شبکه آزمایشی ipv6

برخی از موارد  vpn مربوط به IPv6 را که هنوز حل نشده اند بررسی می کنیم و سپس نگاهی می اندازیم به برخی از راه حل هیایی کیه
برای غلبه بر آنها پیشنهاد شده اند. در این بخش معرفی مختصری نیز برای شبکه آزمایشی IPv6 یعنی ۶Bone داریم.
مبانی آدرس دهی IPv6
در اوایل دهه ۱۹۹۱ به وضوح می شد دید که اینترنت دارد همه گیر میی شیود. میردم عیادی داشیتند از وجیود آن مطلیع میی شیدند و بیا
مرورگرهای وب آشنا می شدند. نمایندگی های اختصاص فضای آدرس به صورت هشدار دهنده ای افزایش یافت و روشین بیود کیه نسخه ۴
پروتکل اینترنت بر حسم تعداد موجودیت هایی که می توانست به اینترنت جهانی وصل کند محدوده قابل پیش بینی باالتری دارد. یکیی از
گروه های مربوط به استاندارد که از یک بخش بزرگ از تکنولوژی هیای اینترنیت نشیات گرفتیه بیا نیام Internet Engineering Task
(Force (IEFT شروع به بررسی این موضوع کرد با این تفکر که این موضوع موضوعی است که هر چه زودتیر بیه آن رسییدگی شیود بهتیر
است. در یک فاصله زمانی سه ساله بین ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۹ آژانس های مرجعی که مسیوول اختصیاص آدرس بودنید ۱۵۱ میلییون آدرس IP را
۱ اختصاص دادند. با وجود اینکه نرخ رشد اینترنت خیلی باال است اما مشخص است که ۱۵۱ میلیون سیستم )میزبان(
اضافه نشده اند. حتی
با وجود تس های پیاده سازی CIDR باز هم تخصیص آدرس یک مشکل بزرگ دارد. آن مشکل این است که فضیای آدرس هیرز میی رود و
عاقبت ته می کشد.
عسوه بر این طبق گزینه های بهبود یافته ارائه شده در الیه سوم OSI یعنی الیه شبکه مانند رمزنگاری دوسیره ) End-to-End( تصیدیق
هویت پکت ها مسیریابی مبدا و کیفیت سرویس )QoS( باید عملکردهای بیشتری انجام گیرد. مردم کم کم دارند این فاکتورهیا را در عمیل
می بینند و به همان صورت هم طرح های پیشنهادی زیادی برای یک پروتکل اینترنت جدید ارائه شده است.
۲ اولین طرح پیش نویسی که توجه های زیادی را به خود جلم کرد بر مبنای پروتکل اینترنت بدون اتصال
(CLNP) بود که بر مبنیای ییک
پروتکل دیگر به نام “توده OSI” بنا شده بود. این توده در ابتدا روی اینترنت اولیه اجرا شد اما وقتی سرعت رشد اینترنیت افیزایش یافیت و
مردمی تر شد آن هم به سرعت با IPv4 جایگزین شد. طیرح پیشینهادی میککور مکیانیزم TUBA را ایجیاد کیرده بیود ) TCP/UDP روی
آدرس های بزرگتر(. CLNP برای طیف آدرس های وسیع تری نسبت به IPv4 تهیه شد. آدرس نقطیه دسترسیی سیرویس شیبکه (NSAP)
شامل ۲۱ قسمت هشت تایی است و طیف آدرس دهی مناسبی برای آینده قابل پیش بینی اینترنت فراهم خواهد کرد. این طرح البته رد شد
زیرا ویژگی هایی وجود دارند که دارای ارز افزوده هستند و در حال حاضر روی IP فعلی نصم شده است و در ضمن تشخیص داده شیده
که برای رشد اینترنت هم مهم هستند اما CLNP فاقد آنها است.
طرحی وجود داشت که قصد داشت ساختاری برای پکت درست کند که با تبادل پکت های درون شبکه ای (CLNP,IP,(IPX فعلی مطابقیت
داشته باشد. یک طرح دیگر که به نام Simple IP Plus یا (SIPP) معروف است از افزایش ساختار آدرس دهی IP فعلی به ۶۴ بیت حمایت
می کند و هماهنگ سازی برخی از ویژگی های مجموعه IPv4 را انجام می دهد. مواردی نظیر برقرار کردن استراتژی های مسییریابی بهی نیه.
SIPP بعد از اصسحات برگشت خورد تا به نزدیکترین تطابق برای آنچه اینترنت نیاز دارد تبدیل شود

آدرس ipv4

رشد انفجاری اینترنت باعث ایجاد یک کاهش و کمبود بحرانی در فضای جاری آدرس IPv4 شده است. فضای آدرس IPv4 فعلی عمدتا برای
برآورده کردن نیاز های آدرس دهی در بازار کامپیوتر های شخصی و شرکت های تجاری بزرگ به کار گرفته می شود. در عیین حیال بیرای
توسعه بازارهای جدید به شبکه هایی نیاز داریم که از تنوع فزاینده موارد ضمیمه شده به شبکه حمایت کنند. این ضمایم شامل مواردی نظیر
۱ عناصر IP متحرک مانند دستگاه های بیسیم
۲ و مادون قرمز
و IP تلفن است. گسیتر بیازار موجیم میی شیود کیه بیه فضیای آدرس IP
بزرگتری نیاز پیدا کنیم. به این ترتیم شیوه مسیریابی و آدرس دهی که با استفاده از فضای آدرس IPv4 انجام می شود بیش از بیش حالیت
اجباری به خود می گیرد و همانطور که اینترنت رشد می کند نواقصی هم در قابلیت گستر یک زیر ساخت سلسله مراتبی کیه میی توانید
۳ عمل تراکم آدرس را بهبود ببخشد پدیدار می شود. استفاده از مسیر یابی در داخل دامنه کیسس هیا
(CIDR) موجیم میی شیود کیه دوره
حیات فضای آدرس IPv4 به طور قابل مسحظه ای تمدید شود. اما کامس مشهود است که در آینده نزدیک فضای آدرس IPv4 فعلیی تخلییه
خواهد شد. IPv6 نسل بعدی پروتکل های اینترنت است که هم می تواند نیاز های جاری آدرس دهی و هم نیاز هایی را که بیا پدییدار شیدن
بازارهای جدید تولید می شود را برآورده کند.
آدرس های IPv6 هم از نظر ساختار آدرس دهی و تراکم و هم از نظر کاربرد های مسیریابی با IPv4 تفاوت دارد. وجود این تفاوت هیا باعیث
می شود که طراحان عملکرد پروتکل ها را مجددا طراحی کنند. نحوه نگاشت آدرس ها به نام میزبان )نام سیستم یا همان Hostname( از
۴ طریق سیستم نام دامنه
(DNS) به روز رسانی شده است و همینکه IPv6 به صورت وسیع مورد استفاده قرار بگیرد اهمییت آن بیشیتر میی
۵ شود. پروتکل های مدیریتی مثل پروتکل مدیریت شبکه ساده
(SNMP) تغییر خواهند کرد به نحوی که با IPv6 منطبق و همسو شیوند.
۶ پروتکل پیغام کنترل اینترنت
(ICMP) به روز رسانی شده و به ICMPv6 تبدیل شده تا وظیفه حمایت از بازبینی و رفع عیم شیبکه هیای
IPv6 را به عهده بگیرد. اصسح کردن و به روز رسانی تجهیزات شبکه و پشتیبانی از پروتکل جدید کمی ترسناک به نظر میی رسید. محیدوده
اصسحات مورد نیاز و زمان الزم برای پیاده سازی کامل تغییرات ضروری به طراحی های خیلی زیادی نیازمند خواهد بود به عسوه باید واقعیا
درک کنیم که IPv6 چگونه کار می کند و چگونه با عمل آدرس دهی سر و کار داشته باشیم.
این فصل مفاهیم اصلی مربوط به آدرس دهی IPv6 را توضیح می دهد. این موارد شامل نحوه آدرس دهی IPv6 فضای آدرس انواع آدرس
ها شامل : آدرس منحصر بفرد )Unicast( آدرس گروهیی ) Multicast( و آدرس نزدییک ) Anycast( پیشیوند هیا و ایجیاد زیرشیبکه
اختصاص آدرس )آدرس را از کجیا بگییریم : TLA/NLA/SLA و غیره( آدرس دهی ارتبی اط محلی ی / آدرس دهیی سیایت محلی ی آدرس
نامشخص آدرس loopback و هر مبحث آدرس دهی مناسم دیگری می باشد. این فصل مقدمه مختصری نیز درباره تاریخچه و گسیتر
پروتکل IPv6 به ما ارائه می دهد.
ما برخی از تاثیرات مهم IPv6 را که باعث شده این پروتکل از IPv4 متمایز شود مورد بررسی قرار می دهیم. سپس نگاهی میی انیدازیم بیه
فوایدی که از به کار گرفتن IPv6 و ساختار آدرس دهی آن به دست می آوریم تا بتوانیم شبکه هایی بسازیم که بیشتر قابل توسعه باشد.

سیستم مقصد فیلتر شکن

یک سیستم مقصد فیلتر شکن ممکن اس اطالعات خاصی را که احتیاج به پردازش توسط سیستم مقصد دارد ، حمل کند. برای مثال ، هنگامی که یک سیستم
چه ۱۱ متحرک از شبکه خانگی خود دور باشد ، ممکن اس دستگاه مامور در خانه )مانند یک مسیریاب در شبکه خانگی( بعنوان یک واسطه و نماینده
عبوردادن پک ها به سوی آن دستگاه )متحرک( نماید. در این حال ، سیستم متحرک مورد نظر که دور از شبکه خانگی خود واقع شده ، احتیاج دارد تا
پیغامهای کنترلی را به دستگاه مامور خود در خانه بفرستد تا او بتواند سرویس واسط را راه اندازی نموده و پک هایی را که عازم مقصد هستند ، به آدرس
درس و صحیح ارسال کند. در یک شبکه IPv4 ، یک پک که شامل گزینه هایی در سرایند IPv4 باشد ، در هر پرش در طی مسیر مورد بررسی و محک
قرار خواهد گرف .
در یک شبکه IPv6 ، این نوع پیغامها و گزینه ها می توانند بخوبی با استفاده از سرایند اضافی مدیری پیغامها و یا با استفاده از سرایند گزینه های مقصد ،
مدیری شوند. خرد شدن پک یا اطالعات تصدیق هوی ، همانطور که قبال نشان داده شد ، بعنوان سرایند اضافی مدیری می شوند. تحرک و پویائی IPv6
، اهداف اینترن را برای پشتیبانی از دستگاههای متحرک در شبکه بصورت کامل تامین می کند.
گزینه های انتخابی ممکن اس در یک سرایند اضافی جداگانه و یا در سرایند گزینه های مقصد ، براساس عملکرد مطلوب اخذ شده در سیستم مقصد
نگاشته شود. گزینه های انتخابی فقط هنگامی که سیستم مقصد یک آدرس گروهی )Multicast( نبوده و امکان نگاشته شدن آنها در یک سرایند اضافی
جداگانه وجود داشته باشد ، ممکن اس به چند Octet برای ارسال پیغام ICMP نوع Unrecognized )عدم شناسایی( نیاز داشته باشند.
سرایند گزینه های مقصد ، بوسیله ارزش فیلد Next Header به مقدار ۱۴ که در سرایند قبلی ذکر شده ، شناسایی می شود و گزینه های انتخابی را که
احتیاج به بررسی و پردازش ، فقط توسط پک سیستم مقصد )یا سیستمهای دارای آدرس گروهی( دارد ، حمل می کند. شکل و قالب سرایند گزینه های
مقصد در تصویر ۲-۱۸ نمایش داده شده اس

