فیلتر شکن قوی اندروید

فیلد Next Header : با طول ۸ بی .فیلتر شکن قوی نوع سرایند آغازین و ابتدایی متعلق به بخش قابل خرد شدن پک اصلی را مشخ می کند)RFC-1700 اطالعات بیشتری در اختیار شما قرار
خواهد داد
فیلد Reserved : با طول ۸ بی و دارای مقداردهی صفر برای تبادل ، که در هنگام پذیرش و دریاف نادیده گرفته می شود.
فیلد Fragment Offset : عدد اختصاص داده نشده )البته قابل اختصاص( با طول ۱۲ بی . اطلاعات پخش سر این سرایند ، مربوط به شروع بخش قابل خرد شدن پک اصلی می شود.
فیلد Res : رزرو شده و با طول ۲ بی و دارای مقداردهی صفر برای تبادل ، که در هنگام پذیرش و دریاف نادیده گرفته می شود.
فیلد M : ارزش صفر )۰(: آخرین قطعه ارزش یک )۱( : قطعه های بیشتر
فیلد Identification : شناسه با طول ۲۲ بی .
سیستم مبدا یک شناسه ۲۲ بیتی منحصر بفرد را برای هر پک خرد شده که به مقصد یکسانی فرستاده می شود ، تولید می کند ، بجز برای آخرین پک
خرد شده. فیلد Fragment Offset طول اطالعاتی را که در پی این سرایند خرد کردن می آید و مربوط به شروع بخش قابل خرد شدن پک اصلی می شود فیلتر شکن قوی اندروید
، نشان می دهد. حال بیایید پک نشان داده شده در تصویر a( 2-11( را بررسی کنیم.
این پک احتیاج دارد تا توسط سیستم مبدا بیشتر خرد شود ، بدلیل اینکه MTU مسیر آن ۱۹۱۰ بای اس . بخش غیر قابل خرد شدن پک اصلی در این
مثال شامل سرایند IPv6 و سرایند مسیریابی می شود. پک اصلی به سه بخش شکسته شده اس . بنابراین سرایند اترن )۱۰ )Ethernet بای اس و پک
IPv6 که شامل سرایند IPv6 اس نمی تواند دارای طول بیش از ۱۹۴۴ بای باشد. بنابراین هنگامی که سرایند ۰۴ ، IPv6 بای اس ، سرایندها و
داده هایی که پس از سرایند IPv6 قرار دارند ، نمی توانند بیش از ۱۰۱۴ بای باشند. سرایند مسیریابی دو مقصد را در خود جای داده اس )مسیریاب ۲ و
مقصد نهایی( ، بنابراین طول فیلتر شکن قوی اندروید آن ۰۴ بای خواهد بود. سرایند مسیریابی قسمتی از بخش غیر قابل خرد شدن پک اس و بدلیل اینکه هر بخش شامل
سرایند مسیریابی می شود ، پس سرایندها و داده هایی که پس از سرایند مسیریابی قرار دارند ، نمی توانند بیش از ۱۰۱۴ بای باشند. بعالوه ، سرایند
خرد کردن )به مقدار Octet 8( اضافه شده اس ، حاال ۱۰۱۲ بای برای داده و اطالعات کاربر باقی می ماند. در عین حال ، فیلد Fragmentation Offset
در سرایند خرد کردن ، تعداد واحدهای Octet 8ای را برای اطالعات و داده های کاربر مشخ می کند ، بدلیل اینکه اطالعات کاربر باید از چند بخش ۸
Octetای تشکیل شود. از آنجائیکه ۱۰۱۲ بای باقیمانده شامل چند واحد ۸ تایی Octet نمی شود

