طرح البته رد شد
زیرا ویژگی هایی وجود دارند که دارای ارز افزوده هستند و در حال حاضر روی IP فعلی نصم شده است و در ضمن تشخیص داده شیده
که برای رشد اینترنت هم مهم هستند اما CLNP فاقد آنها است.
طرحی وجود داشت که قصد داشت ساختاری برای پکت درست کند که با تبادل پکت های درون شبکه ای (CLNP,IP,(IPX فعلی مطابقیت
داشته باشد. یک طرح دیگر که به نام Simple IP Plus یا (SIPP) معروف است از افزایش ساختار آدرس دهی IP فعلی به ۶۴ بیت حمایت
می کند و هماهنگ سازی برخی از ویژگی های مجموعه IPv4 را انجام می دهد. مواردی نظیر برقرار کردن استراتژی های مسییریابی بهی نیه.
SIPP بعد از اصسحات برگشت خورد تا به نزدیکترین تطابق برای آنچه اینترنت نیاز دارد تبدیل شود

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.