فیلتر شکن قوی

فیلد Next Header : با طول ۸ بی .فیلتر شکن قوی نوع سرایند آغازین و ابتدایی متعلق به بخش قابل خرد شدن پک اصلی را مشخ می کند)RFC-1700 اطالعات بیشتری در اختیار شما قرار
خواهد داد(.
فیلد Reserved : با طول ۸ بی و دارای مقداردهی صفر برای تبادل ، که در هنگام پذیرش و دریاف نادیده گرفته می شود.
فیلد Fragment Offset : عدد اختصاص داده نشده )البته قابل اختصاص( با طول ۱۲ بی . اطالعات پش سر این سرایند ، مربوط به شروع بخش قابل خرد شدن پک اصلی می شود.
فیلد Res : رزرو شده و با طول ۲ بی و دارای مقداردهی صفر برای تبادل ، که در هنگام پذیرش و دریاف نادیده گرفته می شود.
فیلد M : ارزش صفر )۰(: آخرین قطعه ارزش یک )۱( : قطعه های بیشتر
فیلد Identification : شناسه با طول ۲۲ بی .
سیستم مبدا یک شناسه ۲۲ بیتی منحصر بفرد را برای هر پک خرد شده که به مقصد یکسانی فرستاده می شود ، تولید می کند ، بجز برای آخرین پک
خرد شده. فیلد Fragment Offset طول اطالعاتی را که در پی این سرایند خرد کردن می آید و مربوط به شروع بخش قابل خرد شدن پک اصلی می شود
، نشان می دهد. حال بیایید پک نشان داده شده در تصویر a( 2-11( را بررسی کنیم.
این پک احتیاج دارد تا توسط سیستم مبدا بیشتر خرد شود ، بدلیل اینکه MTU مسیر آن ۱۹۱۰ بای اس . بخش غیر قابل خرد شدن پک اصلی در این
مثال شامل سرایند IPv6 و سرایند مسیریابی می شود. پک اصلی به سه بخش شکسته شده اس . بنابراین سرایند اترن )۱۰ )Ethernet بای اس و پک
IPv6 که شامل سرایند IPv6 اس نمی تواند دارای طول بیش از ۱۹۴۴ بای باشد. بنابراین هنگامی که سرایند ۰۴ ، IPv6 بای اس ، سرایندها و
داده هایی که پس از سرایند IPv6 قرار دارند ، نمی توانند بیش از ۱۰۱۴ بای باشند. سرایند مسیریابی دو مقصد را در خود جای داده اس )مسیریاب ۲ و
مقصد نهایی( ، بنابراین طول آن ۰۴ بای خواهد بود. سرایند مسیریابی قسمتی از بخش غیر قابل خرد شدن پک اس و بدلیل اینکه هر بخش شامل
سرایند مسیریابی می شود ، پس سرایندها و داده هایی که پس از سرایند مسیریابی قرار دارند ، نمی توانند بیش از ۱۰۱۴ بای باشند. بعالوه ، سرایند
خرد کردن )به مقدار Octet 8( اضافه شده اس ، حاال ۱۰۱۲ بای برای داده و اطالعات کاربر باقی می ماند. در عین حال ، فیلد Fragmentation Offset
در سرایند خرد کردن ، تعداد واحدهای Octet 8ای را برای اطالعات و داده های کاربر مشخ می کند ، بدلیل اینکه اطالعات کاربر باید از چند بخش ۸
Octetای تشکیل شود. از آنجائیکه ۱۰۱۲ بای باقیمانده شامل چند واحد ۸ تایی Octet نمی شود

پک ipv4

فیلد ۱۱ بیتی total length در سرایند IPv4 حداکثر اندازه یک پک را به میزان ۶۴k bytes محدود می کند. در عین حال ، براساس تکنولوژی ارتباطی
استفاده شده ، اندازه واقعی پک ممکن اس بیشتر محدود شده باشد. در ارسال پک IPv4 ، هر الیه IP وظیفه دارد در صورت لزوم پک را خرد و قطعه
MTU7 قطعه کند تا مطمئن شود که اندازه پک از حداکثر اندازه واحد تبادل )
( بیشتر نمی شود. بنابراین اطالعات فرستاده شده یک کاربر از سیستم مبدا در
یک پک ، ممکن اس توسط سیستم مقصد در چندین پک دریاف شود )اگر MTU ارتباط سیستم مقصد دارای ارزش یا قدرت دریاف کمتری نسب به
MTU سیستم مبدا باشد(. در عین حال ، ممکن اس این راه حل ، راه حل بهینه برای مسیر نباشد.
در IPv6 ، فقط سیستمهای مبدا اقدام به خرد کردن اطالعات می کنند. یک سیستم مبدا ، ابتدا مسیر MTU را پیدا کرده و سپس آن بخش قابل خرد
شدن پک اصلی را به شکلی قطعه قطعه می کند که از حداکثر مجاز MTU مسیر ، بیشتر نشود. پک اصلی قبل از خرد شدن ، شامل دو بخش اس : بخش
غیر قابل خرد شدن و بخش قابل خرد شدن. سرایند IPv6 و هر سرایند اضافی که احتیاج دارند تا در هر پرش )Hop( در طول مسیر رسیدن به مقصد
پردازش شوند ، غیر قابل خرد شدن هستند. در مقابل ، سرایندهای اضافی که فقط توسط سیستم نهایی )یا سیستمهای در حال گروهی یعنی Multicast(
پردازش خواهند شد ، قابل خرد شدن می باشند.
سرایند گزینه های قدم به قدم همیشه غیر قابل خرد شدن هستند ، بنابراین آنها می بایس در هر پرش موجود در مسیر پردازش شوند. پس هنگامی که
سرایند گزینه های قدم به قدم وجود دارد ، قسم غیر قابل خرد شدن پک شامل سرایند IPv6 و سرایند گزینه های قدم به قدم می شود. اینکه سرایند
گزینه های مقصد ، قابل خرد شدن باشند یا نه ، بستگی به وجود سرایند گزینه های مسیریابی دارد. اگر هیچ سرایند گزینه های مسیریابی در پک وجود
نداشته باشد ، سرایند گزینه های مقصد قابل خرد شدن اس ، بنابراین پک فقط احتیاج دارد تا توسط سیستم نهایی پردازش شود. اما اگر سرایند گزینه
های مسیریابی وجود داشته باشد ، سرایند گزینه های مقصد غیرقابل خرد شدن خواهد بود و بنابراین پک احتیاج دارد تا توسط هر سیستم مشخ شده
در سرایند مسیریابی ، پردازش شود.
سرایند خرد کردن بوسیله یک فیلد Next Header با ارزش ۰۰ شناخته می شود

فیلد

سرایند IPv6 از فیلد ۱۱ بیتی Payload length استفاده می کند که حداکثر طول و اندازه یک پک را به مقدار ۱۹۹۲۱ بایل محلدود ملی کنلد. در
عین حال ، با قدرتمندتر کردن سخ افزار ، می توان تبادل اطالعات را با اندازه بیش از ۱۹۹۲۱ بای انجام داد. این عملکرد با عنوان Jumbogram خوانده
می شود و می تواند اندازه پک را تا میزان ۴,۲۹۴,۹۶۷,۲۹۶ بای افزایش دهد. هنگامی که MTU پک ، اندازه ای بیش از ۱۹۹۲۱ بای را پشتیبانی کند ،
این گزینه )Payload length( ممکن اس برای تبادل Jumbogram استفاده شود.
نوع گزینه در داخل Jumbo Payload ، حاوی داده ۱۵۲ اس که تعیین می کند سیستمهایی که نمی توانند این نوع گزینه را شناسایی کنند ، باید
این پک را دور انداخته و یک پیغام ICMP از نوع Parameter Problem با کد ۲ به فرستنده پک ارسال کنند )البته فقط در صورتی که مقصد
multicast نباشد( و نیز مشخ می کند که داده و اطالعات داخل آن گزینه نباید در طول مسیر تغییر نماید. فیلد Option Length مربوط به این گزینه
چهار Octet اس و فیلد Option Data که به طول Jumbogram می باشد ، شامل سرایند IPv6 نمی شود. هنگامی که این فیلد استفاده می شود ، فیلد
Payload length در IPv6 با مقدار صفر )۰( تنظیم می شود. تصویر b( 2-1( پکتی را نشان می دهد که شامل گزینه Jumbo Payload از نوع قدم به قدم
می باشد. فیلد Next header در سرایند IPv6 نشان می دهد که از سرایند گزینه های قدم به قدم پیروی می کند. توجه کنید که فیلد Payload Lenght
در سرایند IPv6 با مقدار صفر )۰( تنظیم شده اس . فیلد Next header در این سرایند گزینه های قدم به قدم تعیین می کند که سرایند بعدی یک
سرایند TCP اس . ارزش گزینه Option Data مربوط به این پک مشخ می کند که بازده یا همان Payload آن به میزان ۲/۸۱۸/۴۰۸ عدد octet
)۰x002A FFFF( خواهد بود.
فرایند پردازش گزینه Jumbo Payload باید خطاهای احتمالی و دارای قالب های مختل را تشخی داده و در صورت وقوع یکی از آنها پیغام ICMP
مناسب از نوع Parameter Problem ارسال کند. این قالب های خطا شامل عدم وجود گزینه Jumbo Payload هنگامی که بار مفید IPv6 و فیلد
Next header هر دو صفر باشند ، استفاده از گزینه Jumbo Payload هنگامی که بار مفید IPv6 صفر نباشد ، استفاده از گزینه Jumbo Payload
هنگامی که بار مفید واقعی کمتر از ۱۹۹۲۹ باشد و در نهای استفاده از گزینه Jumbo Payload هنگامی که سرایند Fragment )خرد کردن داده( وجود
داشته باشد ، می شود.

tcp

هنگامی که یک سرایند TCP پش سر یک سرایند IPv6 بدون سرایند اضافی می آید ، مقدار فیلد Next Header در سرایند IPv6 نشان می دهد
که سرایند ذیل ، یک سرایند TCP می باشد. زمانی که یک پک با استفاده از TCP بعنوان پروتکل الیه باالتر ، یک سرایند اضافی را حمل می کنلد ، بعنلوان
مثال سرایند Routing )مسیریابی( ، این سرایند اضافی بین سرایند IPv6 و سرایند TCP قرار می گیرد. فیلد Next Header در IPv6 نشلان ملی دهلد کله
سرایند مسیریابی از سرایند IPv6 پیروی کرده و فیلد Next Header در سرایند Routing نشان می دهد که سرایند TCP بالفاصله پس از سرایند Routing
می آید و از آن پیروی می کند. مقدار ۹۵ در فیلد Next Header نشان می دهد که آنجا هیچ سرایند اضافی و یا سرایند پروتکل الیه بلاالتر کله از سلرایند
جاری پیروی نماید ، وجود ندارد.
یک ساختار اجرایی کامل از IPv6 شامل سرایندهای اضافی ذیل می گردد:
گزینه های قدم به قدم ، مسیریابی )نوع ۰( ، گزینه های مقصد ، تصدیق هوی و پوشش گذاری بارمفید امنیتی )ESP(. هنگام وجلود چنلدین سلرایند
اضافی در پک ، ترتیب بندی آنها به شکل زیر توصیه شده اس :
IPv6 سرایند 
 سرایند گزینه های قدم به قدم
 سرایند گزینه های مقصد )برای پردازش بوسیله تمام سیستمهایی که در سرایند مسیریابی مشخ شده اند(
 سرایند مسیریابی
 سرایند خرد کردن داده )Fragment(
 سرایند تصدیق هوی
 سرایند پوشش گذاری بار مفید امنیتی )ESP(
 سرایند گزینه های مقصد )برای پردازش فقط بوسیله مقصد نهایی پک (
 سرایند الیه باالتر
بجز سرایند گزینه های مقصد ، هر سرایند اضافی نباید بیش از یک بار در یک پک نمایش داده شود. سرایند گزینه های مقصد ، شامل اطالعاتی ملی
شود که باید توسط سیستم مقصد نهایی پردازش شوند. هنگامی که سرایند مسیریابی موجود باشد ، ممکن یک سرایند اضافی از نوع گزینه های مقصلد
، برای گزینه هایی که باید توسط تمام سیستمهای لیس شده در سرایند مسیریابی پردازش شود ، استفاده گردد.
هنگامی که یک پک IPv4 گزینه ای را که فقط برای سیستم مقصد قابل اجرا و عمل باشد حمل کند ، تمام سیستمهای میلانی بایلد پکل را قبلل از
عبور دادن از خود ، بررسی و پردازش کنند. بنابراین کارایی سیستمهای عبور دهنده ، زیر فشار قرار خواهد گرف .
بجز سرایند گزینه های قدم به قدم ، سرایندهای اضافی دیگر فقط توسط سیستم مقصد )یا در حال Multicast توسط مجموعه سیستمها( بررسی یا
پردازش می شوند. بنابراین ، پک IPv6 می تواند اطالعات انتخابی را به سم مقصد بدون زیر فشار قراردادن سیستمهای میانی ، حمل کند. سرایند گزینله
های قدم به قدم می تواند برای حمل اطالعات انتخابی که احتیاج به بررسی یا پردازش توسط تمام سیستمهای میانی دارند ، استفاده شود.
مقدار فیلد Next Header در سرایند جاری ، اقدام بعدی را که باید انجام شود معین می کند ، همچنین سرایند اضافی جاری ، تعیین می کند که آیلا
باید پردازش سرایند بعدی ادامه پیدا کند یا خیر؟. هنگامی که یک سیستم ، یک مقدار Next Header تصدیق نشده را در یک پک دریاف می کند ، پک
را از بین برده و یک پیغام ICMP از نوع Parameter Problem با ارزش کد Unrecognized Next Header type encountered– ۱- به مبدا پک می
فرستد.