فیلتر شکن قوی اندروید
فیلتر شکن قوی اندروید
پک ipv4

فیلد ۱۱ بیتی total length در سرایند IPv4 حداکثر اندازه یک پک را به میزان ۶۴k bytes محدود می کند. در عین حال ، براساس تکنولوژی ارتباطی
استفاده شده ، اندازه واقعی پک ممکن اس بیشتر محدود شده باشد. در ارسال پک IPv4 ، هر الیه IP وظیفه دارد در صورت لزوم پک را خرد و قطعه
MTU7 قطعه کند تا مطمئن شود که اندازه پک از حداکثر اندازه واحد تبادل )پک ipv4
( بیشتر نمی شود. بنابراین اطلاعات فرستاده شده یک کاربر از سیستم مبدا در
یک پک ، ممکن اس توسط سیستم مقصد در چندین پک دریاف شود )اگر MTU ارتباط سیستم مقصد دارای ارزش یا قدرت دریاف کمتری نسب به
MTU سیستم مبدا باشد(. در عین حال ، ممکن اس این راه حل ، راه حل بهینه برای مسیر نباشد.
در IPv6 ، فقط سیستمهای مبدا اقدام به خرد کردن اطالعات می کنند. یک سیستم مبدا ، ابتدا مسیر MTU را پیدا کرده و سپس آن بخش قابل خرد
شدن پک اصلی را به شکلی قطعه قطعه می کند که از حداکثر مجاز MTU مسیر ، بیشتر نشود. پک اصلی قبل از خرد شدن ، شامل دو بخش اس : بخش
غیر قابل خرد شدن و بخش قابل خرد شدن. سرایند IPv6 و هر سرایند اضافی که احتیاج دارند تا در هر پرش )Hop( در طول مسیر رسیدن به مقصد
پردازش شوند ، غیر قابل خرد شدن هستند. در مقابل ، سرایندهای اضافی که فقط توسط سیستم نهایی )یا سیستمهای در حال گروهی یعنی Multicast(
پردازش خواهند شد ، قابل خرد شدن می باشند.
سرایند گزینه های قدم به قدم همیشه غیر قابل خرد شدن هستند ، بنابراین آنها می بایست  پک ipv4 در هر پرش موجود در مسیر پردازش شوند. پس هنگامی که
سرایند گزینه های قدم به قدم وجود دارد ، قسم غیر قابل خرد شدن پک شامل سرایند IPv6 و سرایند گزینه های قدم به قدم می شود. اینکه سرایند
گزینه های مقصد ، قابل خرد شدن باشند یا نه ، بستگی به وجود سرایند گزینه های مسیریابی دارد. اگر هیچ سرایند گزینه های مسیریابی در پک وجود پک ipv4
نداشته باشد ، سرایند گزینه های مقصد قابل خرد شدن اس ، بنابراین پک فقط احتیاج دارد تا توسط سیستم نهایی پردازش شود. اما اگر سرایند گزینه پک ipv4
های مسیریابی وجود داشته باشد ، سرایند گزینه های مقصد غیرقابل خرد شدن خواهد بود و بنابراین پک احتیاج دارد تا توسط هر سیستم مشخ شده
در سرایند مسیریابی ، پردازش شود.
سرایند خرد کردن بوسیله یک فیلد Next Header با ارزش ۰۰ شناخته می شود

پک ipv4
پک ipv4
فیلد

فیلد سرایند IPv6 از فیلد ۱۱ بیتی Payload length استفاده می کند که حداکثر طول و اندازه یک پک را به مقدار ۱۹۹۲۱ بایل محدود می کند. در
عین حال ، با قدرتمندتر کردن سخت افزار ، می توان تبادل اطلاعات را با اندازه بیش از ۱۹۹۲۱ بای انجام داد. این عملکرد با عنوان Jumbogram خوانده
می شود و می تواند اندازه پک را تا میزان ۴,۲۹۴,۹۶۷,۲۹۶ بای افزایش دهد. هنگامی که MTU پک ، اندازه ای بیش از ۱۹۹۲۱ بای را پشتیبانی کند ،
این گزینه )Payload length( ممکن اس برای تبادل Jumbogram استفاده شود.
نوع گزینه در داخل Jumbo Payload ، حاوی داده ۱۵۲ اس که تعیین می کند سیستمهایی که نمی توانند این نوع گزینه را شناسایی کنند ، باید
این پک را دور انداخته و یک پیغام ICMP از نوع Parameter Problem با کد ۲ به فرستنده پک ارسال کنند )البته فقط در صورتی که مقصد
multicast نباشد( و نیز مشخ می کند که داده و اطالعات داخل آن گزینه نباید در طول مسیر تغییر نماید.  Option Length مربوط به این گزینه
چهار Octet اس و فیلد Option Data که به طول Jumbogram می باشد ، شامل سرایند IPv6 نمی شود. هنگامی که این فیلد استفاده می شود ،
Payload length در IPv6 با مقدار صفر )۰( تنظیم می شود. تصویر b( 2-1( پکتی را نشان می دهد که شامل گزینه Jumbo Payload از نوع قدم به قدم
می باشد.  Next header در سرایند IPv6 نشان می دهد که از سرایند گزینه های قدم به قدم پیروی می کند. توجه کنید که فیلد Payload Lenght
در سرایند IPv6 با مقدار صفر )۰( تنظیم شده اس . فیلد Next header در این سرایند گزینه های قدم به قدم تعیین می کند که سرایند بعدی یک
سرایند TCP اس . ارزش گزینه Option Data مربوط به این پک مشخ می کند که بازده یا همان Payload آن به میزان ۲/۸۱۸/۴۰۸ عدد octet
)۰x002A FFFF( خواهد بود.
فرایند پردازش گزینه Jumbo Payload باید خطاهای احتمالی و دارای قالب های مختل را تشخی داده و در صورت وقوع یکی از آنها پیغام ICMP
مناسب از نوع Parameter Problem ارسال کند. این قالب های خطا شامل عدم وجود گزینه Jumbo Payload هنگامی که بار مفید IPv6 و فیلد
Next header هر دو صفر باشند ، استفاده از گزینه Jumbo Payload هنگامی که بار مفید IPv6 صفر نباشد ، استفاده از گزینه Jumbo Payload
هنگامی که بار مفید واقعی کمتر از ۱۹۹۲۹ باشد و در نهای استفاده از گزینه Jumbo Payload هنگامی که سرایند Fragment )خرد کردن داده( وجود
داشته باشد ، می شود.