ipاختصاصی

فیلد Total Lenght : این فیلد طول داخلی بخش IP در پک را نشان می دهد. این فیلد فقط شامل بخش IP شده و بنابراین شامل بخشهایی از پک
که به IP مربوط نیس ، نمی باشد ، مانند سرایند Ethernet و یا مکانیزم تشخی خطای FCS. در IPv6 این عملکرد توسط فیلد Payload Lenght انجام
می شود.
ipاختصاصی فیلدهای Fragment Offset ، Flags ، Identification : این سه فیلد بعدی در سرایند IPv4 ، کال به مکانیزم خرد کلردن اطالعلات و ایجلاد دوبلاره
پک مربوط می شوند. در IPv4 یک واسط پرش میانی )مسیریاب( ممکن اس پک را هنگامی که حداکثر واحد تبلادل ) MTU( بلر روی ارتبلاط خروجلی
کوچکتر از اندازه پک فرستاده شده بر روی آن ارتباط باشد ، خرد کرده و به قطعات کوچکتر تقسیم کند. بر خالف IPv4 ، فرایند خرد کلردن اطالعلات در
IPv6 تنها توسط سیستم مبدا با استفاده از مسیر MTU انجام می گردد. بنابراین اطالعات مربوط به خرد کردن پک ، در داخلل سلرایند Fragmentation
بعنوان یک سرایند اضافی ، رمزنگاری می شود و عمال در IPv6 نیازی به وجود این فیلدها نیس .
فیلد (TTL (Time to Live : در طراحی اصلی IPv4 ، این فیلد برای نمایش تعداد ثانیه های زندگی در شبکه برای یک پک می باشد. این فیللد باعلث
می شود تا از مسیریابی دایره وار و بی انتهای پک در شبکه جلوگیری گردد. در عین حال ، در زمان اجرا ، این فیلد برای محدود کردن تعداد پرش های یک
پک استفاده می شود. در هر پرش ، یک مسیریاب ارزش این فیلد را کم می کند و هنگامی که مقدار آن به صفر رسید ، پک از شبکه بیرون انداختله ملی
شود. در IPv6 این فیلد بنام Hop Limit تغییر نام یافته اس .
فیلد Protocol : از این فیلد برای نمایش پروتکل یا سرایند بعدی در داخل سرایند IPv4 استفاده می شود و معادل فیلد سرایند بعدی در IPv6 اس .
فیلد Header Checksum : این فیلد برای حفظ درستی و بی نقصی سرایند IPv4 استفاده می گردد. در عین حال ، الیه بلاالتر کله دوبلاره تشلخی
خطا را بر روی اطالعات داخلی پک بررسی می کند ، بعنوان نسخه پشتیبان این فیلد عمل می نماید. بهمین دلیل این فیلد در IPv6 استفاده نملی شلود و
این عمل توسط سرایندهای اضافی Authentication و Encapsulating Security Payload انجام می شود.
فیلدهای Source Address و Destination Address : این فیلدها در سرایند IPv4 مانند IPv6 یکسان اس ، بجز اینکله آدرس سیسلتمهای IPv4 ،
۲۲ بیتی بوده و آدرس سیستمهای ۱۲۸ ، IPv6 بیتی می باشد.
فیلد Options : وجود این فیلد در IPv4 باعث می شود که هر سیستم میانی در مسیر ، فیلد Options را در سرایند IPv4 بررسی کند ، هرچند ممکن
اس Options فقط به سیستم مقصد مربوط باشد. در IPv6 اطالعات انتخابی )Optional( در داخل سرایندهای اضافی ، بصورت رمز نگاشته شده اند.
سرایندهای اضافی IPv6
سرایندهای اضافی ، بین سرایند IPv6 و سرایند پروتکل الیه باالتر قرار گرفته و برای حمل اطالعات انتخابی الیه اینترن در یک پکل ، اسلتفاده ملی
شوند. در پک IPv6 ، ممکن اس صفر ، یک یا تعداد بیشتری از سرایندهای اضافی حمل گردد. فیلد Next Header در سرایند IPv6 و سرایندهای اضافی
برای نشان دادن اینکه چه سرایند اضافی یا سرایند پروتکل الیه باالتر از سرایند جاری تبعی می کند ، استفاده می شود.
جدول ۲-۱ ارزش فیلد Next Header و سرایندهای مربوطه را نشان می دهد.

ترافیک

یعنی Traffic Class و Flow Label برای تامین سرویسهای متمایز و پشتیبانی از برنامه های کاربردی که نیاز به یک مدیری ویژه بله ازای
جریان ارتباطی دارند ، استفاده می گردد. فیلد ۸ بیتی Traffic Class می تواند برای تامین سرویسهای متمایز براساس طبیع داده ای که ارسال می شلوند
، استفاده شود. این فیلد معادل استفاده از فیلد Type of Service در سرایند IPv4 اس . برای مثال یک سلازمان ممکلن اسل شلبکه خلود را بلر اسلاس
سیستم های مبدا ، مقصد و یا برنامه های کاربردی و با هدف اولوی بندی ترافیک شبکه ، برپا کرده باشد ، بصورتی که سیستم ها یا مسیریاب ها بتواننلد از
فیلد Traffic Class برای جدا کردن اولوی )یا همان عمل اولوی بندی( استفاده نمایند. فیلد Flow Label در ترکیب با آدرس مبدا و مقصلد ، ملی توانلد
بصورت خاص و منحصربفرد جریانی را که به مدیری توسط مسیریابهای میانی نیازمند اس ، شناسایی نماید. هنگامی که یلک مسلیریاب جریلانی را بلرای
اولین بار شناسایی می کند ، آن جریان را بهمراه مدیری های ویژه مورد نیاز برای آن ، بخاطر می سپارد. یک بار که مدیری به ازای جریان ، تنظیم گردید
، پردازش پک های بعدی که به این جریان تعلق دارند ، بسیار کو تاه تر از پردازش پک های دیگر خواهد بود.
فیلد ۱۱ بیتی Payload Lenght که معادل فیلد Total Lenght در سرایند IPv4 می باشد ، طول پک را نشان می دهد )البته طول سلرایند IPv6 را
شامل نمی شود(. فیلد ۸ بیتی Next Header برای نشان دادن سرایند بعدی IPv6 استفاده می گردد.
فیلد Hop Limit می تواند برای محدود کردن تعداد پرشهای یک پک در میان راه استفاده شود تا از مسیریابی دایره وار )ایجاد حلقه( جلوگیری گردد
)اینکار در IPv4 توسط فیلد TTL انجام می شد(. سرایند IPv6 نیز مانند سرایند IPv4 شامل آدرسهای IP مبدا و مقصد می شود ، با این تفلاوت کله در
IPv6 سیستمها از آدرس ۱۲۸ بیتی استفاده می نمایند.
مقایسه سرایندهای IPv4 با IPv6
سرایند IPv6 برخی از موارد مشابه خود با نسخه قبلی )IPv4( را به اشتراک می گذارد. در اینجا ما به مرور سرایند IPv4 پرداخته و در مورد تفاوت ها و
اشتراک های آن با سرایند IPv6 بحث خواهیم کرد. تصویر ۲-۲ قالب یک سرایند IPv4 را نشان می دهد.

آموزش خرید vpn

این فصل اهداف آموزش خرید vpn  و استفاده از سرایند IPv6 را در داخل پروتکل IPv6 بررسی می کند. سرایند IPv6 به دو بخش سرایند اصللی کله در هلر پکل IPv6
مشاهده می شود و چند سرایند اضافی تقسیم می گردد. هر سرایند اضافی دارای عملکرد خاص خود بوده و به وجود آن در داخل پک IPv6 نیازی نیسل .
و سرایند تصدیق هوی ۱ بعنوان یک مثال از این سرایندها می توان به سرایند خرد کردن داده
۲
اشاره نمود.
سرایند اصلی IPv6 فقط ۰۴ بای طول دارد. ۲۲ بای از آن برای آدرس مبدا و مقصد IPv6 استفاده می شود ، بنابراین فقط ۸ بای اضلافه در سلرایند
باقی می ماند. این مسئله باعث می شود که این سرایند دارای اندازه کوچک و البته ثاب بوده و بار کاری موجود بر روی شبکه را کاهش دهد. همچنین IPv6
می تواند یک یا چند سرایند انتخابی را نیز در خود جای دهد. هر کدام از این سرایندها دارای یک هدف عمومی و گاهی دارای چندین هدف ویل ژه نیلز ملی
باشد. بعنوان مثال ICMP در IPv4 با هدف کنترل عمومی ارتباطات استفاده می شود ، اما بصورت ویژه از کدهایی برای کنتلرل توابلع خاصلی اسلتفاده ملی
نماید.
سرایند اصلی IPv6 دارای قالب استانداردی اس که در پک IPv6 )مانند سرایند اترن الیه ۲( نمایان اس . سپس فیلد -سرایند بعدی- که مشلخ
کننده سرایند اضافی اس ارائه می شود )مانند TCP یا پروتکلهای دیگر(. عالوه بر این ، مسیریاب یا سیستمی که کار خود را با استفاده از IPv6 آغاز کرده و
پکتی دریاف می نماید ، در مرحله اول سرایند IPv6 را بررسی می کند ، سپس به بررسی سرایندهای اضافی می پردازد )در صورت وجود( و پس از آن بله
سراغ پروتکل الیه باالتر می رود. پس از ایجاد IPv6 برخی فیلدها مانند Version )شماره نسخه( و Payload Lenght )طول و میزان بارمفید( باقی ماندند ،
اما برخی دیگر مانند TTL به Hop Limit تغییر نام یافته اند.
تحلیل سرایند IPv6
سرایند IPv6 از جه طول ثاب بوده و در یک ردیل Octet هشل تلایی قلرار دارد. در مقابلل ، سلرایند IPv4 دارای طلول متغیلر و چهلار Octet
می باشد. با یک سرایند IPv6 ثاب ، یک مسیریاب می تواند بخوبی یک پک را پردازش کند. برای مثال ، یک مسیریاب باید توسط خواندن اطالعات داخلل
فیلد –طول سرایند- متوجه گردد که آیا گزینه های اضافه تری نیز در پک IPv4 وجود دارد یا خیر. ایلن مسلئله باعلث افلزایش بارکلاری موجلود بلر روی
مسیریاب خواهد شد. تغییرات از سرایند IPv4 به سرایند IPv6 در بخش بعدی مورد بحث و بررسی قرار خواهد گرف . در این بخش ما در مورد هر فیللد در
داخل سرایند IPv6 و وظیفه مربوط به آن بحث خواهیم نمود. تصویر ۲-۱ قالب و ساختار سرایند IPv6 را نمایش می دهد

مسیریاب

در طی فرایند پیکربندی خودکار م پس از اینکه ایستگاه کاری یک آدرس ارتباط محلی منحصربفرد را ایجاد کرد م اقدام به فرستادن تقاضا به
یک مسیریاب می کند. ایستگاه کاری م یک پیغام تقاضای همسایه ارسال نموده و منتظر شنیدن و دریافت پیغام انتشار مسیریاب می گردد.
وجود یک مسیریاب نشان می دهد که احتماال زیرشبکه های دیگری نیز به مسیریاب متصل هستند. هر زیرشبکه باید دارای شناسه منحصربفرد
زیرشبکه خودج باشد م زیرا مکانیزم مسیریابی برمبنای شماره های منحصربفرد vpn زیرشبکه ها عمل می کند. شناسه های سیستم برای تصمیمات
مسیریابی استفاده نمی شوند. آدرس ایستگاه کاری هم اکنون باید دارای یک شناسه زیرشبکه منحصر بفرد باشد. آدرس ارتباط محلی با شناسه
زیرشبکه –صفر- م برای برقراری ارتباط بین زیرشبکه ها کارایی ندارد.
پیغام انتشار مسیریاب م شامل یک شماره شبکه یا پیشوند می شود. پیشوند ممکن است شامل یک پیشوند آدرس منحصربفرد جهانی یا یک
شناسه زیرشبکه باشد. پیغام مرکور م برای هر رابط و کارت شبکه مسیریاب م دارای پیشوندهای متفاوتی خواهد بود. این پیشوند به شناسه
کارت شبکه الحاق خواهد شد تا آدرس IPv6 ایستگاه کاری را م تشکیل دهد.
ایستگاه کاری از اطالعات انتشار مسیریاب برای بهنگام سازی حافظه Cache خود استفاده می کند. در عین حال م شناسه زیرشبکه نیز به
حافظه Cache مربوط به لیست پیشوندهای ایستگاه کاری اضافه شده است. این Cache برای تعیین اینکه آیا یک آدرس در داخل زیرشبکه
ایستگاه کاری قرار دارد )On-Link( و یا در خار از آن )Off-Link( استفاده می شود. اطالعات مسیریاب به حافظه Cache همسایه و حلفظه
Cache مقصد اضافه خواهد شد. اگر یک مسیریاب بتواند بعنوان مسیریاب پیش فرض استفاده شود م یک داده به حافظه Cache لیست
مسیریاب پیش فرض اضافه خواهد شد.
تصویر ۲-۸۱ یک ایستگاه کاری را در طی فرایند پیکربندی خودکار نمایش می دهد. ایستگاه کاری مسیریاب محلی را تقاضا می کند و در
مقابل شناسه زیرشبکه ای را که برای کامل کردن آدرس IPv6 سیستم نیاز دارد م دریافت می نماید