فیلد
فیلد
tcp

tcp هنگامی که یک سرایند TCP پش سر یک سرایند IPv6 بدون سرایند اضافی می آید ، مقدار فیلد Next Header در سرایند IPv6 نشان می دهد
که سرایند ذیل ، یک سرایند TCP می باشد. زمانی که یک پک با استفاده از TCP بعنوان پروتکل الیه باالتر ، یک سرایند اضافی را حمل می کند ، بعنلوان
مثال سرایند Routing )مسیریابی( ، این سرایند اضافی بین سرایند IPv6 و سرایند TCP قرار می گیرد. فیلد Next Header در IPv6 نشلان ملی دهلد کله
سرایند مسیریابی از سرایند IPv6 پیروی کرده و فیلد Next Header در سرایند Routing نشان می دهد که سرایند TCP بالفاصله پس از سرایند Routing
می آید و از آن پیروی می کند. مقدار ۹۵ در فیلد Next Header نشان می دهد که آنجا هیچ سرایند اضافی و یا سرایند پروتکل الیه بلاالتر کله از سلرایند
جاری پیروی نماید ، وجود ندارد.
یک ساختار اجرایی کامل از IPv6 شامل سرایندهای اضافی ذیل می گردد:
گزینه های قدم به قدم ، مسیریابی )نوع ۰( ، گزینه های مقصد ، تصدیق هوی و پوشش گذاری بارمفید امنیتی )ESP(. هنگام وجلود چنلدین سلرایند
اضافی در پک ، ترتیب بندی آنها به شکل زیر توصیه شده اس :
IPv6 سرایند 
 سرایند گزینه های قدم به قدم
 سرایند گزینه های مقصد )برای پردازش بوسیله تمام سیستمهایی که در سرایند مسیریابی مشخ شده اند(
 سرایند مسیریابی
 سرایند خرد کردن داده )Fragment(
 سرایند تصدیق هوی
 سرایند پوشش گذاری بار مفید امنیتی )ESP(
 سرایند گزینه های مقصد )برای پردازش فقط بوسیله مقصد نهایی پک (
 سرایند الیه باالتر
بجز سرایند گزینه های مقصد ، هر سرایند اضافی نباید بیش از یک بار در یک پک نمایش داده شود. سرایند گزینه های مقصد ، شامل اطالعاتی ملی
شود که باید توسط سیستم مقصد نهایی پردازش شوند. هنگامی که سرایند مسیریابی موجود باشد ، ممکن یک سرایند اضافی از نوع گزینه های مقصلد
، برای گزینه هایی که باید توسط تمام سیستمهای لیس شده در سرایند مسیریابی پردازش شود ، استفاده گردد.
هنگامی که یک پک IPv4 گزینه ای را که فقط برای سیستم مقصد قابل اجرا و عمل باشد حمل کند ، تمام سیستمهای میلانی بایلد پکل را قبلل از
عبور دادن از خود ، بررسی و پردازش کنند. بنابراین کارایی سیستمهای عبور دهنده ، زیر فشار قرار خواهد گرف .
بجز سرایند گزینه های قدم به قدم ، سرایندهای اضافی دیگر فقط توسط سیستم مقصد )یا در حال Multicast توسط مجموعه سیستمها( بررسی یا
پردازش می شوند. بنابراین ، پک IPv6 می تواند اطالعات انتخابی را به سم مقصد بدون زیر فشار قراردادن سیستمهای میانی ، حمل کند. سرایند گزینله
های قدم به قدم می تواند برای حمل اطالعات انتخابی که احتیاج به بررسی یا پردازش توسط تمام سیستمهای میانی دارند ، استفاده شود.
مقدار فیلد Next Header در سرایند جاری ، اقدام بعدی را که باید انجام شود معین می کند ، همچنین سرایند اضافی جاری ، تعیین می کند که آیلا
باید پردازش سرایند بعدی ادامه پیدا کند یا خیر؟. هنگامی که یک سیستم ، یک مقدار Next Header تصدیق نشده را در یک پک دریاف می کند ، پک
را از بین برده و یک پیغام ICMP از نوع Parameter Problem با ارزش کد Unrecognized Next Header type encountered– ۱- به مبدا پک می
فرستد.

tcp
tcp
ipاختصاصی

ipاختصاصی فیلد Total Lenght : این فیلد طول داخلی بخش IP در پک را نشان می دهد. این فیلد فقط شامل بخش IP شده و بنابراین شامل بخشهایی از پک
که به IP مربوط نیس ، نمی باشد ، مانند سرایند Ethernet و یا مکانیزم تشخی خطای FCS. در IPv6 این عملکرد توسط فیلد Payload Lenght انجام
می شود.
ipاختصاصی فیلدهای Fragment Offset ، Flags ، Identification : این سه فیلد بعدی در سرایند IPv4 ، کال به مکانیزم خرد کلردن اطالعلات و ایجلاد دوبلاره
پک مربوط می شوند. در IPv4 یک واسط پرش میانی )مسیریاب( ممکن اس پک را هنگامی که حداکثر واحد تبلادل ) MTU( بلر روی ارتبلاط خروجلی
کوچکتر از اندازه پک فرستاده شده بر روی آن ارتباط باشد ، خرد کرده و به قطعات کوچکتر تقسیم کند. بر خالف IPv4 ، فرایند خرد کلردن اطالعلات در
IPv6 تنها توسط سیستم مبدا با استفاده از مسیر MTU انجام می گردد. بنابراین اطالعات مربوط به خرد کردن پک ، در داخلل سلرایند Fragmentation
بعنوان یک سرایند اضافی ، رمزنگاری می شود و عمال در IPv6 نیازی به وجود این فیلدها نیس .
فیلد (TTL (Time to Live : در طراحی اصلی IPv4 ، این فیلد برای نمایش تعداد ثانیه های زندگی در شبکه برای یک پک می باشد. این فیللد باعلث
می شود تا از مسیریابی دایره وار و بی انتهای پک در شبکه جلوگیری گردد. در عین حال ، در زمان اجرا ، این فیلد برای محدود کردن تعداد پرش های یک
پک استفاده می شود. در هر پرش ، یک مسیریاب ارزش این فیلد را کم می کند و هنگامی که مقدار آن به صفر رسید ، پک از شبکه بیرون انداختله ملی
شود. در IPv6 این فیلد بنام Hop Limit تغییر نام یافته اس .
فیلد Protocol : از این فیلد برای نمایش پروتکل یا سرایند بعدی در داخل سرایند IPv4 استفاده می شود و معادل فیلد سرایند بعدی در IPv6 اس .
فیلد Header Checksum : این فیلد برای حفظ درستی و بی نقصی سرایند IPv4 استفاده می گردد. در عین حال ، الیه بلاالتر کله دوبلاره تشلخی
خطا را بر روی اطالعات داخلی پک بررسی می کند ، بعنوان نسخه پشتیبان این فیلد عمل می نماید. بهمین دلیل این فیلد در IPv6 استفاده نملی شلود و
این عمل توسط سرایندهای اضافی Authentication و Encapsulating Security Payload انجام می شود.
فیلدهای Source Address و Destination Address : این فیلدها در سرایند IPv4 مانند IPv6 یکسان اس ، بجز اینکله آدرس سیسلتمهای IPv4 ،
۲۲ بیتی بوده و آدرس سیستمهای ۱۲۸ ، IPv6 بیتی می باشد.
فیلد Options : وجود این فیلد در IPv4 باعث می شود که هر سیستم میانی در مسیر ، فیلد Options را در سرایند IPv4 بررسی کند ،  ipاختصاصی هرچند ممکن
اس Options فقط به سیستم مقصد مربوط باشد. در IPv6 اطالعات انتخابی )Optional( در داخل سرایندهای اضافی ، بصورت رمز نگاشته شده اند.
سرایندهای اضافی IPv6
سرایندهای اضافی ، بین سرایند IPv6 و سرایند پروتکل الیه باالتر قرار گرفته و برای حمل اطالعات انتخابی الیه اینترن در یک پکل ، اسلتفاده ملی
شوند. در پک IPv6 ، ممکن اس صفر ، یک یا تعداد بیشتری از سرایندهای اضافی حمل گردد. فیلد Next Header در سرایند IPv6 و سرایندهای اضافی
برای نشان دادن اینکه چه سرایند اضافی یا سرایند پروتکل الیه باالتر از سرایند جاری تبعی می کند ، استفاده می شود. ipاختصاصی
جدول ۲-۱ ارزش فیلد Next Header و سرایندهای مربوطه را نشان می دهد.