خرید vpn وی پی ان

برای تضمین خرید vpn وی پی ان  منحصربفرد بودن آدرس م ایستگاه کاری یک پیغام ویژه تقاضای همسایه را به آدرس جدید پیکربندی شده می فرستد و به مدت
یک ثانیه منتظر جواب می ماند. اگر در جواب م هیچ پیغام انتشار همسایه برگردانده نشده و دریافت نشود م این آدرسِ ارتباط محلی م
منحصربفرد فرض می شود )در ادامه م خواهیم دید که پیغامهای تقاضای همسایه و انتشار همسایه برای عملکردهای دیگری که بخشی از
پروتکل اکتشاف همسایه IPv6 هستند م نیز استفاده می شود(.
پس از شناسایی و بررسی آدرس ارتباط محلی م انجام پرس و جو برای مسیریاب های همسایه موجود بر روی شبکه است. در مثال ما )زیرشبکه
موجود در اداره( م هیچ مسیریابی وجود ندارد. بنابراین سیستم ایستگاه کاری ما م برای برقراری ارتباط با همسایه های خود آماده است.
برای برقراری ارتباط با یک سیستم مقصد بر روی زیرشبکه یکسان م ایستگاه کاری باید شناسه کارت شبکه مقصد را کشف کند. برای انجام
اینکار م ایستگاه کاری از قابلیت پروتکل کشف همسایه IPv6 استفاده می کند. در این هنگام م ایستگاه کاری یک پیغام تقاضای همسایه به
مقصد ارسال کرده و در جواب م شناسه کارت شبکه را در داخل یک پیغام انتشار همسایه م دریافت می کند. این شناسه کارت شبکه در داخل
یک سرایند قبل از سرایند IPv6 قرار داده شده و بر روی زیرشبکه انتقال داده می شود. سپس ایستگاه کاری یک داده را در بخش حافظه
Cache همسایه خود م ذخیره می کند. این داده شامل آدرس IPv6 مقصد م شناسه کارت شبکه آن م یک اشاره گر به پکت هایی که منتظر
انتقال هستند م و یک نشانه که مشخص می کند آیا مقصد یک مسیریاب است یا خیر. اطالعات این حافظه Cache برای تبادل اطالعات در
آینده بجای ارسال پیغام تقاضای )همسایه( مجدد استفاده می شود.
آدرسهای ارتباط محلی نمی توانند برای برقراری ارتباط با بیرون از زیرشبکه مورد استفاده قرار گیرند. برای ایجاد ارتباط بین زیرشبکه ها م باید
از آدرسهای سایت محلی یا آدرسهای جهانی و با اتصال مسیریاب ها استفاده شود.
ارتباط های بین زیرشبکه
فرض کنید در مثال قبلی م ایستگاه کاری ما متوجه شود که یک مسیریاب بر روی زیرشبکه وجود دارد. فرایند پیکربندی خودکار چه تفاوتی
خواهد کرد و ایستگاه کاری ما چطور با سیستمهای موجود در زیرشبکه های دیگر م ارتباط برقرار خواهد کرد؟ برای بحث در مورد ارتباطهای
بین زیرشبکه م ما به تفصیل در مورد فرایند پیکربندی خودکار از نوع stateless و مفاهیم مربوط به آن که در ذیل معرفی می شوند م بحث
خواهیم نمود؛
 کشف همسایه
 آدرس سایت محلی
 شناسه زیرشبکه
 پیغام تقاضای مسیریاب
 پیغام انتشار همسایه
 ذخیره گاه )Cache( لیست مسیریاب پیش فرض
 ذخیره گاه مقصد
 ذخیره گاه لیست پیش فرض
 پیغام راهنمایی مجدد
 کشف مسیر MTU
در طی مرحله پیکربندی خودکار و پس از آن م ایستگاه کاری بر قابلیت پروتکل کشف همسایه IPv6 تکیه می کند. این پروتکل اجازه می دهد
که سیستم های موجود بر روی یک زیرشبکه همدیگر را کشف کرده و همچنین مسیریاب ها را برای استفاده بعنوان واسط پرج بعدی خود به
سمت یک مقصد در زیرشبکه دیگر م پیدا کنند. پروتکل کشف همسایه م جای پروتکل تحلیل آدرس IPv4 م فرایند دروازه پیش فرض IPv4 و
فرایند راهنمایی IPv4 را می گیرد و بجای آنها عمل می کند.
در طی فرایند پیکربندی خودکار م پس از اینکه ایستگاه کاری یک آدرس ارتباط محلی منحصربفرد ایجاد کرد م یک تقاضا به سمت مسیریاب
ارسال می کند. ایستگاه کاری م یک پیغام تقاضای مسیریاب ارسال کرده و در مقابل م مسیریاب توسط پیغام انتشار مسیریاب به تقاضای ارسال
شده جواب می دهد. وجود مسیریاب نشان می دهد احتماال زیرشبکه های دیگری نیز وجود دارند که به مسیریاب متصل هستند.

خرید فیلتر شکن آیفون

اولین فیلد م فیلد FP یا فیلد خرید فیلتر شکن آیفون  قالب پیشوند است م که یک آدرس منحصربفرد )GRU( را با ارزج مبنای دو ۰۰۱ شناسایی می کند. سومین فیلد
برای استفاده در آینده ذخیره شده است. دو فیلد دیگر بنامهای TLA ID و NLA ID وجود دارند که کلید درک پشتیبانی IPv6 از سلسله
مراتب آدرس دهی قابل تراکم هستند. TLA ID شناسه متراکم سازی سطح باال است. آدرسهای جهانی IPv6 به ارائه دهندگان سرویس یا
همان سازمان های TLA اختصاص داده خواهد شد. سازمانهای TLA فضای آدرس دهی را به سازمانهای زیر مجموعه خود بنام NLA اختصاص
خواهند داد. این نوع ساختار سلسله مراتبی برای اختصاص فضای آدرس م باعث متراکم سازی آدرسها شده و حجم جدول های مسیریابی اصلی
را کاهش خواهد داد.
CIDR اختصاص داده می شوند. هر مجموعه CIDR شامل چندین آدرس ۲۱ در طرف مقابل م آدرسهای IPv4 معموال با استفاده از مجموعه های
کالس C می شود. هر مجموعه کالس C می تواند تقریبا ۲۱۶ سیستم را آدرس دهی نماید. متاسفانه م مجموعه های CIDR اختصاص داده
شده به سازمانهای مختلف م نمی توانند بسادگی متراکم شوند. عالوه بر این هر مجموعه CIDR ممکن است به یک جدول مسیریابی جداگانه
ای در داخل مسیریاب اصلی نیاز داشته باشد. بهمین دلیل م انتشار مجموعه های CIDR باعث رشد انفجاری حجم جدولهای مسیریابی اصلی
می شود.
SLA( وجود دارد. برخالف TLA و NLA م شناسه ۲۸ برای مدیران شبکه محلی م یک فیلد بسیار مهم بنام شناسه متراکم سازی سطح سایت )
SLA معموال به سازمانهای زیرمجموعه با یک ارزج از پیش تعریف شده م محول نمی شود. با توجه به اطالعات ثبت شده در RFC شماره
۲۳۷۶ م شناسه SLA اجازه می دهد یک سازمان بتواند با استفاده از آن ساختار آدرس دهی و زیرشبکه های داخلی خود را تعیین کند. ۸۶
بیت متعلن به SLA که برای شناسه زیرشبکه استفاده می شود م می تواند تا ۶۱۱۳۱ زیرشبکه را پشتیبانی کند که برای بزرگترین سازمانها نیز
کافی است. برای سازمانهای بزرگتر که محدوده آدرس بیشتری نیاز باشد م می توان یک بخش کوچکتری از NLA را نیز درخواست نمود.
یک مدیر شبکه نیازی ندارد تا در مورد اختصاص شناسه های زیرشبکه و سیستم در IPv6 نگرانی داشته باشد م در صورتی که در IPv4 این
نگرانی وجود دارد. در IPv4 هر دو شناسه سیستم و زیرشبکه م معموال از یک مجموعه محدود شده از آدرسهای قابل دسترس بدست می آیند.
یک مدیر شبکه IPv4 برای تامین تعداد زیرشبکه مورد نیاز م معموال بیتهای سیستم )Host( را به زیرشبکه ها قرض می دهد. در IPv6 م نیمه
باالیی )نیمه اول( ساختار آدرس دهی IPv6 م فضای آدرس دهی کافی را برای شناسه های زیرشبکه تامین می کند. در یک فیلد مجازی پایدار
و البته جداگانه م شناسه Host )سیستم( IPv6 بصورت کامال منحصربفرد برای هر سیستم و بوسیله یک فرایند جداگانه پیکربندی خودکار م
ایجاد می شود.
IPv6 از یک طرین دیگر هم به سبک شدن مسئولیت مدیر شبکه کمک می کند؛ آدرسهای قابل تراکم منحصربفرد )GRU( یا همان آدرسهای
Unicast م هنگامی که برای دسترسی به شبکه های بیرونی مانند اینترنت استفاده می شوند م نیازی به ترجمه ندارند. در IPv4 هنگامی که
آدرسهای عمومی )آدرسهای Valid( در دسترس نباشد م از فضای آدرس خصوصی استفاده خواهد شد. این آدرسهای خصوصی باید به یک
مجموعه از آدرسهای جهانی ترجمه شوند تا بتوان با شبکه های بیرونی مانند اینترنت ارتباط برقرار نمود. ساختار ترجمه آدرس IPv4 م شامل دو
NAT22 تکنولوژی بنامهای
و
PAT می باشد. IPv6 بصورت مجازی نیاز به ترجمه آدرس را جهت دسترسی به شبکه های بیرونی م محدود ۲۳
می کند. جدول ۲-۳ کاهش بار و مسئولیت مدیریتی آدرس را برای مدیران شبکه IPv6 نشان می دهد.

ipv4

در IPv4 هنگامی که یک سیستم میانی یا یک مسیریاب م پکت هایی را دریافت
می کرد که برای ارسال و عبور دادن از خود دارای حجم خیلی بزرگی بود م ممکن بود آنها را خرد کرده و به قطعات کوچکتر تقسیم
کند. این عملکرد پرهزینه در IPv6 انجام نمی پریرد. بجای آن م فقط سیستم مبدا عمل خرد کردن پکت ها را انجام خواهد داد. برای
کمک به سیستم مبدا م IPv6 عملکردی را بنام اکتشاف مسیر MTU را اجرا می کند تا از طرین آن بتواند اندازه MTU برای مسیر
مبدا تا مقصد را تعیین نماید.
 عدم آزمایش خطای سرایند: سرایند IPv4 شامل فیلدی بنام Checksum )تشخیص خطا( می شود که اجازه تشخیص خطا در هر
پرج در شبکه را می دهد. برای محدود کردن بارِ کاری مربوط به پردازج تشخیص خطا در هر پرج م IPv6 فیلد Checksum را
محدود کرده است. رسیدگی و بررسی Checksum در مبدا و مقصد بوسیله پردازج الیه باالتر مانند TCP یا UDP اجرا می شود. در
حقیقت در IPv6 م وییفه Checksum فقط در مبدا و مقصد انجام می پریرد و باعث کاهش ترافیک شبکه می شود.
مقایسه IPv6 با IPv4
IPv6 در بسیاری جهات با IPv4 متفاوت است. اجازه دهید در اینجا بیشترین تفاوت های مهم بین دو نسخه این پروتکل را بررسی نماییم. این
کار اجازه خواهد داد تا کسانیکه با IPv4 کار می کنند بتوانند بسادگی تفاوت های اصلی نسخه جدید پروتکل اینترنت را تشخیص دهند.
مهمترین تفاوت ها اینها هستند:
 ساختار سرایند بهینه شده
 برچسب جریان
 آدرس شبکه ۸۲۱ بیتی
 محدودیت تشخیص خطای سرایند
 خرد شدن داده فقط توسط سیستم مبدا
 سرایندهای اضافی
 امنیت داخلی
ساختار آدرس دهی
آدرس منحصر بفرد ۸۲۱ IPv6 بیت طول دارد و شامل پیشوند زیرشبکه )Subnet( و یک شناسه کارت شبکه می شود. به جهت متراکم سازی
آدرسهای منحصربفرد جهانی )GRU( م هر دو پیشوند زیرشبکه و شناسه کارت شبکه م بصورت مجموع م ۶۶ بیت طول دارند که در تصویر ۲-۶
نمایش داده شده است. پیشوند زیرشبکه شماره شبکه ای است که به ارتباط اختصاص داده شده است. شناسه کارت شبکه از آدرس MAC
سیستم مشتن می شود. در جریان پیکربندی خودکار آدرس IPv6 م سیستم م شناسه کارت شبکه خودج را از حافظه ROM خود و همچنین
ارسال تقاضا به مسیریاب محلی یا سرویس دهنده DHCPv6 برای یک پیشوند زیرشبکه م تامین می کند.

فیلتر شکن ipv6

قالب ساده شده: سرایندفیلتر شکن  IPv6 دارای یک قالب ثابت و با تعداد فیلدهای کمتر است. فیلد گزینه های طول متغیر محدود شده است.
فیلدهای دیگر IPv4 محدود شده و یا به سرایندهای اضافی انتخابی تغییر پیدا کرده اند. نیازی نیست تا تمام سرایندهای اضافی
انتخابی بوسیله هر سیستم پردازج شوند. این قالب ساده شده بار کاری پروتکل IPv6 را کاهش داده و اجازه انعطاف پریری بهتری را
می دهد.
 عدم آزمایش خطای سرایند: فیلد تشخیص خطای IPv4 محدود شده است. این فیلد بدلیل اینکه شبکه های اولیه دارای سرعت
کم و ارتباطات نامطمئن بودند و جهت تضمین درستی اطالعات نیاز بود که در هر پرج از یک مسیریاب م مکانیزم تشخیص خطا
محاسبه می گردید م در IPv4 وجود داشت. ارتباطات شبکه های امروزی سریع و بصورت فزاینده ای قابل اطمینان هستند و فقط
سیستم ها احتیا به چک کردن و تشخیص خطای اطالعات را دارند م نه مسیریابها.
 عدم وجود فرایند قطعه قطعه کردن اطالعات از یک پرش به پرش دیگر: در IPv4 م مسیریابها پکت هایی را که برای تبادل از
رابطهای خروجی خود بزرگ هستند م تکه تکه می کردند تا به قطعات کوچکتر تقسیم شوند. این مسئله بصورت قابل توجهی باعث
افزایش بارِ کاری جهت پردازج IPv4 می شد. در IPv6 فقط ممکن است یک سیستم یک پکت را خرد کند. برای کمک کردن به
سیستم م IPv6 شامل عملکردی می شود که باعث می گردد حداکثر اندازه واحد انتقال اطالعات )MTU( از مبدا به مقصد م تشخیص
داده شود. تصویر ۲-۱ یک فریم انتقالی نوع TCP را که از IPv6 استفاده می کند م نشان می دهد.