ipاختصاصی
ipاختصاصی
ترافیک

ترافیک یعنی Traffic Class و Flow Label برای تامین سرویسهای متمایز و پشتیبانی از برنامه های کاربردی که نیاز به یک مدیری ویژه بله ازای
جریان ارتباطی دارند ، استفاده می گردد. فیلد ۸ بیتی Traffic Class می تواند برای تامین سرویسهای متمایز براساس طبیع داده ای که ارسال می شلوند
، استفاده شود. این فیلد معادل استفاده از فیلد Type of Service در سرایند IPv4 اس . برای مثال یک سلازمان ممکلن اسل شلبکه خلود را بلر اسلاس
سیستم های مبدا ، مقصد و یا برنامه های کاربردی و با هدف اولوی بندی ترافیک شبکه ، برپا کرده باشد ، بصورتی که سیستم ها یا مسیریاب ها بتواننلد از
فیلد Traffic Class برای جدا کردن اولوی )یا همان عمل اولویت بندی( استفاده نمایند. فیلد Flow Label در ترکیب با آدرس مبدا و مقصلد ، ملی توانلد
بصورت خاص و منحصربفرد جریانی را که به مدیری توسط مسیریابهای میانی نیازمند اس ، شناسایی نماید. هنگامی که یلک مسلیریاب جریلانی را بلرای
اولین بار شناسایی می کند ، آن جریان را بهمراه مدیری های ویژه مورد نیاز برای آن ، بخاطر می سپارد. یک بار که مدیری به ازای جریان ، تنظیم گردید
، پردازش پک های بعدی که به این جریان تعلق دارند ، بسیار کو تاه تر از پردازش پک های دیگر خواهد بود.
فیلد ۱۱ بیتی Payload Lenght که معادل فیلد Total Lenght در سرایند IPv4 می باشد ، طول پک را نشان می دهد )البته طول سلرایند IPv6 را
شامل نمی شود(. فیلد ۸ بیتی Next Header برای نشان دادن سرایند بعدی IPv6 استفاده می گردد.
فیلد Hop Limit می تواند برای محدود کردن تعداد پرشهای یک پک در میان راه استفاده شود تا از مسیریابی دایره وار )ایجاد حلقه( جلوگیری گردد
)اینکار در IPv4 توسط فیلد TTL انجام می شد(. سرایند IPv6 نیز مانند سرایند IPv4 شامل آدرسهای IP مبدا و مقصد می شود ، با این تفلاوت کله در
IPv6 سیستمها از آدرس ۱۲۸ بیتی استفاده می نمایند.
مقایسه سرایندهای IPv4 با IPv6
سرایند IPv6 برخی از موارد مشابه خود با نسخه قبلی )IPv4( را به اشتراک می گذارد. در اینجا ما به مرور سرایند IPv4 پرداخته و در مورد تفاوت ها و
اشتراک های آن با سرایند IPv6 بحث خواهیم کرد. تصویر ۲-۲ قالب یک سرایند IPv4 را نشان می دهد.

ترافیک
ترافیک
آموزش خرید vpn

این فصل اهداف آموزش خرید vpn  و استفاده از سرایند IPv6 را در داخل پروتکل IPv6 بررسی می کند. سرایند IPv6 به دو بخش سرایند اصللی کله در هلر پکل IPv6
مشاهده می شود و چند سرایند اضافی تقسیم می گردد. هر سرایند اضافی دارای عملکرد خاص خود بوده و به وجود آن در داخل پک IPv6 نیازی نیسل .
و سرایند تصدیق هوی ۱ بعنوان یک مثال از این سرایندها می توان به سرایند خرد کردن داده
۲
اشاره نمود.
سرایند اصلی IPv6 فقط ۰۴ بای طول دارد. ۲۲ بای از آن برای آدرس مبدا و مقصد IPv6 استفاده می شود ، بنابراین فقط ۸ بای اضلافه در سلرایند
باقی می ماند. این مسئله باعث می شود که این سرایند دارای اندازه کوچک و البته ثاب بوده و بار کاری موجود بر روی شبکه را کاهش دهد. همچنین IPv6
می تواند یک یا چند سرایند انتخابی را نیز در خود جای دهد. هر کدام از این سرایندها دارای یک هدف عمومی و گاهی دارای چندین هدف ویل ژه نیلز ملی
باشد. بعنوان مثال ICMP در IPv4 با هدف کنترل عمومی ارتباطات استفاده می شود ، اما بصورت ویژه از کدهایی برای کنتلرل توابلع خاصلی اسلتفاده ملی
نماید.
سرایند اصلی IPv6 دارای قالب استانداردی اس که در پک IPv6 )مانند سرایند اترن الیه ۲( نمایان اس . سپس فیلد -سرایند بعدی- که مشلخ
کننده سرایند اضافی اس ارائه می شود )مانند TCP یا پروتکلهای دیگر(. عالوه بر این ، مسیریاب یا سیستمی که کار خود را با استفاده از IPv6 آغاز کرده و
پکتی دریاف می نماید ، در مرحله اول سرایند IPv6 را بررسی می کند ، سپس به بررسی سرایندهای اضافی می پردازد )در صورت وجود( و پس از آن بله
سراغ پروتکل الیه باالتر می رود. پس از ایجاد IPv6 برخی فیلدها مانند Version )شماره نسخه( و Payload Lenght )طول و میزان بارمفید( باقی ماندند ،
اما برخی دیگر مانند TTL به Hop Limit تغییر  آموزش خرید vpn نام یافته اند.
تحلیل سرایند IPv6
سرایند IPv6 از جه طول ثاب بوده و در یک ردیل Octet هشل تلایی قلرار دارد. در مقابلل ، سلرایند IPv4 دارای طلول متغیلر و چهلار Octet
می باشد. با یک سرایند IPv6 ثاب ، یک مسیریاب می تواند بخوبی یک پک را پردازش کند. برای مثال ، یک مسیریاب باید توسط خواندن اطالعات داخلل
فیلد –طول سرایند- متوجه گردد که آیا گزینه های اضافه تری نیز در پک IPv4 وجود دارد یا خیر. ایلن مسلئله باعلث افلزایش بارکلاری موجلود بلر روی
مسیریاب خواهد شد. تغییرات از سرایند IPv4 به سرایند IPv6 در بخش بعدی مورد بحث و بررسی قرار خواهد گرف . در این بخش ما در مورد هر فیللد در
داخل سرایند IPv6 و وظیفه مربوط به آن بحث خواهیم نمود. تصویر ۲-۱ قالب و ساختار سرایند IPv6 را نمایش می دهد آموزش خرید vpn

آموزش خرید vpn
آموزش خرید vpn
مسیریاب

در طی فرایند پیکربندی خودکار م پس از اینکه ایستگاه کاری یک آدرس ارتباط محلی منحصربفرد را ایجاد کرد م اقدام به فرستادن تقاضا به
یک مسیریاب می کند. ایستگاه کاری میکند پیغام تقاضای همسایه ارسال نموده و منتظر شنیدن و دریافت پیغام انتشار مسیریاب می گردد.
وجود یک مسیریاب نشان می دهد که احتماال زیرشبکه های دیگری نیز به مسیریاب متصل هستند. هر زیرشبکه باید دارای شناسه منحصربفرد
زیرشبکه خودج باشد م زیرا مکانیزم  برمبنای شماره های منحصربفرد vpn زیرشبکه ها عمل می کند. شناسه های سیستم برای تصمیمات
مسیریابی استفاده نمی شوند. آدرس ایستگاه کاری هم اکنون باید دارای یک شناسه زیرشبکه منحصر بفرد باشد. آدرس ارتباط محلی با شناسه
زیرشبکه –صفر- م برای برقراری ارتباط بین زیرشبکه ها کارایی ندارد.
پیغام انتشار  م شامل یک شماره شبکه یا پیشوند می شود. پیشوند ممکن است شامل یک پیشوند آدرس منحصربفرد جهانی یا یک
شناسه زیرشبکه باشد. پیغام مرکور م برای هر رابط و کارت شبکه  م دارای پیشوندهای متفاوتی خواهد بود. این پیشوند به شناسه
کارت شبکه الحاق خواهد شد تا آدرس IPv6 ایستگاه کاری را م تشکیل دهد.
ایستگاه کاری از اطالعات انتشار  برای بهنگام سازی حافظه Cache خود استفاده می کند. در عین حال م شناسه زیرشبکه نیز به
حافظه Cache مربوط به لیست پیشوندهای ایستگاه کاری اضافه شده است. این Cache برای تعیین اینکه آیا یک آدرس در داخل زیرشبکه
ایستگاه کاری قرار دارد )On-Link( و یا در خار از آن )Off-Link( استفاده می شود. اطالعات مسیریاب به حافظه Cache همسایه و حلفظه
Cache مقصد اضافه خواهد شد. اگر یک  بتواند بعنوان  پیش فرض استفاده شود م یک داده به حافظه Cache لیست
مسیریاب پیش فرض اضافه خواهد شد.
تصویر ۲-۸۱ یک ایستگاه کاری را در طی فرایند پیکربندی خودکار نمایش می دهد. ایستگاه کاری مسیریاب محلی را تقاضا می کند و در
مقابل شناسه زیرشبکه ای را که برای کامل کردن آدرس IPv6 سیستم نیاز دارد م دریافت می نماید