آدرس dns

اگر ما بخواهیم خدمات DNS به مردم یا مشتریانمان ارائه کنیم م بعنوان ارائه دهنده خدمات سطح باال احتیا خواهیم داشت DNS خلود را بله
شکلی تنظیم کنیم که بتواند تعداد زیادی از تقاضاها را از بخشهایی که ما به آنها سرویس می دهیم م مدیریت کند. به این دلیل م بسیار ملوثرتر
خواهد بود اگر چندین سرور DNS ایجاد کنیم و آنها را در مناطن مختلف جغرافیایی پراکنده سازیم. این نوع راه اندازی DNS م عالوه بلر ایجلاد
تعادل و باالنس بین سرویس دهی این سرورها م اجازه اصالح خرابی را هنگامی کله یلک سلرور DNS بلدلیل خرابلی شلبکه غیرقابلل دسلترس
می شود م فراهم می سازد. عالوه بر این ما نمی خواهیم که مشتریانمان آدرسهای IP متفاوت و مختلفلی بلرای اشلاره بله DNS سلرورها م بله
سیستم خود اختصاص دهند. همچنین راهی نیاز داریم تا یک یا دو آدرس IP برای کلیه سرویسهای DNS در تمام مناطن مختللف جغرافیلایی
استفاده شود. یک راه انجام اینکار اینست که به هر سرور DNS که دارای پیکربندی و اطالعات یکسان است م آدرس IP یکسان اختصاص دهیم.
سپس اگر ما مسیرهای هرکدام از این سرورهای DNS را به جدول مسیریابی زیرساخت شبکه تزرین کنیم م در صورت ارسال پیغامهای تقاضلا و
پرس و جو توسط یک کاربر به سمت سرور DNS ما م تقاضای مورد نظر به سمت DNSسرورهایی ارسال خواهلد شلد کله از جهلت جغرافیلایی
نزدیکترین گزینه به ما باشند. این مسئله به ما اجازه خواهد داد که بارگراری سرویس تامین نام را بین چنلدین سلرور DNS تقسلیم کلرده و از
حمل شدن و بارگراری تعداد زیادی از تقاضاهای پرس و جو بر روی زیرساخت شبکه ملان جللو گیری کنلیم. بنلابراین بلا اسلتفاده از ایلن نلوع
گسترج م ما هم می توانیم در زمان مورد نظر برای مشتریانمان )سلرورهای DNS نزدیلک هسلتند م بنلابراین ار سلال اطالعلات زملان کمتلری
می گیرد( و هم در هزینه خود )هزینه پهنای باند اضافی( صرفه جویی کنیم. بدلیل اینکه DNS یلک پرو تکلل نلوع UDP )یلک سلویه( اسلت م
تراکنش های بین سرویسهای DNS و ایستگاههای کاری م سریع و کوتاه هسلتند و نیلازی بله پیگیلری و کنتلرل تشلخیص خطلا و … نلداریم.
هنگامی که ما می خواهیم یک نام سیستم )Host( را از طرین سرویس DNS بدست آوریم م یک پکلت بله سلمت سلرور DNS فرسلتاده شلده
وآدرس مربوطه را بهمراه نام دامنه اینترنتی آن تقاضا می کند و در مقابل یک واکنش بهمراه جواب م بلر ملی گلردد. ایلن مسلئله آدرس دهلی
anycast را برای این نوع برنامه کابردی م قابل دوام می سازد.

anycast

می توانیم کنترل کنیم که پکت های Multicast تا کجا ملی تواننلد دور
شوند و اعالنیه های مربوط به مسیریابی آن گروه Multicast تا چه حجمی می توانند انتشار یابند. بعنوان مثال اگر شما دوست داریلد منبعلی از
اطالعات مانند یک تصویر را از شرکت خود انتشار دهید م به شکلی که در تمام دنیا قابل دیدن باشد م شما باید محدوده E )در حالت مبنلای دو:
۱۱۱۰( را اختصاص دهید. همچنین م اگر شما می خواهید یک گروه Multicast راه اندازی کنید تا شما و دیگر کارکنان شرکت بتوانیلد در یلک
ویدئو کنفرانس با هم ارتباط برقرار کنید م شما باید ۰۱۰۱( ۱ scope( یا ۰۰۱۰( ۲( را به آدرس خود اختصاص دهید تلا همله کسلانی کله در آن
شبکه محلی درگیر هستند م با شما در ارتباط باشند. هم اکنون بجای اعتماد به مدیر شبکه برای ااعمال کردن فیلترهایی جهت محدود کلردن و
مرزبندی محدوده م ما می توانیم به ساختار نرم افزاری اعتماد کنیم تا ترافیک ما را در محدوده ای که می خواهیم نگه دارد. ایلن یکلی دیگلر از
فایده های IPv6 است؛ نه فقط برای مرزبندی خوب و مفید است م بلکه نگهداری آن هم ساده و راحت می باشد.
آدرس Anycast
IPv6 یک نوع جدیدی از آدرس را با عنوان آدرس anycast تعیین می کند. اگرچه این نوع از آدرس در سبک محدودی در IPv4 مطلرح شلده م
اما IPv6 این نوع آدرس را بشکل عملیاتی کامل کرده و این باعث باالرفتن راندمان مسیریابی شده است. در این بخلش ملا نگلاهی بله جزئ یلات
بخشی از ویژگیهای آدرس anycast خواهیم انداخت و در مورد برخی از برنامه های کاربردی اینترنت IPv6 در آینده بحث خواهیم کرد.
آدرس anycast یک آدرس IPv6 است که به گروهی متشکل از یک سیستم یا تعدادی سیستم که همه دارای یک هلدف یلا عملکلرد مشلترک
هستند م اختصاص داده می شود. هنگامی که پکتها به سمت یک آدرس IPv6 از نوع anycast فرستاده شدند م مکانیزم مسیریابی تعیین خواهلد
کرد که کدامیک از اعضای گروه م پکت را از طرین نزدیک ترین سیستم به مبدا )که بوسیله IGP شبکه طی سوالی مشخص می گردد( دریافلت
۲ خواهد کرد. IGP یا پروتکل گررگاه داخلی
)شبکه(؛ یک پروتکل مسیریابی است که شما می توانید از آن در محلدوده مسلیریابی داخللی خلود
استفاده کنید. اگرچه آدرس مقصد هردو پکت Multicast و anycast بلیش از یلک سیسلتم اسلت م املا آدرس anycast بلرای انتقلال اطالعلات
بصورت ۸ به ۸ بکار می رود م در حالیکه آدرس دهی Multicast هنگامی استفاده می شود که انتقال اطالعات به سمت چندین مقصد مورد نیلاز
باشد. اجازه دهید به دو فایده اصلی ساختار آدرس دهی anycast بپردازیم:
اول؛ اگر شما بخواهید به نزدیکترین سیستم در گروه بروید م و مهم نباشد که با کدامیک از اعضای گروه اطالعلات خلود را تبلادل کنیلد م شلما
می توانید با استفاده از برقراری ارتباط با نزدیکترین سیستم به خود )IGP-wise( که عضو گروه است م در استفاده از زمان صرفه جویی نمایید.
دوم؛ برقراری ارتباط با نزدیکترین آدرس anycast که عضو گروه باشد م باعث صرفه جویی در پهنای باند می شود. بلدلیل اینکله فاصلله ای کله
پکت طی می کند در بسیاری از حالت ها کوتاه می شود. بنابراین نه فقط anycast می تواند در زمان شما صرفه جویی کنلد م علالوه بلر ایلن در
هزینه مربوط به پهنای باند شما نیز م باعث صرفه جویی خواهد شد. آدرس anycast مجموعه بیتهای خود را برای تعریف کردن آنهلا در اختیلار
ندارد م بجای آن م آدرس دهی anycast از طرین آدرس های scope شده و یا آدرس های منحصربفرد انجام می شود. از نظلر سیسلتمی کله بلا
استفاده از IPv6 صحبت می کند م تفاوتی بین آدرس anycast و آدرس منحصربفرد )Unicast( وجلود نلدارد. تنهلا تفلاوت اینکله ممکلن اسلت
سیستمهای دیگری نیز با همان محدوده )scope( آدرس منحصربفرد و در همان ناحیه ای که آن scope تعریف شده است م شماره گراری شلده
باشند )برای مثال م شما ممکن است بیش از یک کامپیوتر که دارای آدرس anycast از نوع سایت محلی است م در یک ناحیله مشلخص داشلته
باشید(. حاال که تفاوتهای موجود بین آدرسهای anycast و multicast را درک کردیم م اجازه دهیلد نگلاهی بله برخلی اسلتفاده هلای ممکلن از
آدرسهای anycast بیاندازیم. یک برنامه کاربردی که از ارتباط anycast بهره می برد م می تواند به سیستم تامین نام دامنه )DNS( کملک کنلد

آدرس mac

هیچ مداخله دستی توسط مدیر برای پیکربندی سیستم مورد نیاز نباشد )بهر حال ممکلن اسلت نیلاز بله پیکربنلدی دسلتی
مسیریاب بر روی آن شبکه وجود داشته باشد( م در عین حال این مسئله تضمین می کند که آدرس منحصر بفرد بوده و تکراری نباشد. سیسلتم
برای دریافت و دراختیار داشتن یک آدرس منحصر بفرد گارانتی می شود م بدلیل اینکه شلماره شلبکه بشلکل منحصلر بفلرد توسلط مسلیریاب
موجود در آن شبکه اختصاص داده می شود و شناسه Host )سیستم( نیز بدلیل اسلتفاده از آدرس MAC منحصلر بفلرد م منحصلربفرد بلوده و
تکراری نخواهد بود. از این گرشته م سیستم هم اکنون یک آدرس قابل مسیریابی در اختیار دارد که از طرین آن می تواند مسیر پیش فرضی را
که برای خرو از آن شبکه نیاز دارد م فرا گیرد. ما در بخش آخر به سراغ جزئیات بیشتری در مورد مفاهیم آدرس Multicast خواهیم رفت.
بهبود مقیاس پذیری در مسیریابی Multicast
حاال که در مورد آدرس دهی منحصر بفرد م مزیت های اصلی آدرس دهی گروهلی مطالعله کلرده و بررسلی مقیلاس پلریری انلدازه جلدولهای
مسیریابی در اینترنت با IPv6 م اجازه دهید یک مقدار با جزئیات بیشتری در مورد آدرس Multicast بحث کنیم. ما این بحث را با بررسی مفهوم
عمومی Multicast آغاز می کنیم. در ابتدا م اینترنت یک شبکه پژوهشی بود که اطالعات آن بین یک دانشگاه و دانشگاه دیگر جریان داشت. این
مسئله تجارت بزرگی نبود م و مشکالت تراکم باید تحمیل می شد و تاریخ اطالعاتی که مردم ارسال می کردند مهم نبود م بدلیل اینکه اطالعلات
بصورت لحظه ای دریافتی نمی گردید. امروزه تولیدکنندگان م بازرگانان و مصرف کنندگان در گسلتره وسلیعی از اینترنلت اسلتفاده ملی کننلد.
ما هر روزه بیشتر و بیشتر م رسانه های مختلفی را مانند تماسهای تلفنلی م کانالهلای تلویزیلونی و … ملی بینلیم کله بلر روی ای نترنلت فعالیلت
می کنند. همچنین همانگونه که می بینید م ما احتیا به رسانه ای داریم که با اطالعات ارسالی را سریعتر به مقصد برساند م بعنوان مثال ماننلد
گروههای خبری که اطالعات را به میلیونها نفر در روز می رسانند. این روند انتقال ۸ به N م موجب نیلاز بلرای نلو ع جدیلدی از ارسلال ترافیلک
گردیده است که در آن یک نفر بتواند یک بخش از اطالعات را به چندین نفر ارسال نماید. در گرشته هنگامی که ما می خواسلتیم اطالعلاتی را
به ده نفر از دوستانمان بفرستیم م می بایست ده کپی از اطالعات تهیه کرده و آنها را به هر نفر بصورت یک به یک و بنوبت ارسلال ملی کلردیم.
بهرحال این نوع انتقال اطالعات دارای منافع قابل قبولی است. بعنوان مثال فرض کنید ما یک برنامه رادیویی یا تلویزیونی داریم که می خلواهیم
آن را بر روی اینترنت ارسال نماییم. اگر بخواهیم این برنامه را برای ۸۱۰۱۱۱ نفر پخش کنیم م و همه آنها در یک زمان بخواهنلد آن را بصلورت
لحظه ای ببینند یا بشنوند م ما باید اطمینان حاصل کنیم که پهنای باند باالدست ملا بلرای پشلتیبانی از ۸۱۰۱۱۱ بلار تبلادل اطالعلات ملرکور
بصورت جداگانه توانایی الزم را داشته باشد. این مسئله ما را مجبور خواهد کرد تا هزینه مالی زیادی را برای تامین پهنلای بانلد باالدسلت ملورد
نیاز صرف نماییم تا رضایت مشتریان خود را حفم کنیم.
دروضعیت Multicast ما یک ارتباط ۸ به N بین مبدا و مقصد داریم. در IPv4 یک آدرس Multicast معموال بعنوان یک آدرس گروه ارجاع داده
می شود. این آدرس گروه م هنگامی که بر روی یک سیستم و یا برنامه کاربردی موجود بر روی آن سیستم ااعمال گردید م داللت بر این دارد که
مللا عالقلله داریللم تللا هللر اطالعللاتی را کلله بلله آن آدرس ارسللال مللی گللردد م دریافللت کنللیم. در IPv4 م محللدوده آدرس ۲۲۶۰۱۰۱۰۱ تللا
۲۳۲۰۲۱۱۰۲۱۱۰۲۱۱ برای طراحی آدرسهای گروه Multicast استفاده می شود. هنگامی که کسی بخواهد خوراک Multicast را دریافلت کنلد م
آن آدرس را به خود ختصاص داده )موقت یا دائمی م بسته به موقعیت او( و بطور موثر به پکت هایی کله بله مقصلد آن آدرس وارد ملی شلوند م
گوج فرا می دهد.