مسیریاب
مسیریاب
فروش vpn وی پی ان

برای تضمین خرید vpn وی پی ان  منحصربفرد بودن آدرس م ایستگاه کاری یک پیغام ویژه تقاضای همسایه را به آدرس جدید پیکربندی شده می فرستد و به مدت
یک ثانیه منتظر جواب می ماند. اگر در جواب م هیچ پیغام انتشار همسایه برگردانده نشده و دریافت نشود م این آدرسِ ارتباط محلی م
منحصربفرد فرض می شود )در ادامه م خواهیم دید که پیغامهای تقاضای همسایه و انتشار همسایه برای عملکردهای دیگری که بخشی از
پروتکل اکتشاف همسایه IPv6 هستند م نیز استفاده می شود(.
پس از شناسایی و بررسی آدرس ارتباط محلی م انجام پرس و جو برای مسیریاب های همسایه موجود بر روی شبکه است. در مثال ما )زیرشبکه
موجود در اداره( م هیچ مسیریابی وجود ندارد. بنابراین سیستم ایستگاه کاری ما م برای برقراری ارتباط با همسایه های خود آماده است.
برای برقراری ارتباط با یک سیستم مقصد بر روی زیرشبکه یکسان م ایستگاه کاری باید شناسه کارت شبکه مقصد را کشف کند. برای انجام
اینکار م ایستگاه کاری از قابلیت پروتکل کشف همسایه IPv6 استفاده می کند. در این هنگام م ایستگاه کاری یک پیغام تقاضای همسایه به
مقصد ارسال کرده و در جواب م شناسه کارت شبکه را در داخل یک پیغام انتشار همسایه م دریافت می کند. این شناسه کارت شبکه در داخل
یک سرایند قبل از سرایند IPv6 قرار داده شده و بر روی زیرشبکه انتقال داده می شود. سپس ایستگاه کاری یک داده را در بخش حافظه
Cache همسایه خود م ذخیره می کند. این داده شامل آدرس IPv6 مقصد م شناسه کارت شبکه آن م یک اشاره گر به پکت هایی که منتظر
انتقال هستند م و یک نشانه که مشخص می کند آیا مقصد یک مسیریاب است یا خیر. اطالعات این حافظه Cache برای تبادل اطالعات در
آینده بجای ارسال پیغام تقاضای )همسایه( مجدد استفاده می شود.
آدرسهای ارتباط محلی نمی توانند برای برقراری ارتباط با بیرون از زیرشبکه مورد استفاده قرار گیرند. برای ایجاد ارتباط بین زیرشبکه ها م باید
از آدرسهای سایت محلی یا آدرسهای جهانی و با اتصال مسیریاب ها استفاده شود.
ارتباط های بین زیرشبکه
فرض کنید در مثال قبلی م ایستگاه کاری ما متوجه شود که یک مسیریاب بر روی زیرشبکه وجود دارد. فرایند پیکربندی خودکار چه تفاوتی
خواهد کرد و ایستگاه کاری ما چطور با سیستمهای موجود در زیرشبکه های دیگر م ارتباط برقرار خواهد کرد؟ برای بحث در مورد ارتباطهای
بین زیرشبکه م ما به تفصیل در مورد فرایند پیکربندی خودکار از نوع stateless و مفاهیم مربوط به آن که در ذیل معرفی می شوند م بحث
خواهیم نمود؛
 کشف همسایه
 آدرس سایت محلی
 شناسه زیرشبکه
 پیغام تقاضای مسیریاب
 پیغام انتشار همسایه
 ذخیره گاه )Cache( لیست مسیریاب پیش فرض
 ذخیره گاه مقصد فروش vpn وی پی ان
 ذخیره گاه لیست پیش فرض
 پیغام راهنمایی مجدد
 کشف مسیر MTU
در طی مرحله پیکربندی خودکار و پس از آن م ایستگاه کاری بر قابلیت پروتکل کشف همسایه IPv6 تکیه می کند. این پروتکل اجازه می دهد
که سیستم های موجود بر روی یک زیرشبکه همدیگر را کشف کرده و همچنین مسیریاب ها را برای استفاده بعنوان واسط پرج بعدی خود به
سمت یک مقصد در زیرشبکه دیگر م پیدا کنند.  فروش vpn وی پی ان پروتکل کشف همسایه م جای پروتکل تحلیل آدرس IPv4 م فرایند دروازه پیش فرض IPv4 و
فرایند راهنمایی IPv4 را می گیرد و بجای آنها عمل می کند.
در طی فرایند پیکربندی خودکار م پس از اینکه فروش vpn وی پی ان ایستگاه کاری یک آدرس ارتباط محلی منحصربفرد ایجاد کرد م یک تقاضا به سمت مسیریاب
ارسال می کند. ایستگاه کاری م یک پیغام تقاضای مسیریاب ارسال کرده و در مقابل م مسیریاب توسط پیغام انتشار مسیریاب به تقاضای ارسال
شده جواب می دهد. وجود مسیریاب نشان می دهد احتماال زیرشبکه های دیگری نیز وجود دارند که به مسیریاب متصل هستند.