آدرس هاست

قبل از اینکه ما به سراغ جزئیات مربوط به پیکربندی خودکار برویم  یک نوع آدرس هاست  بنام آدرس گروهی )Multicast( را ملورد بررسی قرار
می دهیم. یک آدرس گروهی آدرسی است که می تواند بصورت همزمان به بیش از یک سیستم اختصاص یابلد. ایلن آدرس به آدرس Anycast
)که پکت ها را به نزدیکترین سیستم می رساند( متفاوت است. در حالیکه پکت های Multicast به سمت تمام سیستمهایی ارسال می شوند که
یک آدرس یکسان به آنها اختصاص یافته است. این مسئله اساسی ترین تفاوت آدرس های گروهی با آدرسهای منحصر بفرد )Unicast یا بعبارت
GRU7 کاملتر
( است که در آن )آدرس های گروهی( امکان شماره گراری بیش از یک سیستم )Host( با آدرسهای یکسان وجود دارد. بنابراین
در آدرسهای نوع گروهی م نیازی به منحصر بفرد بودن آن آدرس در محدوده عملکرد آن شبکه وجود ندارد. تمام سیستمهایی که یک آدرس
Multicast به آنها اختصاص داده شده در داخل گروه Multicastای قرار می گیرند که در حال استفاده از آن آدرس هستند. در سیستمهایی کله
از مکانیزم صحبت گروهی استفاده می کنند م ارسال و دریافت اطلاعات  از بیش از یک سیستم انجلام می پریرد )هر کدام از اعضای گروه
Multicast می تواند اطلاعات را ارسال یا دریافت کند(. در این نوع آدرس دهی و مسیریابی نوع ارتباط و تراکنش ۸ به N و یا M به N اسلتفاده
می شود )زمانی که یک یا چند سیستم احتیاط دارند اطلاعات یکسانی را از بیش از یک مقصد بدست بیاورند(.
اگر ما مفهوم Multicast را با مفهوم شناسه Host که از سخت افزار یک سیستم خاص بدست ما رسیده است م یکی بکنیم م می توانیم متوجه
شویم که پیکربندی خودکار چگونه ممکن است. هنگامی که یک سیستم برای اولین بار روشن شده و وارد شبکه شد م و متوجه گردید که با
IPv6 ارتباط برقرار می کند م یک پکت Multicast که مشخص و دارای استاندارد تعریف شده بر روی شبکه متصل به اوست م ارسال ملی کند .
این پکت به سمت یک آدرس Multicast محدوده محلی بنام آدرس SNM راهی می شود. هنگامی که مسیریاب ببیند این پکت وارد می شلود م
با آدرس شبکه ای که بار ترافیک سیستم بر روی آن می افتد م به آن پکت جواب می دهد. سیستم پکت را دریافلت ملی کنلد و سلپس شلماره
شبکه ای را که مسیریاب فرستاده است م می خواند. سپس با استفاده از افزودن شناسه Host خود )که از آدرس MAC مربوط به رابط متصل به
آن مسیریاب بدست آورده است( به آن شماره شبکه م یک آدرس IPv6 به خود اختصاص می دهد. تصویر ۲-۸ مربوطه به پیکربندی خودکلار را
ببینید.

گوگل

گوگل از۲میلیارد خط کد یکپارچه تشکیل شده‌است

گوگل چقدر بزرگ است؟ می‌توان این سوال را براساس درآمد، ارزش سهام، تعداد کاربران و یا حتی آثار ذهنی آن، پاسخ داد. اما با این همه، گوگل یک برنامه‌ی عظیم کامپیوتری محسوب می شود. بنابراین می‌توانیم پاسخ این سوال را از نظر تعداد کد نیز، بدهیم.

ریچل پاتوین (Rachel Potvin) از گوگل، روز دوشنبه در جریان یک کنفرانس مهندسی در دره‌ی سیلیکون، در رابطه با حجم کدهای گوگل پاسخی ارائه داد. براساس تخمین او، نرم افزاری که برای اجرای کل سرویس‌های اینترنتی گوگل مانند سرویس جستجوی گوگل، جیمیل و سرویس نقشه گوگل، مورد نیاز است، بطور تقریبی شامل ۲ میلیارد خط کد است. برای مقایسه، سیستم‌عامل ویندوز مایکروسافت را در نظر بگیرید؛ یکی از پیچیده‌ترین نرم افزارهایی که تا کنون برای یک کامپیوتر خلق شده است و پروژه‌ای که از سال ۱۹۸۰ در حال توسعه است. این سیستم‌عامل تقریبا شامل ۵۰ میلیون خط کد است. بنابراین، ساختن گوگل تقریبا معادل ۴۰ بار ساختن ویندوز است.

این کدها که سرویس جستجوی گوگل، سرویس نقشه گوگل، گوگل داکس، گوگل پلاس، تقویم گوگل، جیمیل، یوتیوب و بسیاری از سرویس‌های اینترنتی دیگر گوگل را اجرا می‌کنند، در یک محل ذخیره شده‌اند و به صورت یکجا در دسترس هر ۲۵۰۰۰ مهندس گوگل قرار دارند. در داخل شرکت، با این کدها به صورت یک سیستم‌عامل عظیم برخورد می‌شود.
منبع: زوميت

سرور اختصاصی

سرور فیلتر شکن  اختصاصی مجازی چیست؟
وی پی اس یا همان سرور خصوصی مجازی “Virtual Private Server” نوعی میزبانی وب است و شیوه‌ای است که در آن یک سرور واحد به چند قسمت تقسیم شده و هر قسمت به عنوان یک سرور مجازی می‌تواند مانند یک سرور اختصاصی عمل کند.سرور مجازی اساسا ترکیبی است از سرورهای میزبانی اختصاصی (Dedicated)و سرورهای میزبانی اشتراکی (Shared).ویژگی‌های خوب سرور مجازی باعث شده تا بتواند یک جایگزین بسیار ایده‌آل و با قیمت ارزانتر برای اهدافی که سرورهای میزبانی مشترک برای آن‌ها مناسب نیستند و سرورهای اختصاصی و مجزا هم هزینه‌های سنگینی را به دنبال دارد باشد.
در VPS به مدد تکنولوژی مجازی سازی (virtualization) نرم افزاری هر قسمت می تواند به طور کاملا مستقل سیستم عامل خود را داشته و آن را اجرا کند و مستقلا ریبوت کند.
برای راه اندازی این نوع سرورها روی سرور فیزیکی hypervisor اجرا میشود و به سیستم عامل‌های متعدد اجازه اجرا شدن بر روی کامپیوتر میزبان را میدهد.در اینده به طور مفصل به نحوه عملکرد VPS خواهیم پرداخت.

vpn

از مزایای vpn دیگر وی‌پی‌ان میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
پهنای باند بالا:
در سرورهای اختصاصی Dedicated و اشتراکی اگر قصد دارید ترافیک بیشتری برای وبسایت خود در اختیار داشته باشید باید برای آن بهای بیشتری بپردازید و مدیران سایت‌های پرطرفدار دائما با نگرانی تمام شدن پهنای باند و افزایش هزینه‌ها روبرو هستند.سرورهای اختصاصی مجازی پهنای باند بالایی را برای شما فراهم میکند و نگرانی‌های شما را برطرف میکند.اگر سایت شما در وبسایت‌های بزرگ اشتراک گذاری مانند Digg و دیگر سرویس‌های اشتراک گذاری پر بازدید لینک شود و سایت شما بر روی یک سرور اشتراکی میزبانی می‌شود حتما با مشکل مواجه خواهید شد و پهنای باند شما به سرعت مصرف میشود و سایت ممکن است از دسترس خارج شود.اما در میزبانی‌های سرور اختصاصی مجازی با در نظر گرفته شدن حافظه رزرو شده برای مواقع مورد نیاز و استفاده‌ غیر قابل پیش‌بینی در مواقع بحرانی مانند مواقعی که ترافیک سایت بسیار بالاست این نگرانی بر طرف میشود.
ایمیل سرور اختصاصی:
شما با داشتن VPS به ایمیل سرور خود که که فقط مختص به دامنه شما است و فقط ایمیل‌های از دامنه شما را هندل میکند دسترسی دارید و این به شما کنترل بیشتر میدهد و کارایی را افزایش میدهد و امنیت بیشتری را فراهم میکند.
دسترسی ریشه (root) و SSH:
VPS به شما یک سفارشی سازی سطح سرور ارائه میکند که قبلا به دلایل امنیتی فقط به وسیله یک سرور اختصاصی Dedicated میتوانستید ان را در اختیار داشته باشید.علاوه بر آن می توانید با خط فرمان دسترسی ریشه را در اختیار داشته باشید و به عنوان کاربر ریشه به سرور لاگین کنید.
امنیت:
با یک سرور مجازی اختصاصی از یک شرکت خوب که بوسیله فایروال امن شده است کنترل کاملی در اختیار خواهید داشت و میتوانید شخصی سازی‌اش کنید و نیازتان را برطرف کنید.برای مثال شما میتوانید دسترسی به محیط‌های حساس مانند کنترل پنل را برای آدرس‌های آی‌پی خاص محدود کنید.
نتیجه:
میزبانی وب سرور مجازی مزایای زیادی از قبیل کنترل کامل‌تر و بیشتر، امکان اختصاصی سازی سرور و تنظیمات،سطح بالاتری از امنیت و عملکرد عالی برای وب‌سایت‌های دارای ترافیک بالا را در اختیار میگذارد.VPS یک گزینه‌ مناسب و ایده‌آل برای میزبانی کسب و کارهای کوچک و متوسط و وب‌سایت/وبلاگ‌های محبوب است و باعث صرفه جویی در هزینه‌های میزبانی در عین بالا بردن کارایی آن‌ها میشود.

سرعت اینترنت

سرعت دانلود در ایران در رتبه ۲۹ جهان؛ البته از آخر❗️❗️❗️❗️

در زمینه سرعت دانلود برای خطوط ثابت همان طور که حتما می توانید پیش بینی کنید کشور ما وضعیت جالبی ندارد و با میانگین ۴٫۴۳Mbps برای دانلود و ۲٫۶۸Mbps برای آپلود در رده ۱۱۵ جهان قرار دارد. با توجه به ۱۴۴ کشوری که در فهرست این موسسه قرار دارند می توان گفت چند پله ای در جدول صعود داشته ایم اما هنوز با استانداردهای بین المللی کیلومترها فاصله داریم. در رتبه های اول این جدول هم سنگاپور (۹۷٫۶۷Mbps)، هنگ کنگ (۹۶٫۱۲Mbps) و رومانی (۶۵٫۲۳Mbps) قرار گرفته اند. می بینید که کشورهای شرق آسیا با چه اختلافی در صدر قرار گرفته اند. در حوزه سرعت دانلود در شبکه های موبایل صدر جدول به دانمارک (۲۲٫۳Mbps)، جزایر کیمن (۲۰٫۰۶Mbps) و مجددا سنگاپور (۱۶٫۸۵Mbps) تعلق دارد و ایران با سرعت ۰٫۴۳Mbps در رده ۱۳۰ جهان قرار دارد.