فروش vpn وی پی ان
فروش vpn وی پی ان
فروش فیلتر شکن آیفون

اولین فیلد م فیلد FP یا فیلد فروش فیلتر شکن آیفون  قالب پیشوند است م که یک آدرس منحصربفرد )GRU( را با ارزج مبنای دو ۰۰۱ شناسایی می کند. سومین فیلد
برای استفاده در آینده ذخیره شده است. دو فیلد دیگر بنامهای TLA ID و NLA ID وجود دارند که کلید درک پشتیبانی IPv6 از سلسله
مراتب آدرس دهی قابل تراکم هستند. TLA ID شناسه متراکم سازی سطح باال است. آدرسهای جهانی IPv6 به ارائه دهندگان سرویس یا
همان سازمان های TLA اختصاص داده خواهد شد. سازمانهای TLA فضای آدرس دهی را به سازمانهای زیر مجموعه خود بنام NLA اختصاص
خواهند داد. این نوع ساختار سلسله مراتبی برای اختصاص فضای آدرس م باعث متراکم سازی آدرسها شده و حجم جدول های مسیریابی اصلی
را کاهش خواهد داد.
CIDR اختصاص داده می شوند. هر مجموعه CIDR شامل چندین آدرس ۲۱ در طرف مقابل م آدرسهای IPv4 معموال با استفاده از مجموعه های
کالس C می شود. هر مجموعه کالس C می تواند تقریبا ۲۱۶ سیستم را آدرس دهی نماید. متاسفانه م مجموعه های CIDR اختصاص داده
شده به سازمانهای مختلف م نمی توانند بسادگی متراکم شوند. عالوه بر این هر مجموعه CIDR ممکن است به یک جدول مسیریابی جداگانه
ای در داخل مسیریاب اصلی نیاز داشته باشد. بهمین دلیل م انتشار مجموعه های CIDR باعث رشد انفجاری حجم جدولهای مسیریابی اصلی
می شود.
SLA( وجود دارد. برخالف TLA و NLA م شناسه ۲۸ برای مدیران شبکه محلی م یک فیلد بسیار مهم بنام شناسه متراکم سازی سطح سایت )
SLA معموال به سازمانهای زیرمجموعه با یک ارزج از پیش تعریف شده م محول نمی شود. با توجه به اطالعات ثبت شده در RFC شماره
۲۳۷۶ م شناسه SLA اجازه می دهد یک سازمان بتواند با استفاده از آن ساختار آدرس دهی و زیرشبکه های داخلی خود را تعیین کند. ۸۶
بیت متعلن به SLA که برای شناسه زیرشبکه استفاده می شود م می تواند تا ۶۱۱۳۱ زیرشبکه را پشتیبانی کند که برای بزرگترین سازمانها نیز
کافی است. برای سازمانهای بزرگتر که محدوده آدرس بیشتری نیاز باشد م می توان یک بخش کوچکتری از NLA را نیز درخواست نمود.
یک مدیر شبکه نیازی ندارد تا در مورد اختصاص شناسه های زیرشبکه و سیستم در IPv6 نگرانی داشته باشد م در صورتی که در IPv4 این
نگرانی وجود دارد. در IPv4 هر دو شناسه سیستم و زیرشبکه م معموال از یک مجموعه محدود شده از آدرسهای قابل دسترس بدست می آیند.
یک مدیر شبکه IPv4 برای تامین تعداد زیرشبکه مورد نیاز م معموال بیتهای سیستم )Host( را به زیرشبکه ها قرض می دهد. در IPv6 م نیمه
باالیی )نیمه اول( ساختار آدرس دهی IPv6 م فضای آدرس دهی کافی را برای شناسه های زیرشبکه تامین می کند. در یک فیلد مجازی پایدار
و البته جداگانه م شناسه Host )سیستم( IPv6 بصورت کامال منحصربفرد برای هر سیستم و بوسیله یک فرایند جداگانه پیکربندی خودکار م
ایجاد می شود.
IPv6 از یک طرین دیگر هم به سبک شدن مسئولیت مدیر شبکه کمک می کند؛ آدرسهای قابل تراکم منحصربفرد )GRU( یا همان آدرسهای
Unicast م هنگامی که برای دسترسی فروش فیلتر شکن آیفون  به شبکه های بیرونی مانند اینترنت استفاده می شوند م نیازی به ترجمه ندارند. در IPv4 هنگامی که
آدرسهای عمومی )آدرسهای Valid( در دسترس نباشد م از فضای آدرس خصوصی استفاده خواهد شد. این آدرسهای خصوصی باید به یک
مجموعه از آدرسهای جهانی ترجمه شوند تا بتوان فروش فیلتر شکن آیفون  با شبکه های بیرونی مانند اینترنت ارتباط برقرار نمود. ساختار ترجمه آدرس IPv4 م شامل دو
NAT22 تکنولوژی بنامهای
و
PAT می باشد. IPv6 بصورت مجازی نیاز به ترجمه آدرس را جهت دسترسی به شبکه های بیرونی م محدود ۲۳
می کند. جدول ۲-۳ کاهش بار و مسئولیت مدیریتی آدرس را برای مدیران شبکه IPv6 نشان می دهد.

فروش فیلتر شکن آیفون
فروش فیلتر شکن آیفون

خرید انواع فیلترشکن و vpn و خرید وی پی ان