کشورهای ایسلند (۹۶٫۵%)، منطقه برمودا (۹۵٫۳%) و نروژ (۹۵٫۱%) در رتبه های اول تا سوم ضریب نفوذ اینترنت قرار دارند و در این جدول کشور ما با ۳۱٫۴% رتبه ۱۱۲ را در اختیار دارد. نکته مثبت در این جدول افزایش ۲۹ درصدی در بازه سه ساله است که نشان می دهد روند گسترش اینترنت در ایران با سرعت کم اما در حال افزایش است. اما بالاترین رتبه ایران در این جدول به تعداد ویرایش صفحات ویکی پدیا در ماه بر می گردد. ایران با ۳۱۰۰۰ ویرایش در ماه در رده ۱۳ جهان قرار دارد و البته صدر این جدول متعلق به آمریکا (۲۵۲۰۰۰ ویرایش)، بریتانیا (۹۶۰۰۰ ویرایش) و آلمان (۸۰۰۰۰ ویرایش) قرار دارد.

vpn پر سرعت

بازوی تحقیقاتی شرکت مخابراتی Alcatel-Lucent که با نام Bell Labs شناخته می‌شود اعلام کرد نمونه اولیه سیستم پیچیده چندگانه و پرسرعت اینترنتی(MIMO-SDM) را مورد آزمایش قرار داده است که این سیستم به آنها امکان می‌دهد در زمان راه‌اندازی نسل پنجم خدمات مخابراتی (۵G) بتوانند با سرعت یک پتابیت در ثانیه (۱Pb) خدمات اینترنت اشیاء را ارائه دهند.
این پروژه را «دستیابی به موفقیت بزرگ» نامگذاری شده است و گفته میشود فناوری انتقال اطلاعات MIMO مبتنی بر سیستم ۶×۶ در شهر نیوجرسی آمریکا با موفقیت انجام شده است.
vpn پر سرعت مرکز تحقیقاتی Bell Labs برای نخستین بار در این آزمایش‌ها موفق شد اختلالات داده در سیگنال‌های چندگانه را روی فیبرهای معمولی از میان بردارد تا به کمک شش فیبر نوری اپتیکال بتواند پردازش خدمات ارتباطی در آن واحد را انجام دهد.
«مارکوس ولدون» مدیر فناوری آزمایشگاه تحقیقاتی Bell Labs در این خصوص گفت: «این آزمایش به یک موفقیت بزرگ منتهی شد و برای نخستین بار در تاریخ بشر توانست سرعت اینترنت را به یک پتابیت در ثانیه برساند.»
در این آزمایش محققان از شش کابل موازی برای ارسال و شش کابل موازی برای دریافت داده‌ها استفاده کردند و موفق شدند در فاصله ۶۰ کیلومتری بین دو دفتر مرکزی Bell Labs، با فیبر نوری داده‌ها را با سرعت یک پتابیت در ثانیه انتقال دهند.
خدمات ۵G از سال ۲۰۲۰ میلادی به صورت رسمی راه‌اندازی می‌شود و بر اساس این خبر می‌توان گفت در آن سال مردم می‌توانند به اینترنت با سرعت یک پتابیت در ثانیه دسترسی داشته باشند. این رقم معادل ۱۰۰۰ ترابیت در ثانیه است.

انواع vpn

تفاوت بین لایسنسهای OEM و Retail و VL:
در کشوری زندگی می کنیم که بسیاری از نرم افزارهای vpn  انواع vpn خارجی و یا حتی داخلی از کوچکترین ارزش مالی برخوردار نیستند. براحتی از نرم افزارهای کرک شده و دزدی استفاده می کنیم و حتی در برخی اوقات در ایران مراکزی را درست می کنیم که این نرم افزارهای کرک شده را پشتیبانی هم می کنند. بگذریم ، خواستم به این موضوع اشاره کنم که ما ایرانی ها به کم هم قانع نیستیم ، همیشه تا اسمی از یک محصول می آید به فکر تهیه جدیدترین و کاملترین نسخه آن هستیم ، بدون اینکه اصلا به حد نیاز خود توجه کنیم ، اصلا نمی دانیم چه تفاوتی بین نسخه های مختلف یک محصول نرم افزاری وجود دارد و فقط می دانیم که Ultimate بهتر از Home Basic هست ، حالا اگر بپرسیم چرا بهتر است هیچ پاسخی برای این مورد نداریم و فقط دوباره اشاره می کنیم که بهتر است.
همیشه و در هر جای دنیا اگر قرار است کسی از محصولات شرکت مایکروسافت استفاده کند بایستی از یک سری قوانین تعیین شده توسط این شرکت پیروی کند. مثل اینجا نیست که برویم از سوپر مارکت سر محل ویندوز سون را خریداری کنیم و حتی اسم Version آن را هم ندانیم ، بعد آن را به دوستان خود هم بدهیم که در قالب مرام و معرفت آنها هم به دوستانشان بدهند. در دنیا فروش محصولات نرم افزاری قانون دارد که به آن لایسنس گفته می شود. در این مقاله قصد داریم در خصوص انواع لایسنس هایی که مایکروسافت برای سیستم عامل های خود ارائه می دهد صحبت و آنها را معرفی کنیم ، امیدوارم بعد از خواندن این مطلب حداقل دید کلی نسبت به این موضوع پیدا کنید و موقع نصب ویندوز حداقل کمی در خصوص وجدان نامه ای که باید امضا کنید و ویندوز را نصب کنید اطلاع داشته باشید. بصورت کلی مایکروسافت سیستم عامل های خود را به سه روش کلی به فروش می رساند که به شرح زیر می باشند :

نسخه OEM یا Originally Equipment Manufacturer : این نسخه از سیستم عامل های مایکروسافت از قبل و بدون دخالت بر روی سخت افزار ما نصب می شود و بصورت تمام و کمال تحویل ما می شود. برای مثال شما یک سرور HP دارید و شرکت HP قبل از اینکه به شما این سرور را تحویل بدهد از کمپانی مایکروسافت لایسنس ویندوز سرور را خریداری کرده است و آن را برای شما بر روی سرور شما نصب کرده است. این نسخه از ویندوز را معمولا کمپانی های تولید کنند سخت افزار سرور و PC و لپ تاپ خریداری می کنند برای مثال شرکت Dell بر روی لپ تاپ های خود که به بازار ارائه می دهد یک نسخه از ویندوز سون را نصب می کند و تحویل مشتری می دهد. به این نسخه از ویندوز ها OEM گفته می شود و پر واضح است که شما به عنوان یک شخص ثالث نمی توانید این محصول مایکروسافت را خریداری کنید. به همین دلیل است که در هنگام تحویل لپ تاپ هایی که دارای ویندوز ارجینال هستند شما DVD نصب ویندوز را دریافت نمی کنید. مهمترین مشکلی که در رابطه با محصولات OEM وجود دارد این است که شما نمی توانید آن را بر روی سخت افزاری غیر از آنچه که بر روی آن تحویل داده شده است قرار بدهید ، یعنی نصب جدیدی نمی توانید داشته باشد و صرفا بروز رسانی امکانپذیر است. البته ما ایرانی ها شاهکاریم و به شخصه در میدان انقلاب نبش سینما نسخه OEM را هم می توانید خرید کنید. توجه کنید که نسخه OEM بصورت ۳۰ روزه ارائه می شود و بعد از ۳۰ روز بایستی فعال سازی شود که این عمل بصورت رایگان توسط مایکروسافت انجام می شود.

نسخه Retail : این نسخه همان نسخه ای است که بصورت بسته بندی شده و در جعبه های زیبا در فروشگاه های مجاز نرم افزاری در سراسر دنیا به فروش می رسد ، اشتباه نکنید منظورم محصول ارجینال است نه بسته نرم افزاری پرند و چرند و گردو و نقل و نبات که یکی بخر و دو تا ببر هستند. این بسته ها بصورت ویژه برای هر یک از سیستم عامل های مایکروسافت ارائه می شوند و به نوعی می تواند گفت تک فروشی مایکروسافت با این روش انجام می شود. این محصول محدودیت های OEM را ندارد و شما براحتی می توانید ویندوز خود را از اول نصب کنید ، بروز رسانی کنید و به محض نصب می توانید فعال سازی کنید. به این نوع روش فروش در اصطلاح Full Product هم گفته می شود ، در واقع همان ۲۴ کاراکتری است که شما در نصب محصولات مایکروسافت وارد می کنید. بنابراین اکثر محصولات ما بصورت Retail استفاده می شوند ، توجه کنید که قوانین سختگیرانه ای در خصوص استفاده مجدد و همزمان از محصولات Retail در دنیا به غیر از ایران وجود دارد ، شما نباید یک محصول Retail را بدون مجوز چندین بار نصب کنید. البته ما فعل می توانیم را به خوبی در ایران صرف کرده ایم.

تشریح ssh

تشریح ssh
با نام کامل secure shell یه پروتوکل هست برای ایجاد ارتباط امن بین دو تا کامپیوتر
بیشترین کاربردش برای کسایی هست که با سرور کار میکنند که میخوان یه ارتباط برقرار کنند. یا مثلا میخوان به shell سرور وصل بشن که معروفترین برنامه در این زمینه هم PuTTY SSH client هست. که از پورت ۲۲ استفاده میکنه پس برای استفاده از این پروتوکول باید پورت ۲۲ باز باشه.
در ادامه ویدئو آموزشی در ارتباط با فعال سازی ssh بر روی لینوکس رو مشاهده می کنیم

نسخه Volume License : این نسخه که در اینترنت به اسم های دیگری مثل VL یا VLK هم معروف است به عنوان نسخه سازمانی یا نسخه شرکتی مایکروسافت ارائه می شود. فرض کنید که سازمان یا شرکت شما دارای ۳۰۰ عدد کلاینت در شبکه است ، منطقی نیست برای اینها ۳۰۰ عدد DVD ویندوز خریداری کنیم و نصب کنیم. در چنین شرایطی مایکروسافت محصولات Volume License را ارائه می دهد ، با خرید این محصول به اندازه پولی که می دهید آش می خورید یعنی به تعداد ویندوز هایی که می خواهید نصب کنید مایکروسافت در یک DVD به شما مجوز نصب می دهد . این تعداد مجوز از حداقل ۵ عدد لایسنس شروع می شود تا به بالا ، برخی از این نوع محصولات اصلا نیازی به Activation یا فعال سازی نیز ندارند.
منبع : انجمن تخصصی فناوری اطلاعات ایران

تایپ سریع

تایپ سریع کاراکترهای ویژه

نمادهای مختلفی همچون واحد پولی یورو €، نماد کپی‌رایت ©، نماد برند تجاری ثبت شده ® و … در بسیاری از سایت‌ها، کاتالوگ‌ها و حتی در کنار لوگوی تجاری شرکت‌ها مشاهده می‌شود.

تصویر تایپ سریع کاراکترهای ویژه
علاوه‌ بر این نمادها این روزها در نام بسیاری از کاربران شبکه‌های اجتماعی مختلف نیز نمادهای مختلفی مشاهده می‌شود که جایگزین حروف نام برده شده یا طرحی زیبا را ایجاد کرده‌اند.
دوست دارید بدانید این نمادها چطور نوشته می‌شود و چگونه می‌توان بدون نیاز به هیچ برنامه‌ای و بدون کپی کردن، خودتان آنها را تایپ کنید؟ تا به‌حال مقدار ¼ را به این شکل در متن خود تایپ کرده‌اید؟
هر حرف، نماد و در حالت کلی هر کاراکتری که به‌صورت متنی مشاهده و تایپ می‌شود، یک کد منحصربه‌فرد دارد و با در اختیار داشتن این کد و فشار کلید Alt می‌توان آن کاراکتر را با یک صفحه‌کلید ساده تایپ کرد.

در این ترفند قصد داریم شما را با برخی از رایج‌ترین این کدها برای نوشتن نمادهای خاص توسط صفحه‌کلید آشنا کنیم.
نکته: برای نوشتن این نمادها باید صفحه‌کلیدی مجهز به بخش اعداد (Number Pad) در اختیار داشته باشید.
۱ـ در سمت راست صفحه‌کلید، مطمئن شوید کلید Num Lock روشن است و هر کلیدی که از این بخش فشار می‌دهید عدد مرتبط را در صفحه تایپ می‌کند.
۲ ـ کلید Alt سمت چپ را فشار داده و پایین نگه‌دارید در ادامه هریک از کدهای زیر را برای نوشتن نمادهای موردنظر وارد کرده و در انتها پس از وارد کردن آخرین رقم کد، کلید Alt را رها کنید تا نتیجه نمایش داده شود.
واحدهای پولی:
€ یورو: Alt+0128
¢ سنت (یک صدم دلار): Alt+0162
£ پوند: Alt+0163
¥ ین ژاپن: Alt+0165
نمادهای محاسباتی:
× ضرب: Alt+0215
÷ تقسیم: Alt+0247
° درجه: Alt+0176
± جمع/تفریق: Alt+0177
√ رادیکال: Alt+08730
µ میکرو: Alt+0181
∆ دلتا: Alt+08710
نمادهای کسری:
¼: Alt+0188
½: Alt+0189
¾: Alt+0190
نمادهای عمومی:
© کپی‌رایت: Alt+0169
® علامت ثبت‌شده: Alt+0174
™ نشان تجاری: Alt+0153
¡ علامت تعجب وارونه: Alt+0161
¿ علامت سوال وارونه: Alt+0191
شما می‌توانید هر کد دیگری را که تمایل دارید با کلید Alt ترکیب کنید تا به حرف یا نمادی که به آن کد اختصاص یافته دسترسی یابید.

فیلتر شکن جدید

شرکت BenQ به تازگی نمایشگر فیلتر شکن جدید تحت عنوان EW2750ZL با اندازه‌ی ۲۷ اینچی و ویژگی Edge-to-Edge(دارای فریم یا قاب نازک) معرفی کرده است که با ترکیب فناوری‌های Cinema Mode به منظور افزایش کیفیت رنگ‌ها و فناوری Revolution Eyes به منظور راحتی بیشتر چشم‌ها در صورت تماشا طولانی مدت نمایشگر، تجربه ی تصویری لذت‌بخشی را مهیا می سازد.

این نمایشگر با بهره گیری از پنل AMVA+، تصویری ۲۷ اینچی و Borderless را در رزولوشن ۱۹۲۰ در ۱۰۸۰ با قابلیت نمایش و تفکیک ۱۶.۷ میلیون رنگ و زمان تاخیر ۴ میلی ثانیه ارائه می دهد .همچنین این مدل خرید فیلتر شکن مجهز به دو ورودی تصویر ویژه اتصال خرید وی پی انی  گوشی‌های موبایل و تبلت‌ها است که به MHL معروف بوده و بدینوسیله به راحتی می‌توان ویدئو‌ها ، بازی‌ها و … موجود در گوشی‌ها را بر روی این نمایشگر تماشا کرد . دیگر ورودی‌‌های تصویر نیز شامل یک پورت D-Sub و HDMI 1.4 هستند.

سایر فناوری‌های موجود در این مانیتور باعث شبیه‌سازی تصاویر در رزولوشن‌های بالا و خرید vpn افزایش چگالی پیکسل‌های اصلی فایل ویدیویی در حال پخش شدن می‌شوند و وضوح بالاتری به تصویر کلی می بخشند تا تجربه‌ی کیفیت تصویری بالاتری را با وجود کیفیت پایینتر فایل منبع امکان پذیر شود. همچنین قابلیت Smart Focus نیز به کاربر اجازه می‌دهد تا با پنهان کردن تصاویر پیرامونی و ایجاد تمرکز بر قسمت خرید کریو  خاصی از تصویر بصورت انتخابی ، نظر مخاطبانش را به آن قسمت خاص بیشتر جلب نماید.

فناوری Revolution Eye نیز با استفاده از ویژگی Zero Flicker و Low Blue Light امکان حذف و از بین بردن نورهای مضر و خسته کننده را فراهم می‌کند تا هم آسیب کمتری در اثر استفاده طولانی مدت از نمایشگر متوجه کاربر شود و هم خستگی چشم‌ها را کاهش دهد.

خرید فیلتر شکن جدید اندروید

اجازه دهید فرض کنیم ما نمایندگی آدرس  را در اختیار داریم. همچنین فرض کنیم خرید فیلتر شکن جدید اندروید که تملام  :/۲۴ بیلت  ۲۶ بیتی) جهت ارائه به شلبکه هلای خودشلان را دارنلد.     ایلن مسلئله   ۶۱( /۴۸ مشتریان ما احتیا  به دریافت نمایندگی برای یک آدرس مخصوص ارائه نمایندگی جهت آدرس دهی برای ما باقی می گرارد م که فضلای آدرس بزرگلی اسلت.    در حقیقلت تعلداد شلبکه هلایی کله      ملا          پشلتیبانی  IPv4 در آدرس A هایی است که می توانسلتیم بلا یلک بللوک از     کللاس  Host می توانیم با این شکل پشتیبانی کنیم م برابر با تعداد ) یا کمتر دریافت می کند .حال اگر فلرض  /۱۶( بیتی ۸۶ نماییم. در حال حاضر م یک تامین کننده آدرس سطح بالا م آدرسها را در مجموعه های  بیلت دیگلر بلرای آدرس دهلی بلاقی ملی مانلد         ۱) دریافلت کنلد م فقلط    /۲۴ بیتی (۲۶ کنیم یک تامین کننده آدرس م آدرسهایی را با ساختار ) عدد آدرس به زیرمجموعه خود اختصاص دهد. بسیاری از تلامین کننل  ده هلای  ۲۱۶( ۲۱۶-۲=۲۱۶) م یعنی در عمل فقط می تواند ۳۲-۲۶=۱( ) بلرای زیرمجموعله هلای    /۲۸ بیلت ( ۲۱ ها) احتیا  دارند تا آدرسهای خود را حداقل به میزان ISPامروزی آدرس (همان شرکتهای مخابراتی یا خود م زیرشبکه سازی بکنند تا بتوانند آدرسهای بیشتری را تعریف و ارائه نمایند. همانطور که در مثال قبل دیدیم م یک تامین کننده سرویس سطح بالا م با فضاهای آدرس بزرگی سلر و کلار دارد.   ایلن  مسلئله مشلکل نیلاز بله     مجموعه های بزرگ آدرس و محول کردن آدرسها را رفع نمی کند م ولی انگیزه ای برای پشتیبانی بیشتر و اتوماتیک سلازی توسلعه زیرسلاخت    یک سازمان ایجاد می کند. بسیاری از تامین کنندگان امروزی سرویس آدرس م مشکلات زیادی برای بروزرسلانی سلاختار قلدیمی خلود جهلت       IT نه تنها فقط در محدوده معماری و مهندسی شبکه م بلکه در چلارچوب  توسلعه و یکسلان سلازی    IPv6 پشتیبانی از ساختارهای جدید دارند. قابلیت ها و توانایی های بسیار خوبی را تامین می کند.         و پس از آن بله سیسلتمهای زیرمجموعله اختصلاص داده ملی شلود.      TLA شامل مجموعه ای از آدرسها است که بواسطه بلوک NLA6شناسه  )زمانی که بین تامین کننده های سرویس در ساختار اصلی اینترنت مبادله می شلوند م  تلا آنجائیکله ممکلن    NLAما می دانیم که این آدرسها ( بصورت متراکم شده قرار می گیرند. اجازه دهید نگاهی به فایده های ایلن نلوع از سلاختار آدرس دهلی     از دیلد  TLAباشد در داخل بلوک های   بیاندازیم. NLA دو ویژگی خوب برای دریافت آدرس از یک تامین کننده وجود دارد؛ اولین آنها پایداری مسیریابی در زیرساختهای ویژه و خلاص اسلت.   اگلر ملا    باشیم و بخواهیم به مشتریان زیرمجموعه خود سرویس بدهیم م احتمالا بخلاطر حفلم مشلتریان و بلازار     NLAیک سازمان یا تامین کننده نوع خود نیازمند ارائه سرویسی کامل و قوی هستیم. ممکن است ما بخواهیم اجازه دهلیم تلا مشلتریانمان بتواننلد از مکانهلای مختللف       و بیلرون از  منطقه جغرافیایی که ما در آن قرار داریم م به ما متصل شده و از طرین ما یک ارتباط قوی به سرویس دهنلده هلای بالادسلت ملا و از آنجلا بله       سمت ساختار اصلی اینترنت داشته باشند. علاوه بر این ما می خواهیم به مشتریانمان اجازه دهیم تا جدول مسیریابی را که احتیا  دارنلد  بلرای  استفاده از مسیرهای خاص بمنظور تنظیم سیاستهای مسیریابی خود م بصورت کامل را دریافت کنند. ممکن است آنها بخواهند بلین دو ارتبلاط   با استفاده از برقراری مسیر یک مقصد توسط یک ارتباط و استفاده از ارتباط دیگر برای برقراری ارتباطلات باقیمانلده   م تعلادل بلار ایجلاد کننلد    .  برای انجام اینکار ما مجبور هستیم تمام مسیرها را بر روی زیرساخت اصلی ارتباطی خود قلرار  داده و از ایلن طریلن بتلوانیم آنهلا را بله سلمت       مشتریان خود سوق دهیم. با وجود اینکه یک زیرساخت اینترنت ترکیبی از مدرنترین و قلوی تلرین   ابزارهلای  مسلیریابی  اسلت م  یلک سلرویس   دهنده سطح دوم م ممکن است نتواند از عهده بروزرسانی تکنولوژی هلا ی زیرسلاخت اینترنلت و نیلز افلزایش انلدازه جلدول مسلیریابی برآیلد        .  قدرت پردازج آنقدر بزرگ نیست که ایجاد نگرانی کند. بدلیل اینکه هسته اینترنت بصورت ذاتی بسیار مناسب متمرکز IPv6خوشبختانه توسط شده است م ما هم اکنون جدول های مسیریابی بسیار کوچکی برای نگهداری در اختیار داریلم  .ملا ملی تلوانیم مسلیرهای کلاملی را بلرای یلک        مشتری تامین کنیم م و آن مجموعه از مسیرها برای مدیریت و کنترل توسط ما بسیار بزرگ نیستند. بنابراین با بازی خوب هرکس و اسلتفاده از  استراتژی های مشروح ذیل م می توانیم از فواید جدولهای مسیریابی کوچک هسته اینترنت در زیرساخت ارتباطی شبکه خلود  اسلتفاده  نملاییم .  م داشتن پایداری یک مسیر واقعی از میان مسیرهای موجود ما م در بین هسته اینترنت جهانی است. در هنگام NLAدومین فایده متراکم سازی  تمایل دارند تلا مسلیرهای خلراب    BGP آغاز توسعه حجم اینترنت م زمانهایی وجود داشت که اینترنت خیلی پایدار نبود. ارتباط برقرار کنندگان ناشی از خرابی ارتباطات زیرساخت یا مسیرهای نارس نرم افزاری را بیرون اندازند. به این دلیل م مسیرهایی که دائما انتشلار داده شلده و سلپس    کنار رفته اند (زمانی که مسیر غیر قابل دسترس می شود) م باعث می شوند بطور قابل ملاحظه ای پردازج بیشتری بر روی مسلیریاب های اصللی  (هسته) قرار گیرد و بر این اساس باید بطور مداوم مجموعه ای از مسیرهای اینترنت در تملام مواقلع   بلروز رسلانی شلو   ند. بلرای مبلارزه بلا ایلن      ایجاد شده است. در اصل م مکانیزم تعدیل مسیر به این شکل کار می کنلد:  هلر زملانی   ۱ م مفهومی بنام تعدیل مسیر BGPناپایداری و بی ثباتی که یک مسیر کنار رفته و دوباره انتشار داده شد م یک جریمه به آن اختصاص داده ملی شلود و جریمله آن قلرار داده شلدن آن مسلیر در لبله        ) .با دست و پا زدن بیشتر مسیر مرکور

افزایش پشتیبانی سپید نت

افزایش پشتیبانی سپید نت  از آدرس دهی سلسله مراتبی     ادامله یافلت.  ۲)CIDR( Classless انجلام شلد   و سلپس  براسلاس اصلول   Classful8 در ابتدا تحت قواعد IPv4 همانطور که می دانیم ماختصاص در مجموعه ای از محلدوده هلای معلین    م تصلحیح  IPv6 مشکلات تراکم دوباره با هرکدام از این موارد را م با استفاده از خرد کردن آدرس IPv6 اسلت و  یلا از نلوعی دیگلر.    ایلن اجلازه ملی دهلد کله      GRU کرده است. قالب پیشوند برای این استفاده می شود که نشان دهلد آدرس از نلوع    است یا نوعی دیگر. با کسب سریع این اطلاعات م دستگاه مسیریابی می توانلد  GRU سیستمهای مسیریابی بسرعت تشخیص دهند که نوع پکت پکت را بصورت مناسب تر و بهتر به سمت سیستمهای زیرمجموعه مسیریابی جهت بررسی کامل ارسال کند.   با دو هدف استفاده می شود: ۳TLAشناسه اول؛ برای برگزیدن و تخصیص یک بلوک بزرگ از آدرسها از بین بلوکهای کوچکتر برای ارائه اتصال پایین دست جهلت دسترسلی بله اینترنلت.     ها ارائه گردد و پلس از آن بنوبلت   ISP دوم؛ برای تشخیص اینکه مبدا یک مسیر چه بوده و از کجا می آید. اگر بلوک های بزرگ آدرسها فقط به به مشتریها م تشخیص اینکه مسیرهای طی شده مربوط به کدام شبکه بوده و آغاز و محل تولید هر مسلیر کجلا بلوده اسلت م بسلیار راحلت تلر         بسیاری از آدرسها قابل انتقال هستند. همچنین تعداد سازمانهایی که بللوک هلای آدرس را بله سلازمانهای تجلار     ی و دیگلر  IPv4 خواهد بود. با مشتریان پایین دست ارائه می کنند م بسیار زیاد است. بنابراین دانستن اینکه یک مسیر از کجا ناشی شده و شروع می شود م بلدون پیگیلری رو     م تعیین مبدا یک مسیر م بسیار  عملی تر و امکلان پلریرتر شلده اسل    ت. IPv6 ) م غیر ممکن است. اکنون بوسیله Traceبه عقب مبدا یک پکت ( تامین کننده ردیف اول باشد م در این صورت توسط جستجو در یک مدت زمان بسیار کم م بر مبنای شناسه ۱۱۱ فرض کنید که اینترنت شامل  مربوط به طولانی ترین مسیر م می توان فهمید که مسیر از کجا آغاز شده است. حتی می توان نرم افزاری را تولید کرد که ایلن وییفله را   TLA در داخل خود جای داده و انجام دهد (البته اگر آن نرم افزار توانایی بروزرسانی لیست آدرسهای اختصاص داده شده را داشلته باشلد)  . در بخلش   را به کسانی کله احتیلا    IPv6 پیشین گفتیم که آدرسها چگونه باید فقط به تامین کنندگان اختصاص داده شوند و آنها بر مبنای تشخیص خود دارند م تخصیص دهند. با این راه ما می توانیم با متراکم کردن پیشوندها در بلوکهای بزرگ در زیرساخت اینترنت م کارایی را بلالا بلرده و   بلدین  وسیله باعث شویم تا مسیرهای کمتری بین دامنه ها تبادل گردند.